ప్రేమ కధలు పలురకాలు -మూడవ భాగం

ఆ రోజు దీపావళి ..మాములుగానే ప్రతి పండగకు మల్లే తలంటు స్నానాలు ,క్రొత్త బట్టలు ,పిండివంటలు ,పూజలు అయ్యాకా సాయంత్రం తాతయ్య ఎర్రగా ఉన్న సన్నపాటి కాడకు(ఏం మొక్కో తెలియదు నాకు )నూనె లో ముంచిన నూలు గుడ్డ చుట్టి పిల్లలందరికీ ఇచ్చారు .అవి దివిటీలు అన్నమాట.వాటిని కాలుస్తూ దివ్వి దివ్వి దీపావళి, మళ్లీ వచ్చే నాగుల చవితి అంటూ ,ఎవరిది ఎక్కువ సేపు కాలితే వారిదే గొప్పఅని కొట్టుకుంటూ కాలుస్తున్నాం ..

సరిగ్గా అదే సమయానికి బయట బైకుల మీద గీతాంజలి గాడు, వాడి ఫ్రెండ్స్ తెగ హడావుడి గా తిరుగుతున్నారు అటు,ఇటు...మా ఇల్లు దాటి ముందుకు వెళితే స్వాతి ఇల్లు వస్తుంది . వీళ్ళకు పని, పాట లేదనుకుంటా తిట్టుకుంటున్న నాకు, నిన్న స్వాతి పటాసుల గురించి అన్నమాటలు గుర్తు వచ్చాయి ...ఇంకేముంది అయ్యగారు అమ్మగారిని ఎలా సంతోష పెట్టాలో తెలియక తెగ బాధపడిపోతున్నట్లున్నారు.ఇప్పుడు అక్కడ ఏం గొడవ చేస్తాడో??.. వాడి కంటే ముందు దీన్ని అనాలి ..కాస్త నోరు మూసుకుని ఉండదు ..అనుకుని లోపలి వచ్చేసాను..


ఆ రాత్రి భోజనాలు అయినతరువాత, నాన్న చెప్పే సవాలక్ష జాగ్రత్తల మద్య, ఆ నాలుగు కాకరపువ్వొత్తులు,మతాబులు కాల్చేసి 9 కల్లా నిద్ర పోవడానికి మంచం ఎక్కేసాం ..మా ఇంట్లో జనవరి 1 తప్ప మిగిలిన అన్ని రోజుల్లో తప్పని సరి 9 కల్లా పడుకోవలసిందే ..అలా నిద్రలో జారుకున్న నాకు హఠాత్తుగా మెలుకువ వచ్చేసింది ..బయట టపాసుల శబ్దాలు ..టైం చూస్తే పది దాటింది.. తమ్ముళ్ళు 11 వరకు కాలుస్తారు కాబట్టి ముందు పెద్దగా పట్టించుకోలేదు ..ఆ తరువాత ఆ శబ్దాలు మెల్ల ,మెల్లగా మరింత ఎక్కువ అవ్వడం మొదలయ్యాయి ..పెదనాన్న ఇన్ని టపాసులు కొన్నారా అని అనుకుంటుంటే నాన్న తలుపు తీసుకుని బయటకు వెళ్ళడం వినబడింది..నాకు కుతూహలం ఆగక చూద్దామని బయటకు వచ్చాను ..


ఆసరికే తమ్ముడు ..చిన్నాన్న ప్లీజ్ ,ప్లీజ్ ఈ ఒక్క రోజే కద నాన్న ,ఇంకో గంట అంతే,ప్లీజ్ నువ్వెళ్ళి పడుకో అని బ్రతిమలాడుతున్నాడు.. నాన్నా!!! వదలద్దు అంత ఎక్కువగా ఉంటే చవితికి కాల్చుకోమనండి అని అందామని గుమ్మం వరకు వచ్చి , ప్రక్కనే బాంబ్ పడినట్లు అదిరిపోయాను..ఎదురుగా గీతాంజలి గాడు వాడి ఫ్రెండ్స్ ... వాళ్ళు నన్ను చూడగానే ,వాళ్లకు కనబడకుండా గబుక్కున గోడ చాటుకి వెళ్ళిపోయి ,ఇదేంటి ఈ టైం లో వీళ్ళు ఇక్కడ?? అనుకుంటూ అటుపక్కగా ఉన్న మరో తమ్ముడిని పిలిచి ఒరే,ఎవరురా వాళ్ళు మన ఇంటి ముందు అన్నాను గుసగుసగా ..అదా ,భలే ఫన్నీ అక్కా బాబు తెలుసా ..వాళ్ళు ఆ వీధి చివరనే ఉంటారులే ..ఇందాక అందులో ఒకడేమో అన్నయ్యని 1000 సిరిస్ కాల్చగలవా దమ్ముంటే అని బెట్ కట్టాడు ..అన్నయ్య కాల్చగానే 100సిరిస్ ఇచ్చాడు ..ఇంక అక్కడి నుండి వాళ్ళను మాటల్లో పెట్టి మేమే కాల్చేస్తున్నాం ..వాళ్ళదగ్గర బోలెడు ఉన్నాయి ...తిక్కలోళ్ళు పాపం అన్నీ మాకే ఇచ్చేస్తున్నారు అన్నాడు ..హుమ్... నువ్వింకా ఎదగాలిరా జాలిగా వాడి వైపు చూసి అనుకుంటుంటే , 'ఏయ్ ఇక్కడేమి చేస్తున్నావ్ లోపలికి పద 'నాన్న అరుపుకి ఉలిక్కిపడి లోపలికి వెళ్లిదుప్పటి ముసుగేసేసాను ..

ఆ రాత్రి 12 వరకు అలా కాలుస్తూనే ఉన్నారు వాళ్ళు .అంతసేపు నిద్ర రాలేదు నాకు..ఒకటే ఆలోచనలు.. వీళ్ళు ఇక్కడకు ఎందుకు వచ్చారు? ..మరీ ఎక్స్ ట్రాలు చేస్తున్నారు కొంచెం కూడా భయం లేకుండా .. ఇక్కడే ఇంత గోల చేస్తే పాపం దాని ఇంటిదగ్గర ఇంకెంత గొడవ చేసి ఉంటారో ?..అయినా స్వాతిదాన్ని కూడా అనాలి ..ఏదో ఒకటి అంటూనే ఉంటుంది.. వాడు తూచా తప్పక చేస్తూనే ఉంటాడు ..రేపు వచ్చి ఇలా జరిగిందే అని ఏడుపు మొహం పెట్టుకుని చెప్తుంది..కాసేపు దాన్ని తిట్టుకున్నాపాపం దాని తప్పేముందిలే ,ఏది మాట్లాడినా వాళ్ళు సీరియస్సుగా తీసుకుంటే అది మాత్రం ఏం చేస్తుంది అనుకుంటూ నిద్రలోకి జారుకున్నాను.

మరుసటి రోజు మా ఇంటి దగ్గరకు వస్తూనే బయట పేరుకున్న చెత్త చూసి ఏంటే,మొత్తం షాప్ అంతా మోసుకోచ్చేసారా ,ఇంత తుక్కుంది అన్నాది స్వాతి .. మా సంగతి సరే ,ముందు నీ సంగతి చెప్పు.. వీధి మొత్తం దద్దరిల్లిపోయి ఉండాలే ..ఎన్ని కట్టలు పార్సిల్స్ వచ్చాయమ్మ తమరికి,తెల్లార్లు పడుకుని ఉండవు వాటిని కాలుస్తూ అన్నాను వ్యంగ్యంగా ... ఏంటి కాల్చేది ,అగ్గి పుల్ల కూడా గీయలేదు ..మా నాన్న గారు వచ్చేసరికి రాత్రి రెండు అయ్యింది ...ఇంకేం తెస్తారు ..మరి మా వీధిలో వాళ్లకు ఏం వచ్చి ఏడ్చిందో తెలియదు .. దీపాలు వెలిగించేసి తలుపులు బిడాయించేసారు..ఈ దీపావళి సరదా, చట్టుబండలు ఏం లేకుండా చప్పగా జరిగింది మా ఇంట్లో అంది..

నాకు చాలా ఆక్చర్యం గా అనిపించింది..అదేంటే నిన్న వాడు ,వాడి ఫ్రెండ్స్ ఇంత హడావుడి చేసారు మా ఇంటిదగ్గర , మీ ఇంటిదగ్గరకు రాకపోవడం ఏంటి ? మీ ఇల్లు ఎక్కడో తెలియదా వాళ్లకు అంటూ నిన్న జరిగిన విషయం చెప్పాను..నిజమా!మా ఇల్లు తెలియకపోవడం ఏంటే ,చాలా సార్లు కనబడ్డారు నాకు మా వీధిలో అంటూ ముందు చాలా ఆక్చర్య పోయింది కాని తరువాత తేలిగ్గా నిట్టూరుస్తూ నాకర్ధం అయ్యిందిలే అంది.. ఏంటి ?అన్నాను ..మా అమ్మమ్మ సంగతి మా వీధే కాదు పేట మొత్తం తెలుసు.. నోరు విప్పిందంటే చాలు మళ్లీ 3 జన్మలు ఎత్తేంతవరకు ఆ తిట్లు ఎవరూ మర్చిపోలేరు.. ఒకసారి వాడి ఫ్రెండ్స్ కూడా విన్నారు ఆ తిట్లు.. నిన్న ఆవేశం లో కొనేసి ఉంటారు తరువాత మా అమ్మమ్మ గుర్తొచ్చి భయం వేసి ఉంటుంది ...అసలు నిన్నే ఫ్రెష్ గా పక్కవాళ్ళ కుక్క రాత్రిళ్ళు అరుపులతో నిద్రలేకుండా చేస్తుందని నాలుగు వీధులకు వినబడేలా గొడవపెట్టుకుంది .. అందుకని మీ ఇంటిదగ్గర కాల్చేసి ఉంటారు ..ఎలాగూ నీకు తమ్ముళ్ళు ఉన్నారు కదా ,వాళ్లకు వాళ్లకు సరిపోతుంది అంది ... ఏమోనే ,నాకు మాత్రం చాలా కోపం వచ్చింది నిన్న ,భలే భయం వేసింది తెలుసా అని కాసేపు ఆ విషయం మాట్లాడుకుని మర్చిపోయాం ..

కాని ఆ రోజు నుండి గీతాంజలి గాడు మరింత రెచ్చిపోవడం మొదలైంది.. ఇంతకుముందులా భయం భయం గా కాకుండా మేమేదో బాగా తెలిసిన వాళ్ళలాగా ప్రవర్తించేవాడు ..మేమోస్తుంటే ప్రక్కన ఫ్రెండ్తో అంటున్నట్లు నటిస్తూ ఏదో ఒకటి అనేవాడు.. నాకు కొంచెం చిరాకు అనిపించేది ఒక్కోసారి.. కాని ఎప్పుడూ మాతో మాట్లాడే దైర్యం చేయలేదు .. ఇలా ఉండగా ఒకసారి కాలేజ్ లైబ్రరీలో ఈనాడు చదువుతుంటే స్వాతి వచ్చింది ఇక్కడున్నావా అంటూ.. మాటల మద్యలో స్వాతి చెప్పింది.. అన్నట్లు మర్చిపోయాను రేపు న్యూ ఇయర్ కి మన పాత ఫ్రెండ్స్ అందరు కలుస్తున్నారు అంట.. ట్యూషన్ సార్ తప్పకుండా రమ్మన్నారు అంది..నాక్కూడా ఉత్సాహం వచ్చింది ..ఎవరెవరు వస్తున్నారుఅంటా అన్నాను ఆసక్తిగా ..ఏమో తెలియదు ,నేను రావడం లేదు అంది.. ఏ ..ఎందుకని ? నువ్వు వెళ్ళకపోతే నేనూ వెళ్ళను అన్నాను.. అది కాదే, ఈ మద్య ఆ గీతాంజలి గాడి వరస చూస్తున్నావ్ కదా ..ఖచ్చితం గా ఈ న్యూ ఇయర్ కి గ్రీటింగ్ పట్టుకు వస్తాడు.. వాడికా అవకాశం ఎందుకు ఇవ్వడం, లేనిపోని గోల.. మా పిన్ని ఇంటికి వెళుతున్నా ఆ రోజు ..పైగా నువ్వు ,నేనూ ఇద్దరం మానేస్తే సార్ ఫీల్ అవుతారు .. నువ్వు వెళ్ళచ్చుకదా అంది.. అదన్నమాట కూడా నిజమే అనిపించింది ,పాపం దాన్ని ఎందుకులే రిస్క్ లో పెట్టడం అనిపించి బలవంతం చేయలేదు .. నన్ను ఒక్కదాన్నీ పంపాలి కదా ..సరే, చూద్దాం కుదురుతుందేమో అన్నాను ..

న్యూ ఇయర్ రోజు అమ్మని ఎలాగో బ్రతిమాలి ఒక్కదాన్నే సార్ ఇంటికి వెళ్లాను ..పాత ఫ్రెండ్స్ అందరినీ కలుసుకుని కాస్సేపు కబుర్లు చెప్పి ఇంటికోచ్చేస్తుంటే దారిలో గీతాంజలి గాడి ఫ్రెండ్స్ కనబడ్డారు ఎదురుగా వస్తూ .. హీరో గారు లేరేంటో ప్రక్కన ??..ఇదన్నట్లు దానికోసం గ్రీటింగ్ పట్టుకుని తిరుగుతున్నట్లున్నాడు.. మంచిదయింది ఈ రోజు రాకపోవడం అనుకుని ముందు కెళుతుంటే వాళ్ళిద్దరూ నావైపే రావడం గమనించాను..నాకు మెల్లిగా టెన్షన్ మొదలైంది ..వీళ్లు నా వైపు వస్తున్నారేంటి?? కొంపదీసి మాట్లాడరు కదా?? చుట్టూరా చూసాను మా ఇంట్లో వాళ్ళు కనబడతారేమో అని భయంగా ..వాళ్ళు మరింత దగ్గరకొచ్చేసారు..నాకు అర్ధం అయింది వాళ్ళు నాతో మాట్లాడడానికే వస్తున్నారని ..ఇప్పుడు మొదలు పెడతారు ..' ఏమండీ ..మీ ఫ్రెండ్ అంటే మా ఫ్రెండ్ కి ఇష్టం అండి,మీ ఫ్రెండ్ లేకపోతే వాడు చస్తాడండి..మీరు మీ ఫ్రెండ్ కి చెప్పండి' అంటూ ప్రాణాలు తోడతారు ..ఇలాంటి వాళ్ళను మా కాలేజ్ చుట్టూ చూస్తూనే ఉన్నాను ...ఎలారా భగవంతుడా తప్పించుకోవడం అనుకుని నడుస్తుంటే వాళ్ళు నా దగ్గరకు వచ్చేసారు ...

'స్వాతి గారు ' మీతో మాట్లాడచ్చా వారిలో ఒకడు సిగ్గు పడుతూ అన్నాడు .. స్వాతి ??? నేను పొరపాటున విన్నానా ? లేక వాడు పొరపాటున అన్నాడా?ఎ .. ఏంటి అన్నాను అప్రయత్నంగా .. హేపీ న్యూ ఇయర్ అండి స్వాతి గారు ..మీకు కోపం రాలేదు కదండీ అన్నాడు వాడు ముసి ముసిగా నవ్వుతూ.. నాకు అయోమయం గా అర్ధం అయ్యి ,కానట్లుగా అనిపించి స్వాతేంటి ? స్వాతెవరు? అన్నాను వాళ్ళ వైపు మార్చి ,మార్చి చూస్తూ ..ఈ సారి ఆక్చర్య పోవడం వాళ్ళ వంతు అయ్యింది ...మీ పేరు స్వాతే కదా అన్నారు మోహ మొహాలు చూసుకుంటూ ...నాకు భూమి గుండ్రం గా తిరుగుతున్నట్లు అనిపించింది ..కాదు గొణుకుంటున్నట్లు అంటూ అక్కడి నుండి వచ్చేసాను ...

దారి అంతా ఒకటే ఆలోచనలు ..అంటే వీళ్ళకు నా పేరు తెలియదా ??..నన్ను స్వాతి అనుకుంటున్నారా? అయితే వాడు పడుతుంది నా వెనకాలా? లేదు ..లేదు నా కోసం కాదు ..ఎక్కడో పొరపాటు పడుతున్నాను ..మరి ఇన్నాళ్ళు వాడు స్వాతి కోసం తిరిగిన తిరుగుళ్ళు ,వేసిన వేషాల మాటేంటి??నాకు నేను దైర్యం చెప్పుకున్నాను.. కాని ఆలోచిస్తే అవన్నీ నా కోసం కూడా చేసి ఉండచ్చుకదా అనిపించింది ..ముఖ్యంగా దీపావళి రోజు ...డవుటే లేదు నా వెనుకే పడుతున్నాడు ..నా పేరు విషయంలో పొరపాటు పడి ఉంటాడు ...ఆ మాట అనుకోగానే అంతకు ముందు విషయాలన్నీ సినిమా రీలు లా కళ్ళ ముందు గింగిరాలు తిరగడం మొదలయ్యాయి..

వాడొస్తున్నాడని స్వాతి నన్ను ఇటుతోసి అది అటు వెళ్ళిపోవడం.. నన్ను కాదు కదా అనే దైర్యం తో ఎప్పటిలాగే నేను క్లోజప్ ఏడ్ లా పళ్లన్నీ బయటపెట్టి నవ్వుకుంటూ ,మాట్లాడుకుంటూ వెళ్ళడం ..ముఖ్యం గా దీపావళి రోజు చేసిన పనికి కనీసం వాడి వైపు సీరియస్సుగా ఒక్క లుక్ కూడా ఇవ్వలేదు..ఇదంతా చూసి వాడు, నాక్కూడా వాడంటే ఇష్టం అని అనేసుకున్నాడేమో?? ఖర్మ..ఇంకా అనుకోవడం ఏమిటి ? అదే అయ్యుంటుంది ..ఎంత దైర్యం లేక పొతే మమ్మల్ని చూడగానే గోడల వైపు ,మేడల వైపు చూసే వాడు కాస్త మా ఇంటికొచ్చి టపాసులు కాలుస్తాడా?? .. పైగా వాడి ఫ్రెండ్స్ నాకు న్యూ ఇయర్ గ్రీటింగ్స్ చెప్తారా?? ... అయ్యబాబోయ్ దేవుడోయ్ ఏంటి ఈట్విస్టు ...ఇప్పుడేమి చేయాలి ??ఎలా వచ్చానో ఇంటికి నాకే తెలియదు .. బయట ఎండ వేడికో మరి వాడు ఇచ్చిన షాక్ కో తెలియదు కాని కళ్ళు తిరిగినట్లయి మంచం మీద పడిపోయాను ..

మిగిలింది తరువాత వ్రాస్తాను :))

ప్రేమకధలు పలురకాలు - రెండవ భాగం

అప్పటి వరకు లెటెర్ నాకిస్తాడేమో అంటే నాకిస్తాడేమో అని మేము టెన్షన్ పడిపోతున్నాం కాని పాపం ఇచ్చేవాడు ఇంకెంత టెన్షన్ పడతాడో ఆలోచించనేలేదు. కరెక్ట్ గా వాడి దగ్గరకు రాగానే ,పాపం మాకు ఇచ్చే దైర్యం లేక,మాకు అడ్డం గా నించుని ఒరే 'హేపీ వేలంటైన్స్ డే' రా అంటూ ఎదురుగా ఉన్న ఫ్రెండ్ కి గబుక్కున ఆ లెటెర్, గులాబీ ఇచ్చేసాడు తలవంచుకుని .. అప్పటివరకు ఏంటేంటో ఊహించుకుంటూ భయపడిపోతున్న నాకు, అతను చేసిన పనికి పక్కున నవ్వు వచ్చేసి నవ్వాబోయి ,అతని చేతి పై చూసి ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాను.. మణికట్టు పై చక్కగా ' స్వాతి ' అని పచ్చగా ఫ్రెష్ గా పచ్చబొట్టు..

గబుక్కున తేరుకుని మా స్వాతి చూసిందో ,లేదో అని దానివైపు చూసాను ..పాపం అది ఇంకా తేరుకోలేదు. బిగుసుకు పోయి పదినిమిషాలు మాట్లాడలేదు..సస్పెన్స్ వీడీ పోయింది,మబ్బులు తొలగిపోయాయి...హమ్మయ్యా నేను బ్రతికిపోయాను పైకి అనుకున్నాను గాని మనసులో కొంచెం కుళ్ళు ..ఈ లెక్కన ఇది నాకన్నా అందంగా ఉందన్నమాట..

అయ్యబాబోయ్ దేవుడోయ్.. ఎంత దేవాంతకుడే పైకి అమాయకం గా కనబడతాడు కాని ఎంత తెలివిగా ,సేఫ్ గా ప్రపోజ్ చేసేసాడు అంది కాసేపాగి ఈ లోకం లోకి వచ్చాకా.. అలవాటుగా ధైర్యం చెప్పాబోయేను కాని అది ఇన్నాళ్ళు నన్ను పెట్టిన టార్చర్ గుర్తుకొచ్చింది..అయిపోయింది ఇంక దీని పని అనుకుని ..'పచ్చ బొట్టు చెరిగీ పోదులే' అని పాడటం మొదలు పెట్టాను..ఉండవే బాబు నీకు పుణ్యం ఉంటుంది వాడు ఇచ్చిన షాక్ నుండి ఇంకా బయటకు రాలేదు హింస పెట్టకు అని దణ్ణం పెట్టేసింది..కానీ నేను వదులుతానా..అంతకంత తీర్చుకోవద్దూ ....కానీ ఎంత ఏడిపించినా ,ఎవరూ లేనప్పుడు మాత్రమే అనేదాన్ని..వాళ్ళ దగ్గర మాత్రం మాకేం తెలియనట్లు మామూలు విషయాలుమాట్లాడుకునేవాళ్ళం..


అయితే ఆ అబ్బాయి రవితేజా టైపులో ' ఏం ..కమీష్నర్ కూతుళ్ళకు పెళ్ళి అక్కరలేదా ' అని గదమాయించే టైపు కాదు ,సుస్వాగతం సినిమాలో పవన్ లాగా ఎంత కాలం అన్నా మూగగా ఆరాధించే టైపు అని తెలుసుకున్నాకా కొంచెం ధైర్యం వచ్చింది.. పాపం ఆ అబ్బాయి తనకు స్వాతంటే చాలా ఇష్టం అని చెప్పడానికి చాలా ట్రై చేసేవాడు..ఎలా అంటే మేము వస్తుంటే ,ఒక వేళ ఆ రోజు ఉగాదో మరొకటో అనుకోండి ...పైన ఆకాశమో, క్రింద నేలనో లేక పక్కింటి మేడనో చూస్తూ' హేపీ ఉగాదీ 'అని అరిచేవాడు ..లేకపోతే ఒక్కో సారి సరిగా క్లాసెస్ లేకా కాలేజ్ డుమ్మా కొట్టాం అనుకోండి..' ఏంటిరా హెల్త్ బాలేదా నిన్న రాలేదు' అని తన ఫ్రెండ్ తో అన్నట్లు అంటూ తెగ కలవరపడిపోయేవాడు.. బాబూ, నువ్వలా ఎదురింటి మేడలను ,పక్కింటి గోడలను చూసి మాట్లాడుతుంటే ఆ ఇంట్లో అమ్మాయిలకు లైన్ వేస్తున్నావ్ అనుకుని అనుమానపడే టైపు మీ స్వాతి కొంచెం జాగ్రత్త అని మెల్లిగా అంటూ ఏడిపించేదాన్ని స్వాతిని ... పైకి తేలేది కాదు కాని దీనికో ప్రక్కనుండీ మహా గర్వం గా ఉండేది ..ఇలాంటివి సినిమాల్లో చూడటం తప్ప ,నిజ జీవితం లో చూసేసరికి భలే సర్దాగా ఉండేది నాకు.. నాది కాదు కదా ప్రోబ్లెం ..పైగా దాన్ని తనివి తీరా ఏడిపించచ్చు అదన్నమాట సంగతి.. కొన్ని సంఘటనలు భలే ఉండేవి మచ్చుక్కి కొన్ని..

ఒక రోజు స్వాతి ,నేను మాట్లాడుకుంటూ వస్తున్నాం ..దాని డ్రెస్స్ చూస్తూ అబ్బా నాకీ కలర్ అంటే ఎంత ఇష్టమో నీకు భలే దొరుకుతాయే అన్నాను ...నిన్ను అలా కుళ్ళబెట్టడానికేనే వేసుకున్నాను ..మొన్న షబ్నం లో షోకేస్ లో పెట్టాడు ..వెంటనే మా డాడీకి చెప్పి రాత్రే కొనేసుకున్నాను అంది పోజుకొడుతూ ..షబ్నం లో కొన్నావా తల్లీ, హమ్మయ్యా నేను హేపీ ..వాడు ఎలాగూ 100 రూపాయల వస్తువు 1000 రూపాయలకు అమ్ముతాడు..బాగా బేండ్ అయ్యి ఉంటుంది భలే భలే అన్నాను.. అంత లేదు, రేట్ తక్కువ చెప్పడానికి ఇవేమన్నా ప్లాట్ ఫాం డ్రెస్స్ అనుకున్నావా క్వాలిటీ ఉంటుందమ్మా ..అయినా నాకేదన్నా నచ్చితే కొనేస్తాను ,నీలాగా లెక్కలేసుకోను అంటూ నాతో గొడవపడుతుండగానే ఎదురుగా గీతాంజలి గాడు అదే కలర్ టీ షర్ట్ లో వస్తూ చిన్నగా నవ్వుతున్నాడు.. ఇది తెల్లబోతూ ఇప్పుడే కదే వేరే డ్రెస్స్ లో మనముందు వెళ్ళాడూ అంది..ఏమో తల్లీ మీ ఇద్దరూ ఇలా కోడ్ భాషలో ఏం సందేశాలు పంపుకుంటున్నారో నాకేం తెలుస్తుంది చెప్పు అని కాసేపు ఆడుకున్నాను ..మరీ, నాతో గొడవ పెట్టుకుంటుందా ..


మరో రోజు ఇద్దరం వస్తుండగా ' ఈ ఎండలో కాలేజ్ కి ఇన్నిసార్లు తిరిగి చదవడం కంటే నీడ పట్టున కోళ్ళ ఫాం పెట్టుకుని బ్రతికేయడం బెటరు ' విసుగ్గా అన్నాను..ఇంక మా మేడం మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది .ఛీ నీలాంటి వాళ్ళ వల్లేనే దేశం ఇలా అయిపోతుంది .కష్ట పడకుండా కాసులు వచ్చేయాలి అంటారు అంటూ చదువు, దాని ఆవశ్యకత మీద ఒక అరగంట సోది చెప్పి నేను మాత్రం డాక్టర్ని అవుతాను..పేదలకుసహాయం చేస్తాను .. చదువురాని వాడికి ఎంత ఆస్తిపాస్తులున్నా గౌరవం ఇవ్వరు ..చులకనగా చూస్తారు ,అదే చదువుకున్నవాడికి బోలెడు గౌరవం విలువనిస్తారు..చదువుకోనివాడు వింత పశువు నా దృష్టిలో అని ఆవేశపడిపోతుంటే ..అబ్బా!! దీనిదగ్గర బుద్దితక్కువ అయి అన్నానురా బాబు అనుకుని ప్రక్కకు చూసాను. మా వెనుకనే గీతాంజలి గాడు వాడి ఫ్రెండ్స్ ...మరి ఎప్పటినుండి ఫాలో అవుతున్నారో..నేను దాన్ని ఇంక ఆపు అన్నట్లూ గా మోచేతిని గిల్లాను ..అబ్బా ఏంటీ అని కోపంగా అంటూ వాడిని చూసి నాలుక కరుచుకుంది..

వాళ్ళు వెళ్ళగానే ,వినేసాడంటావా అంది గుసగుసగా.. ఆ.. శుబ్బరంగా అన్నాను..నేను కావాలని అనలేదే బాబు ,ఏదో మాటవరసకి అన్నాను ..తను చదవడం లేదుగా ,తనని అన్నానేమో అనుకున్నాడంటావా?? అంది నొచ్చుకుంటూ ..పోనీ ఓ పని చేయి రేపు వాడు వస్తున్నపుడు ,'చదువురాని వాడవని దిగులు చెందకు' అని పాడేసేయి గొడవుండదు అన్నాను..అప్పటికి గాని నాకు బుద్ది రాదు.. మా వాళ్ళు గాని విన్నారనుకో ఆ పాట ..వద్దులేమ్మా అంత కష్టపడటం అని ఇంట్లో కూర్చో పెట్టెస్తారు ఇంక రోజూ అదే పాడుకోవాలి అంది..మేమేదో సరదాగా తీసుకున్నాం కాని ఆ విషయం తను సీరియస్సుగా తీసుకుంటాడు అనుకోలేదు..మరుసటి రోజు ఇద్దరం వస్తుంటే ఒరేయ్ మామ ఏంటిరా ఎం బి ఎ చేద్దాం అనుకుంటున్నావా!! మాకినబడేటట్లుగా ప్రక్కనోడు అరిచాడు..అవునురా ముందు డిగ్రీ కంప్లీట్ చేసేసి అది చేద్దాం అనుకుంటున్నాఅన్నాడు ఆ అబ్బాయి మొహం జాలిగా పెట్టి.. నాకు నవ్వు ఆగలేదు అక్కడ మొహం సీరియస్సుగానే పెట్టి ఇద్దరం వాళ్ళను దాటుకొచ్చేసాము..అంటే నిన్న అన్నది విన్నాడన్నమాట అంది అది .. అమ్మో, స్వాతి నువ్వు తక్కువదానివి కాదేవ్ ..మెల్లిగా అన్నీ క్లియర్ చేసుకుంటున్నావ్ అన్నమాట అన్నాను నవ్వుతూ ..నాకింకెవరూ శత్రువులు అక్కర లేదే నువ్వు చాలు అంది నవ్వుతూ.. ఎలాగూ తెల్లగా ,పొడుగ్గా బాగానే ఉన్నాడు ,ఇంక డబ్బులు గట్రా బాన్నే ఉన్నాయి వాళ్ళకు..ఒక్క చదువే లోపం.. అది కూడా ఒక్క మాటతో కవర్ చేసేసావ్ ..నేను అంటునే ఉన్నాను అది నన్ను కొడుతునే ఉంది..


ఆ అబ్బాయి ఎలాగూ అంతకు మించి ధైర్యం చేయడనుకుందో ఏమో అది కూడా ఒక్కోసారి జోకులు వేసేది ఎవరూ లేనపుడు.. ఏంటీ ఈ రోజు మా హీరో ఇంకా రాలేదూ మేచింగ్ డ్రెస్స్ దొరకలేదా అనో,వాడు నిజంగా పచ్చ బొట్టు వేయించుకున్నాడా లేక రుధ్రవీణలో శోభన లా అడగ్గానే చేతికి తీసి ఇచ్చేస్తాడా అని ఇలా అన్నమాట.. కాని ఆ అబ్బాయి కనబడితే చాలు భయం తో నన్ను అటు తోసేసి ఇది ఇటు వచ్చేసేది ..

ఇది ఇలా ఉండగా ఒక సారి దీపావళి వచ్చింది..ఆ ముందు రోజు ఇద్దరం మాట్లాడుకుంటూ వస్తున్నాం..ఈ సారి దీపావళికి ఏం కొంటున్నారేంటి మీ నాన్నగారు అంది..ఏంటీ కొనేది ,ఇంకా చిన్నపిల్లలం అనుకుంటున్నావా..అయినా నాకు టపాసులంటే చిన్నప్పటినుండి భయం బాబు ..చిచ్చు బుడ్లు,భూచక్రాలు కొన్నా భయమే కాల్చడానికి,మన లెవల్ కి సాదాకాకర పువ్వొత్తులు,పాం బిళ్ళలు ,అగ్గి పెట్టెలు ,మతాబాలు వంటి వాటితో సరిపెట్టేసుకుంటాం అన్నాను..ఛీ,ఛీ ఎవర్తివే బాబు నువ్వు,నాతో రాకు రేపటి నుండి ..అస్సలా అర్హతే లేదు నీకు అంది..ఏడ్చేవ్లే.. నాకు టపాసులు కాల్చడం కంటే ఆ మరుసటి రోజు అందరి ఇళ్ళముందూ పోగైన చెత్త చూడటం అంటే మహా ఇష్టం ..చిన్నపుడు నేనూ, మా తమ్ముడూ అన్ని ఇళ్ళముందూ ఉన్న తుక్కుని చూస్తూ ,ఎవరు ఎక్కువ కాల్చి ఉంటారో లెక్కలు వేసి వచ్చేవాళ్ళం ..అదో ఆట అన్నమాట ..భలే సరదాగా ఉండేది అన్నాను ఓమారు వెనక్కి వెళ్ళిపోతూ.. కోటా శ్రీనివాస్ లా కోడిని ముందుపెట్టి అన్నం తిన్నట్లా ..మొహం చూడూ అంది.. సరేలే నా సంగతి ఎందుకు గాని నీ సంగతి చెప్పుఅన్నాను..

నేను నీకులా కాదు చిన్నపుడే 1000 సిరీస్ కాల్చేను తెలుసా అంది..ఏంటి నిజమే అన్నాను నోరెళ్ళ బెడుతూ ...మరేమనుకున్నావ్ అసలు దీపావళి సాహస గాధలు బోలెడు నాకు ...ఒక సారి తారాజువ్వ వేస్తే ప్రక్కన గుడిసెల్లో వెళ్ళిపోయి నానా హంగామా చేసారు ..సిసింద్రీలు,తాటాకు టపాలు ,జింకాలు అబ్బో ఒకటేమిటీ నేను కాల్చని టపాసులేదంతే అంది ...ఇది నిజం చెప్తుందా లేక వెనుక ఫాలో అవుతున్న వాడి ఫ్రెండ్ దగ్గర కోతలా అనుకుంటూ వింటున్నా ..మరి ఈ సారి ఎంత డబ్బు,ఎన్ని ఇళ్ళు తగలబెట్టబోతున్నావేంటీ అన్నాను..హూం ఏంటీ తగలెట్టేది ..మా నాన్న గారు ఊర్లో లేరు రేపు రాత్రికి వస్తారు ..ఆయన ఎన్నింటికి వస్తారో ,అసలు కొంటారోలేదో.. మా అమ్మను అడిగితే ఎప్పుడో చిన్నపుడు కాల్చుకున్న గాయాలన్నీ గుర్తుతెచ్చుకుని తెచ్చుకుని తిట్టిపోస్తుంది తప్ప పట్టించుకోవడంలేదు..ఈ దీపావళి కి ఇంక ఇంతే అంది..

ఈ లోపల ఆ అబ్బాయి ఫ్రెండ్ వెళ్ళిపోయాడు..ఇంకేం కాకితో సందేశం పంపేసావ్ కదా రేపు ప్రొద్దున్న మీ ఇంటికి లక్ష్మీ బాంబులతో సహా పార్సిల్ పంపేస్తాడు.. బాగానే ఉందే నీపని ఎంచక్కా అన్నాను.. బాబోయ్ ,నిజంగా పంపుతాడు అంటావా అంది భయం గా..అంత ఫీల్ అయి చెప్పావ్ కదా నాకైతే అస్సలు డవుట్ లేదు అన్నాను.. అలా భయపెట్టకే బాబు ..మా నాన్నకు తెలిస్తే నన్ను కైమా చేసేసి, కిలో రెండు రూపాయలకు అమ్మేస్తారు అంది.. నేను మాత్రం పట్టించుకోకుండా ఓ ప్రియా ప్రియా నా ప్రియా ప్రియా సాంగ్ పాడుతూ నవ్వుతున్నా..కానీ నాకేం తెలుసు ఆ తరువాత రోజు ఇద్దరికీ గొప్ప షాక్ ఎదురవుతుందని..

తర్వాత రాస్తానే :)

ప్రేమ కధలు పలు రకాలు

ఈ మద్య ఇలా సిస్టం ఆన్ చేసి కూడలి చూస్తుంటే చాలు కొట్టేసుకుందాం,నరికేసుకుందాం,నువ్వెంత అంటే నువ్వెంత ...అబ్బబబ్బా దెబ్బకు సిస్టం కూడా ఆవేశం తో రగిలిపోయి 'ఢాం' అనేస్తుందేమో అని భయమేసి పరిగెత్తుకుని ఇలా వచ్చేసానన్నమాట.(అసలు కారణం అది కాదనీ, మీకు తెలుసన్న విషయం నాకు మాత్రం తెలియదు )..కాబట్టి ఏతా వాతా నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే ఈ కక్షలు ,కార్పణ్యాలు,ఆవేశాలు,ఆక్రోశాల
మద్యలో ప్రేమ అనే దాన్నికూడా దేవుడు మనకు ఇచ్చాడన్న గొప్ప విషయం నిన్న రాత్రి నాకు హఠాత్తుగా గుర్తు వచ్చేసిందన్నమాట.ఆ వెంటనే చిన్నప్పటి ప్రేమ కధలు హలో అంటూ పలకరించేసాయి.. మచ్చుక్కి అందులో ఒక కధ ...కధ అంటే కధ కాదండోయ్ నిజమే..


నా హైస్కూల్ నుండి కాలేజ్ వరకు నేను , స్వాతి జిగరీ దోస్తులం ... ఆగండాగండి ,మీరు స్నేహమేరా జీవితం లెవల్ లో ఉహించేసుకోకండి.. వేరే దారిలేక ,ఇంకెవరు ఇంటి వరకు వచ్చే తోడు లేక మరి ఆ రకం గా ముందుకు సాగిపోయానన్నమాట ...అది ఆర్యా 2లో అల్లు అర్జున్ కి ఏ మాత్రం తీసిపోదు .. అరగంట కోమారు నరకం అంచున అరంగుళం దూరంలో నించో పెట్టేది నన్ను . ఆ విషయం ప్రక్కన పెడితే , మేము కాలేజ్ కి వెళ్ళేదారిలో ఒక అబ్బాయి ఉండే వాడు..తెలిసిన వాళ్ళఅబ్బాయే ..పేరు తెలియదు కాని బాగా తాత ముత్తాతలు సంపాదించిన ఆస్తులున్నాయి..మరి అందువలనో లేక చదువు అబ్బలేదో గాని ,మద్యలో చదువు మానేసి వాళ్ళ వ్యాపారాలు గట్రా చూసుకునేవాడు ..వాడికున్న ప్రత్యేకత ఏంటంటే అమృతం తాగిన అమీర్ ఖాన్ లా చిన్నప్పటి నుండి పెద్దయ్యేవరకు ఒకటే మొహం..మరి ఉన్నట్లుండి ఏమోచ్చిందో తెలియదు గాని మా వెనుక పడటం మొదలు పెట్టాడు.. అలా ఒక నెల కాదు రెండు నెలలు కాదు ఏకం గా ఒక సంవత్సరం పడ్డాడు..ఇంత జరుగుతున్నా మా మట్టి బుర్రలకు అసలేమాత్రం అర్ధం కాలేదు...దానికిబోలెడు కారణాలు ఉన్నాయి ...అతనిని చిన్నప్పటి నుండి అదే వీధిలో చూసి ,చూసి ఏదో పని మీద తిరుగుతున్నాడేమోలే అనుకోవడం ఒకటైతే ,మేమిద్దరం కబుర్ల పోగులు అవ్వడం వల్ల మూడో వ్యక్తిని పట్టించుకోకపోవడం మరొక కారణం.. ఈ రెండు కాకుండా అమోఘమైన విషయం మరొకటుంది ...అది చెప్పాలంటే ఇంకో బుల్లి ప్లాష్ బ్యాక్ కి వెళ్ళాలి..


మా ఇంట్లో వాళ్ళు పొరపాటున హిందువుల్లో పుట్టేసారుగాని లేక పొతే ఆడపిల్లలందరికి బురఖాలేసేసి ఇంట్లో కూర్చో పెట్టేసేవారు ,రోడ్డు మీద వెళ్ళినపుడు నవ్వకూడదు,దిక్కులు చూడకూడదు ,పక్కింటికి వెళ్ళాలన్నా పదిమంది తోడుండాలి ...నో ..షాపింగులు ,నో సినిమాలు నత్తింగ్ ...అబ్బో సవాలక్షా కండిషన్లు ..పోనీ లోకజ్ఞానానికి చక్కగా యండమూరి నవలలో, సులోచన రాణివో కనీసం ఆంద్ర జ్యోతి,ఆంద్ర ప్రభ వార పత్రికలో కొనచ్చుగా ..హూం..అసలేమాత్రం కనికరం చూపించే వాళ్ళు కాదు గాని ,వంతులేసుకుని మరీ భాలమిత్ర ,భాలజ్యోతి, చందమామ ,జాబిల్లి మాత్రం తెగ తెచ్చేసేవాళ్ళు ....అలా అవి తెగ చదివి ,చదివి మా అమ్మ భాషలో గాడిద లా ఎదిగినా సరే చక్కం గా మహేష్ బాబునో,అనిల్ కుంబ్లే గురించో కలలు కనడం మానేసి ,విక్రమార్కుడు బేతాళుడు ని మోసుకుంటూ కధలు చెపుతున్నట్లో ,రాజు గారుసింహాలను,పులులను చంపేసి ప్రజలను కన్న బిడ్డల్లా పరిపాలిస్తున్నట్లో, కుందేలు,తాబేలు పందాలు వేసుకున్టున్నట్లో ఉహించుకుంటూ నిద్రలో జారుకునేదాన్ని..


అలాంటి రోజుల్లో నేను ఎనిమిదో , తొమ్మిదో (?)తరగతి చదువుతుండగా , మా ట్యూషన్లో ఒక అబ్బాయికి ఖర్మ కాలి నన్ను ఇష్టపడ్డాడు.. పడి ఊరుకోకుండా పాపం న్యూ ఇయర్ రాగానే నేను ,స్వాతి వస్తుంటే నన్ను పక్కకు పిలిచి, నాచేతిలో ఒక తెల్ల కవరు ఒకటి పెట్టేసి ,ఇక్కడ కాదు ఇంటికి వెళ్లి చూడవా అని అనేసి పారిపోయాడు.. మనమంత సేపు ఆగలేము కదా, ఏంటే ఇది అని మా స్వాతిది ప్రక్కన ఉండగానే ఓపెన్ చేసి చూసాను..అదో ఖరీదైన గ్రీటింగ్ కార్డ్ ...చక్కగా రెండు ఆటిన్ సింబల్స్ , వాటిని తెరవగానే ఒక్కో దానిలో ఒక్కో తెల్ల పావురం ,ఆ పావురం రెక్కలు తీయగానే ఒకటి నువ్వు, ఒకటినేను అని చిన్న పదాలు ...లోపల మేటరు జోలికి పోలేదు మనకసలే ఇంగ్లిష్ లో అరివీర భయంకరం గా మార్కులు వచ్చేవి అప్పట్లో ...ముందు జాగ్రత్తగా లోపల పేరు వ్రాయలేదు ఆ అబ్బాయి ...అప్పటి వరకు అర్ధ రూపాయి గ్రీటింగులు తప్ప ఖరీదయినవి చూడలేదేమో ,నాకా గ్రీటింగ్ పిచ్చ ,పిచ్చగా నచ్చేసి మురిసిపోతుంటే ,మా స్వాతి తట్టుకోలేక బొరున ఏడ్చేయడం మొదలెట్టింది ..

చూసావా, నా మొహానికి రూపాయి గ్రీటింగ్ పడేసి నీకెంత మంచిది ఇచ్చాడో ,నాకే అందరూ ఇలా చేస్తారు ,నేనంటే ఎవ్వరికి ఇష్టం లేదు అని దారంతా ఒకటే ఏడుపు ( కంగారు పడకండి ...పాపం వాళ్ళింట్లో కనీసం బాల మిత్ర ,చందమామలు కూడా కొనరు.. అదన్నమాట సంగతి) ..ఒక ప్రక్క నుండి అంత మంచి గ్రీటింగ్ దానికి ఇవ్వడానికి మనసొప్పడం లేదు..ఇవ్వక పొతే వారం రోజులు ఏడ్చి ,ఏడ్చి చంపేస్తుంది ...వాడు చెప్పినట్లు ఇంటికి వెళ్లి చూసినా బాగుండేది అని తిట్టుకుని ,తిట్టుకుని దానికి ఇచ్చేశాను ...


కాని ఆ రాత్రి అస్సలు నిద్ర పట్టలేదు ,ఒక ప్రక్క స్వాతిదాన్ని తిట్టుకుంటూనే రేపెలా అయినా వాడిని బ్రతిమాలి అలాంటి గ్రీటింగ్ ఇంకొకటి తెప్పించుకోవాలి అనేసుకున్నా..కాని ఎలాగో తెలియడం లేదు. అంత ఖరీదయిన గ్రీటింగ్ ఒక్క సారి ఇవ్వడమే గొప్పా ,ఇంకోసారి అడిగితే ఇస్తాడా?? అని డవుటు ..మొత్తానికి బోలెడన్ని ప్లాన్ లు వేసుకుని మరుసటి రోజు ఆ అబ్బాయి దగ్గరకు వెళ్లాను... పాపం నన్ను చూడగానే టెన్షన్ టెన్షన్ గా ,భయం భయం గా ,సిగ్గు ,సిగ్గుగా అనేక రకాల ఫీలింగ్స్ పెట్టాడు...నేను కూడా అవే ఫీలింగ్స్ తో ఆ అబ్బాయి దగ్గరకు వెళ్లి, శ్రీనూ! మరేమో నిన్న నువ్విచ్చిన గ్రీటింగ్ ఎంత బాగుందో ,కాని మా చెల్లి తీసేసుకుంది.అది చూసి ఇంకో చెల్లి కూడా అలాంటిదే కావాలని ఏడుస్తుంది ...మా అమ్మగారేమో ఆ అబ్బాయిని ఇంకొకటి కొనమను డబ్బులిచ్చేద్దాం అన్నారు ( పెద్దవాళ్ళ పేరు చెపితే తప్పక కొంటాడని, పైగా డబ్బులడగడానికి మొహమాట పడతాడని మాస్టరు ప్లాన్ అన్నమాట )అంటూ ,నాకు వచ్చిన గ్రీటింగ్ లలో ఓ నాలుగు మంచివి వాడి చేతిలో పెట్టి ,వీటిని తీసుకుని బదులు గా అలాంటి గ్రీటింగ్ ఇంకొకటి కొనివ్వవా..డబ్బులిమ్మన్నా ఇచ్చేస్తాను అని ఎంతో ఇదిగా అడిగాను .... దాంతో ఆ అబ్బాయి కి' తారే జమీన్ పర్ 'అన్నమాట ...ఆ తరువాత నేను కనీ ,కనిపించగానే పారిపోయేవాడు..


అంతటి ఘన చరిత్ర ఉంది మా ఇద్దరికీ ...ఆ కారణం గా ఆ అబ్బాయి మాకు గీతలు గీస్తున్నాడని తెలుసుకోవడానికి ఆ మాత్రం టైం పట్టింది ... ఈ లోపల వాడికో బేచ్ తయారైంది,వాళ్ళ పనేంటయ్యా అంటే మమ్మల్ని జాగ్రత్తగా కాలేజ్ కి దింపి ,అంతే జాగ్రత్త గా ఇంటి వరకు తోడు రావడం ..అడపా ,దడపా మేము ఏమ్ మాట్లాడుకున్నా విని ,మేమొచ్చేసరికి ఆ టాపిక్ మీద చర్చలు జరపడం వగైరాలన్నమాట ..పనులన్నీ ఫ్రెండ్స్ చేసి కష్ట పడుతుంటే మన హీరో గారు తన బండికి ఆనుకుని, మెడలోమఫ్లర్ చుట్టుకుని చేతులు కట్టుకుని మావైపు ఆరాధనగా చూస్తూనిలబడేవాడు ...దాంతో మా స్వాతి వాడికి గీతాంజలి గాడు అని నామకరణం చేసేసింది ..అంతా బాగానే ఉంది గాని ఇంతకీ వాడు ఎవరికీ లైన్ వేస్తున్నట్లు అనేది మా ఇద్దరికీ మిలియన్ డాలర్ల ప్రశ్న ... అందువల్ల ముందుగానే అబ్బెబ్బే నాగురించి కాదంటే నా గురించి కాదనీ కంగారు పడిపోయేవాళ్ళం...

మా నల్ల పిల్లల వెనుక ఎవరు పడతారు ఖచ్చితం గా వాడు నీ వెనుకే పడుతున్నాడు అనేది అది.. కలరు కాదమ్మా ముఖ్యం మొహం ఎవరిది కళగా ఉన్నదనేది పాయింట్, పైగా మా కుటుంభం గురించి వాడికి బాగా తెలుసు తోలు తీసేస్తారు కాబట్టి ఖచ్చితం గా నీ వెనుకే అనేదాన్ని నేను ..అంత లేదు ఎంత సేపు మా పెదనాన్నలు ,చిన్నాన్నలు అని నువ్వే డప్పు కొట్టుకుని భయపడిపోవాలి తప్ప బయట అంత సీన్ మీవాళ్లకు నిజంగా లేదు అని అది ,ఇలా తగవు లేసుకునే వాళ్ళం...అయితే ఎంత వాదించుకున్నా దాని దగ్గర నేను సరిపోయేదాన్ని కాదు. వీడు పగలూ ,రాత్రుళ్ళు తేడా లేకుండా ఆ కూలింగ్ గ్లాసెస్ పెట్టి పెట్టి నిజంగా గుడ్డోడు అయిపోయి ఉంటాడే.. లేకపోతే మీ ఇంట్లో నీకంటే బాగుండే మీ అక్కని వదిలేసి ,కాస్త కళగా ఏడ్చే ఎదురింటి అమ్మాయిని వదిలేసి నిన్నెలా ఇష్టపడుతున్నాడే బాబు తింగరోడు అనో ,లేకపోతే మరొకటో అని నన్ను తెగ ఏడిపించేసేది... ఒక్కోసారి ఎంత ఉక్రోషం వచ్చేసేదంటే ఒక గంటో, రెండు గంటలో మౌనం గా ఉండిపోయేదాన్ని మాట్లాడకుండా...అయితే అలా పైకి అనేది గాని దానికీ మనసులో మహా భయంగా ఉండేది ఎక్కడ వాడు దాన్ని ఇష్టపడుతున్నాడేమో అని...

నిన్న జ్యోతిర్మయి గారి క్లాసులో అయిపోయేదాన్నే ,ఒకటే నిద్ర వచ్చేసిందనుకో.. మొన్నే ఆవలించారని ఇద్దరిని బయటకు పంపేసారు.. ఆవిడ క్లాసులన్నీ మద్యాహ్నమే తగలడతాయి ...అప్పుడే శుబ్బరం గా మేసి ఉంటామేమో,పైగా ఆవిడ పాఠం జోల పాటలా సా..గుతూ ఉంటుంటే ..ఆహా ..ఏం నిద్ర తన్నుకొస్తుందే బాబు ...నేను చెప్పుకుంటూనే వెళుతున్నా ఇది మాత్రం ఊ అనడం లేదు ,ఆ అనడంలేదు .. ఏంటా అని దాని వైపు చూసేసరికి ఈ రోజు డేటెంతే అంది కనురెప్ప వాల్చకుండా ఎదురుగా చూస్తూ..ఫిబ్రవరి 14 ఎందుకూ ? అని అడుగుతూ ఎదురుగా చూసి హడలిపోయాను..గీతాంజలి గాడు వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు.. అది రోజూ చూసే సీనే కాని ,ఈ రోజు హీరోగారు పెళ్ళి కొడుకులా తెల్ల షరాయి ,లాల్చీ వేసుకుని చేతిలో ఒక కవరు,ఎర్ర గులాబీ పట్టుకుని నించున్నాడు ...వెనుక ఫ్రెండ్సేమో మరేం పర్లేదు మేమున్నామని భుజం తడుతున్నారు..

వీడెవడే బాబు మన ప్రాణానికి ఇలా తయారయ్యాడు ఏం చేద్దాం అంది భయం గా..మొహం సీరియస్సుగా పెట్టి మనల్ని కాదన్నట్టు వెళ్ళిపోదాం అన్నాను..గోడవేం జరిగినా నీకింకా పర్వాలేదే కనీసం నువ్వు చెప్పేది వింటారు మీ ఇంట్లో.. మా కొంపలో అలాక్కాదు వాడి వెనుక నేనే పడినట్లు చెప్పేస్తారు మా నాన్నకు ...ఆ ముక్క చాలు పుస్తకాలు అటకెక్కించేసి నన్ను ఇంట్లో కూర్చోపెట్టేయడానికి అంది ...ఒక ప్రక్క నా భయం నాది ఒక వేళ వాడు నాకే ఇస్తే ఏం చేయాలి? ముక్కలు ముక్కలుగా చింపేసి నాకిలాంటివి నచ్చవు అంటే ???కక్ష పెట్టుకుంటాడా??..అసలే మెడికల్ షాప్ అమ్మాయి మీద యాసిడ్ పోసారంట మొన్నెవరో ..పోనీ, చూడండి మా ఇంట్లో ఇలాంటివి తెలిస్తే చంపేస్తారు,చదువు మానిపించేస్తారు దయ చేసి నా వెనుక పడకండి అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టేసుకుంటే ..ఛీ ఛీ..వాడెవడో ముందు ఏడవడం ఏంటి చాండాలంగా ..నా ఆలోచనలు సాగుతూనే ఉన్నాయి స్వాతి భయం తో చమటలు తుడుచుకుంటునే ఉంది ..మేము వాడికి దగ్గరలోకి వచ్చేసాము ...
మిగిలింది తరువాత వ్రాస్తానే :)

నా బ్లాగ్ పుట్టినరోజు

నా బ్లాగ్ మొదలెట్టీ అప్పుడే సంవత్సరం అయిపోయింది,అబ్బా రోజులు గిర్రున ఎలా తిరుగుతున్నాయో...సరే ఈ సందర్భం గా నా బ్లాగ్ ఎలా మొదలు పెట్టానో, ఎన్ని పాట్లు పడ్డానో ఆ కధా, కమానిషు నేను రాయాల్సిందే ..మీరు చదవాల్సిందే:)

సరిగ్గా సంవత్సరం క్రితం ఇదే నెలలో ...ఉహుహు ..ఇంతకు ఒక నాలుగైదు నెలలక్రితం తెలుగులో బ్లాగులు ఉంటాయన్న విషయం తెలియగానే, నేనూ ఒక బ్లాగ్ ఓపెన్ చేసేద్దామని మాంచి ఉత్సాహంతో blogspot.comకి వెళ్ళి అలా సైన్ ఇన్ అవ్వగానే ఇలా ఛీ,ఛీ పో అని ఏదో ఎర్రర్ వచ్చి తిట్టింది. కారణం నాకూ తెలియదు.ఒక్కసారి తిడితే పట్టించుకోకుండా దులిపేసుకునేదాన్ని కానీ, నాలుగైదు సార్లు అలాగే తిట్టేసరికి చిరాకోచ్చేసి సరేలే అందని ద్రాక్ష పుల్లన టైపు లో నేను కూడా, బ్లాగ్ రాయక పోతే వచ్చే నష్టం ఏముందిలే అని పక్కన పడేసాను.


అయితే ఈ లోపల నాకు తెలుగు బ్లాగ్ లు చదవడం మెల్లిగా అలవాటు అయ్యింది.ఆ తరువాత చక్కని పొస్ట్ లు రాసిన వారిని పొగుడుతూ వచ్చిన వ్యాఖ్య లను చదివి.... ఆహా,ఎక్కడో ఎవరో రాయడం ఏంటో ,ఇంకెక్కడో ఎవరో దాన్ని చదివి పొగడటం ఏంటో భలే ఉంది నేనూ కూడా ఇలాగే రాస్తే, నన్ను కూడా ఇలాగే పొగిడితే ఎంతబాగుంటుందో కదా అని కాసేపు కలలు కనేదాన్ని, కాని మళ్ళీ blogspoT జోలికి మాత్రం వెళ్ళలేదు.


అయితే ఒక రోజు మా ఆయన తన కొత్త లాప్ టాప్ గురించి చెప్తూ ,ఇదిగో దీనిలోంచి ఆఫీస్ వర్క్ చేసుకుంటున్నా ఇది మాత్రం ముట్టుకోకే అని నాకు లేని పోని అవుడియా ఇచ్చేసారు .సరే ఇందులో కూడా ఒకమారు ట్రై చేద్దాం అనుకున్నా . ఇంకేంటి మా ఆయన బయటకు ,నేను లాప్ టాప్ దగ్గరకు వెళ్లడం ఒకేసారి జరిగిపోయాయి. ఇలా సైన్ ఇన్ అవ్వగానే ,అలా నీకేం బ్లాగ్ కావాలో కోరుకో అంది అది . కొండెక్కినంత సంబర పడిపోయి ఆ బ్లాగుకు 'ప్రియమైన మీకు ' అని అప్పటికి తోచిన పేరుతో నామకరణం చేసేసి, ప్రొఫైల్ లో మనసునమనసై పాటంటే నాకిష్టం అని ఇంకా ఏంటేంటో రాసేసుకుని ,చక్కగా నలుపు టెంప్లెట్ మీద తెలుపు అక్షరాలు సెలెక్ట్ చేసుకుని (అప్పటికి నాకు తెలియదన్నమాట నలుపు మీద తెలుపు అక్షరాలు కళ్ళు లాగుతాయని) మా ఆయన వచ్చేలోపల క్లోజ్ చేసేసి గప్ చిప్ సాంబార్ బుడ్డీ అయిపోయాను.

ఇంక అక్కడి నుండి ఒకటే ఆలోచనలు ఏం రాయాలి అని? అప్పటికి బ్లాగ్స్ లో కవితల బ్లాగ్లు రాజ్యం ఏలుతున్నాయి.చిన్నపుడు నేను కూడా కొన్ని తవికలు తవికాను కాబట్టీ మనం కూడా కవితలు రాసేద్దాం అని నిర్ణయించేసుకుని పేపరు ,పెన్ను పట్టుకుని ప్రొద్దున్న నుండి రాత్రివరకు తెగ ఆలోచించేస్తే గోడ మీద బల్లి,మంచం మీద నల్లి ,వాకిట్లో పిల్లి అని భయంకరమైన కవితలు ( ?) వస్తున్నాయి కాని చక్కటి వాక్యాలు 4కూడా రావే .

అలా ఒకటా రెండా ,మూడు రోజుల నుండి గింజుకున్నా మూడు ముక్కలు రాయలేక పోయా... ఈ లోపల బయటకు వెళ్లడం,పార్టీలు,పండగలని ఆ విషయం మర్చిపోయా...ఒక రోజు వంట చేస్తూ చిన్నపుడు జరిగిన విషయం ఏదో గుర్తు వచ్చి పక్కున నవ్వుకుంటుంటే, టక్కున ఐడియా వెలిగింది.అవునూ...నేను కూడా ఎంచక్కా నా చిన్ననాటి విషయాలు రాసేయచ్చు కదా,పైగా నా శైలి ఎలా ఉందో తెలిసిపోతుంది.ఒకళ్ళో ,ఇద్దరో బాగుంది అంటే చాలు మా ఆయనకు చూపించేసి ఉడికించేయచ్చు అని ఇలా ఇలా ఉత్సాహ పడ్డానో లేదో డింగుమని నా అంతరాత్మ వచ్చి మా మిక్సీ పక్కనే కూర్చుని ,నాకు తెలియక అడుగుతాను ఇప్పుడు నువ్వు బ్లాగులు రాయడం అవసరమా ? అహా అవసరమా అంట ? మూడు ముక్కల కవిత రాయడానికి మూడు రోజుల నుండి గింజుకున్నా రాయలేనిదానివి చిన్ననాటి విషయాలు ఎలా రాస్తావ్ చెప్పు,పైగా ఆల్రెడీ బోలెడు మంది ప్రొద్దున్నలేస్తే ఇవే విషయాలు పోస్ట్ చేస్తున్నారు.అలాంటిది నువ్వు రాస్తే ఎవరు చదువుతారు ?..ఒక్కరు కూడా బాగుంది అనరు .నా మాట విని హాయిగా బ్లాగ్స్ చదువుకుని కాలక్షేపం చేసేయ్ అని ఉపదేశించి నా ఉత్సాహం మీద ఉప్పు జల్లేసింది..నిజమే కదా మనకెందుకులే అనుకుని మళ్ళా వాయిదా వేసేశాను .


కానీ అప్పటి నుండి నాకు చిన్నప్పటి విషయాలు బోలెడు నాన్ స్టాప్ గా గుర్తొచ్చేయడం మొదలయ్యాయి ...అర్రేర్రే ఇంత మంచి ,మంచి ఙ్ఞాపకాలు పెద్దయ్యాకా గుర్తుంటాయో ఉండవో ఇప్పటికే ఉప్పుడబ్బా ఫ్రిజ్ లోనూ ,కొత్తిమీర కట్ట కప్ బోర్డ్ లోనూ పెట్టేసి మర్చిపోతున్నా... వీటినన్నిటిని ఒక చోట రాసుకుని పెద్దయ్యాకా మా పిల్లలకు,మనవలకు చెప్పచ్చు కదా అనిపించేసింది.ఇంకెక్కడో ఎందుకు నా బ్లాగ్లోనే రాసేసుకుందాం .ఎదుటివాళ్ళకు అర్ధం అయినా కాకపోయినా నా శైలి నాకర్ధం అవుతుంది కదా అనేసుకుని లాప్ టాప్ ఓపెన్ చేసాను...ఇక్కడ మీకు పజిల్ ...ఏమి జరిగి ఉంటుందో ఊహించండి..


సరే నేనే చెప్పేస్తా.. మీరు నా గొప్పతనాన్ని అంచనా వేయలేరు ...సాదారణంగా అందరూ passworD మర్చిపోతుంటారు నేను వెరైటీగా user ID ని మర్చిపోయాను. అంటే ఆ రోజు కంగారులో ఏదో విచిత్రంగా పేరు పెట్టి మర్చిపోయా,అది సంగతి .... వారం రోజుల క్రితం క్రియేట్ చేసిన మెయిల్ ఐడీయే గుర్తులేదు నీ మొహానికి ఙ్ఞాపకాలు రాయడమొకటి ఛీ థూ అనేసింది నా మనసు.ఇంకేంటి కధ కంచికి ,కంప్యూటర్ క్లోజ్ కి .ఇలా మొత్తానికి చాలా రోజులు బ్లాగ్ జోలికి వెళ్లలేదు .


ఒకరోజు ఎలాగైతేనేం దేవుడా దేవుడా ఈ సారి ఎలాంటి విఘ్నాలు రాకుండా చూడు స్వామీ అని దణ్ణం పెట్టుకుని, ఈ సారి ఎలా అయినా బ్లాగ్ పేరుతో సహా ముందే చక్కగా ఆలోచించి మొదలుపెట్టాలని నిర్ణయించుకుని ఏం పేరు పెడదామబ్బా ? అనుకోగానే మందారం,నందివర్ధనం,కనకాంబరం ,పారిజాతం అంటూ టకటకా ఒకటే పేర్లు గుర్తొచ్చేయడం మొదలయ్యాయి...చత్ ,నీ ఆడ బుద్ది పోనిచ్చుకోలేదు,ఎప్పుడూ పువ్వులు,చీరలు,నగలు ఇవితప్ప ఇంకేం పేర్లు నీకు తోచవా ,నీలాంటివాళ్ళ వల్లే మన ఆడవాళ్ళ పై జోకులెక్కువైపోతున్నాయి కార్టూన్స్ లో అని నాలో స్త్రీవాది నిద్రలేచి మరీ దులిపేసింది....హూం పోనీ నా ఙ్ఞాపకాలుకు సరిపోయేటట్లు పెడదాం... అంతరంగాలు,గుప్పెడంతమనస్సు,కడలి కెరటాలు...అబ్బేబ్బే మరీ సీరియల్స్ పేరుల్లా ఉన్నాయి పోనీ అన్వేషిత,అనామిక,ఆలోచన,హరి విల్లు... బాబోయ్ ,ఒక్కటీ పొంతన కుదరడంలేదు పేరుకి , రాసేదానికి..


బ్లాగ్ పేరే పెట్టలేనిదాన్ని ఇంక బ్లాగేం రాస్తాను అని దిగాలుగా దిక్కులు చూస్తుంటే అంతకు ముందే మాల కట్టిన సన్నజాజి పూలు కిటికీ ఊచల పై వ్రేళ్ళాడుతూ ఆహ్లాదం గా కనిపించాయి .. అవును ఆ సన్నజాజుల్లాగే నా ఙ్ఞాపకాలు కూడా ఒక్కొక్కటీ కూర్చి నా బ్లాగ్లో పెడతాను కదా అందుకే నా బ్లాగ్ కి సన్నజాజులని పెడదాం అనుకోగానే అదిగో మళ్ళీ పువ్వులూ ,కాయలూ అంటున్నావ్ అని మళ్లీ నిద్రలేస్తున్న స్త్రీవాదిని కాస్తా ..అయితే ఏంటి? నాది ఆడబుద్దే ..ఆడవాళ్ళకు ఆడబుద్ది కాక మగ బుద్ది వస్తుందా ఇంకనోరు మూసుకుని పడుకో అని కసిరి నిద్ర పుచ్చీ మహా ఉత్సాహంగా సన్నజాజులు అని పెట్టాబోయి అనుమానం తో ఎందుకయినా మంచిదని గూగుల్ లో సన్నజాజులు అని కొట్టాను ఆ పేరు మీద బోలెడు బ్లాగ్స్ ఉండేసరికి నీరసం వచ్చేసింది . పోనీ విరజాజులు ??అనుకుని అదీ ట్రై చేసా ఉహూ ఆ పేరుతో కూడా ఉన్నాయి ..మల్లె జాజి??? బాలే ..ఇంకేం పెట్టను నా మొహం అనుకుంటుంటే ఇంక చాల్లే, నువ్వు బ్లాగ్ మొదలుపెట్టినట్లే గాని సింకులో గిన్నెలు తోమేసి ఆ నాలుగు జతలు ఐరన్ చేయి అని కర్తవ్యం బోధించింది నా మనసు.


ఇంక అక్కడనుండి లేవబోతుంటే అప్పుడు గుర్తొచ్చింది అన్ని జాజుల పరిమళాలు కలిపి జాజిపూలని పెడితే ??? (ఏంటలా చూస్తారు 'చప్పట్లూ' ) అంతే ఆ తరువాత చక ,చకా నా బ్లాగ్ తయారయిపోయింది.నేను బ్లాగ్ మొదలు పెట్టేటప్పటికి అప్పట్లో చాలా వరకూ బొమ్మలు పెట్టేవారు కాదు నాకేమో ఎంచక్కా బొమ్మలు పెట్టి రాయాలని కోరిక ,ఎవరన్నా నవ్వుతారేమో అని భయం...చివరకు బొమ్మ పెట్టే రాసి, కూడలికిఎంతో మొహమాట పడుతూ జత చేయమని మెయిల్ పంపి రెండురోజులు ఎదురు చూసా ....అచ్చం చిన్న పిల్లల మాదిరే ....కూడలిలో నా బ్లాగ్ జత చేస్తారా? చేసినా నా పొస్ట్ అందరికీ కనబడుతుందా?ఇంత పెద్ద పెద్ద బ్లాగ్స్ మద్య నా పోస్ట్ అసలెవరన్నా చదువుతారా?ఒక్కరన్నా హాయ్ అని పలకరిస్తారా? ఇప్పటికీ నవ్వొస్తుంది తలుచుకుంటే ...


మొత్తానికి నా పోస్ట్ కూడలి లో కనబడింది ..భలే సరదా అనిపించింది ....కానీ ఆ రోజు పొస్ట్ లు ఎక్కువ రాయడం వల్ల 2 గంటల్లోనే ఆ పోస్ట్ అడుక్కి వెళ్ళిపోయింది ...ప్లిచ్ ...ఒక్కళ్ళు కూడా హాయ్ అనలేదు :)అప్పుడు డవుటొచ్చింది నా వ్యాఖ్యలు బాక్స్ పని చేస్తుందా లేదా అని అప్పుడునాకు నేనే welcome అని అఙ్ఞాత క్రింద స్వాగతం చెప్పేసుకున్నా :)ఆ తరువాత అరుణాంక్ గారు ప్రపుల్లచంద్ర గారు ఇలా అందరూ కామెంటారు భలే ఆనందంవేసింది...

అయితే నేను ఇన్ని రోజులు బ్లాగ్ రాస్తాని అనుకోలేదు ,అందులోనూ కేవలం ఙ్ఞాపకాలు మాత్రమే రాస్తానని అస్సలు అనుకోలేదు .ఏదో ఓ 3 నెలలు రాసేసి వదిలేద్దాం అనుకున్నా.మా ఫ్రెండింటికి వెళ్ళా,ముగ్గులేసా,సినిమాకి వెళ్ళా అని రాస్తే ఎవరు చదువుతారులే అనుకున్నా :)నేనెప్పుడూ ఊహించలేదు నన్ను ఇంత మంది ప్రోత్సహిస్తారని ...నిజంగా నాకు రాజకీయ,సామాజిక,సాహిత్యాల గురించి రాయడం కానీ ,కనీసం వాటి గురించి చర్చించడం కాని చేత కాదు...కాని అలాంటి చక్కని బ్లాగులకు సమానం గా నన్ను ఆదరించారు ...పైగా నన్ను మీ ఇంటి లో అమ్మాయిలా ఎంతో ఆదరణగా చూసారు అది చాలా సంతోషంగా ఉంది ....ఇక మీదట రాయను అని చెప్పను కాని కాస్తా గేప్ తీసుకోవచ్చేమో...ఇంత చక్కని ఆనందాన్ని నాకు ఇచ్చినందుకు ప్రతి ఒక్కరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాధాలు...

ధన్యవాదాలు

మొన్నా మద్య మావారిని బ్రతిమాలుకుని నా పొస్టు లన్నీ ప్రింట్ ఔట్ తీయించి అమ్మావాళ్ళకు ఇప్పించాను.సరే అసలు రిజల్ట్ ఎలా ఉంటుందో అని మా ఇంటికి ఫొన్ చేసి మా చెల్లితో కాసేపు నా పొస్ట్లుల గురించి, మన బ్లాగర్ల గురించి మాట్లాడిన విషయాలు మీతో ముచ్చటించాలాని ఇలా వచ్చాను ..కొంచం అటు, ఇటుగా మా సంభాషణ..

అక్కా నువ్వా !!నీ గురించే అనుకుంటున్నాం ...

నువ్వెప్పుడొచ్చావే ఊరినుండీ ..అది సరేగాని, నేను నా బ్లాగ్ లో కొన్ని పోస్ట్లులు పంపాను చదివారా??..

అదే తల్లీ ఇప్పటివరకూ మాట్లాడుకుంటున్నది..

మా చెల్లి మాటలు పూర్తయ్యేలోపల అక్క లాక్కుని..ఒరే బుజ్జమ్మా ఎంత బాగా రాసావురా,ఎదురుగా నువ్వు కూర్చుని మాట్లాడినట్లు గానే ఉంది ..ఎంత గుర్తే బాబు నీకు ..నీ పెళ్ళి చూపుల్లో ,మీ ఆయన్ని కటకటాల దగ్గరనుండీ చూడమని చెప్పాను అదీ.. మీ కుసుమ గురించిచదివా.. ఇంకా స్వాతంటే ఆ బక్కిది ...పేరుమర్చిపోయా..దాని పేరేంటి??..ఆ.. ఇంకా సువర్ణ మీ ఫ్రెండ్స్ అందరూ గుర్తుకొచ్చేసారురా .. అయ్యో, ఇందాకా కాల్ చేయాల్సింది ..మీ బావ,నాన్న పిలుస్తున్నారు.. ఆటోలో ఉన్నారు ..ఇంకో గంటలో బండి ఉంది..నాన్న సంగతి తెలిసిందే కదా గంట ముందే ప్లాట్ఫాం దగ్గర నించోవలసిందే..ఆరోగ్యం జాగ్రతమ్మా ..మళ్ళీ మా చెల్లి దగ్గరకొచ్చింది ఫోన్..

నువ్వు మరీ మురిసిపోకు..అది చదివింది ఆ మూడు కధలే.....నువ్వొక పోస్ట్లోలో దాన్ని పిసినారి పుల్లమ్మలా రాసావని దానికి తెలిస్తే బుజ్జమ్మ కాస్తా బజ్జమ్మ అయిపోతుంది.. .

ఏ ..అన్ని పొస్ట్లు ఎందుకని చదవలేదూ ..

అంత తీరిక ఏది ..దానికీ, వాళ్ళాయనకూ ఆ షాప్ ఉంటే చాలు అన్నం,నీళ్ళు అక్కరలేదు,ఒక్క రోజు కూడా ఉండనివ్వరు బావ,తెలిసిన విషయమే కదా..

హూం..ఇంతకూ అమ్మ చదివిందా..

చదివిందా.. అని మెల్లగా అడుగుతావేంటి ..యే రోజు వాటిని చదివిందో, ఆ రోజునుండి అమ్మకు, నాన్నకు మధ్య వన్ సైడ్ యుద్దం నిరవధికంగా సాగుతూనేఉంది..అందులోనూ ఒక పోస్ట్ లో అమ్మ గురించి తెగపొగిడేసి రాసావ్ కదా,ఆ పుత్రికోత్సాహం తట్టుకోలేక పోతుంది పాపం ..అసలు నాన్న వల్లే నీ ప్రతిభ మట్టిలో మాణిక్యం లా అయిపోయిందంటా ,లేకపోతే ఈ పాటికి నా కూతురు రాధ-మదు సీరియల్ లాంటిదో, చక్రవాకం సీరియల్ లాంటిదో రాసిపడేసేది అంతా మీవల్లే,మీవల్లే అని పదే పదే చెప్పి పాపం నాన్న కూడా అంతా నావల్లే,నావల్లే అని అమాయకంగా కుమిలిపోయేలా హిప్నటైజ్ చేసిపడేస్తుంది ..

ఇంక నోరుముయ్యి గాడిదా.. కనీసం బాగా రాసావ్ అని ఒక్కమాట అన్నావే..

అంటే, ఇంక ఆప్షన్ లేదా అక్కా.. బాగా రాసావ్ అని ఒప్పేసుకోవలసిందేనా?? ..సరే కుళ్ళకు తల్లీ ..నీ పొస్ట్ లే కాదు దానికి వచ్చిన వాఖ్యలు కూడా కంఠతా వచ్చేలా చదివాను ..

నేను నమ్మను, అయితే నాకు మొదటి సారిగా వాఖ్య రాసిన వాళ్ళ పేరేమిటో చెప్పు చూద్దాం..

అరుణాంక్ ..

అంత కరెక్ట్ గా ఎలాచెప్పావే??

హి హి..చేతిలో నువ్వు పంపిన కాగితాలున్నాయి..లేకపోతే ఇదేమన్నా ఎక్జామా కంఠతా పట్టడానికి మొహం చూడు..

అరుణాంక్ గారు చాలా మంచివారు తెలుసా..

ఎందుకూ? వాఖ్య రాసినందుకా ..

నీ మొహం ..ఒక సారి తన బ్లాగ్లో వాళ్ల ఆవిడ ఊరెళితే తలుచుకుంటూ గజల్ శ్రీనివాస్ గారు పాడిన 'ఇల్లు ఇపుడు ఇల్లులా లేనేలేదు ' అనే పాట లింకిచ్చారు ఎంత బాగుందో..

మరింకేం సేవ్ చేసి నువ్వు ఇండియా వచ్చినపుడు బావగారిని వినమని చెప్పు..

ఎవరూ, మీ బావా .. నేనిలా ప్లైట్ ఎక్కంగానే ..నో నాగమణీ, ఎంజాయ్ అని ఎస్ ఎం ఎస్ లు ఇచ్చుకుంటారు..మళ్ళీ నన్ను తలుచుకుని పాటలు వినడం ఒకటి, ఆ క్రికెట్ బేట్ కి అంకితం అయిపోతారు ..

హ హ అన్నట్లు ఇంకొకటి గమనించాను అక్కోయ్ .. నీ బ్లాగ్ ని రెగ్యులర్గా చదివేవాళ్ళు కూడా ఉన్నారక్కా వేణు శ్రీకాంత్,పరిమళం,లక్ష్మి,సిరి సిరి మువ్వ ,శేఖర్ పెదగోపు ,కిషన్ అబ్బో చాలామంది.

ఆ .. వేణు శ్రీకాంత్ గారు అయితే నా ప్రతి పోస్ట్ తప్పని సరిగా చదివి వ్యాఖ్య రాస్తారు ..తనకి పాటలంటే చాల ఇష్టం అందుకని మంచి మంచి పాటలన్నీ ఒక బ్లాగ్ లో రాస్తుంటారు ..పరిమళం గారున్నారే ..ఆవిడ ఎంత మంచారో తెలుసా తన ప్రొఫైల్ లో నేను తెలుగుమాత్రమే తెలిసిన ఒక మామూలు అమ్మాయినీ అని అమాయకం గా రాసినా, ఎంత బాగా రాస్తారో తెలుసా..తనపొస్టు లన్నీ అచ్చమైన కోనసీమ అందాన్నీ కళ్ళముందు నిలుపుతాయి ..ఇంక లక్ష్మి గారు ఉన్నారు కదా తను 'ఇస్రో ' లో పే..ద్ద మేనేజర్ తెలుసా.. అయినా కొంచం కూడా గర్వం ఉండదు..మళ్ళీ పోస్ట్ లయితే అదిరిపోతాయి..ఇంక శేఖర్ అచ్చం వేణు గారిలాగే చాలా సింపుల్ గా,మంచిగా ,ఇంకా హాస్యం గా కూడా రాస్తారు .. ఇక మువ్వ గారి అసలు పేరు వరూధిని..తను బాగా వ్రాసిన ప్రతి ఒక్కరినీ అభినందిస్తారు,తన పోస్ట్లు కూడా బాగుంటాయి ..ఇంక ఆ కిషన్ ఉన్నాడే, తను కోనసీమ అమ్మాయినే కట్టుకుంటా అని కంకణం కట్టుకున్నాడు అట ,తన ప్రొఫైల్ లో రోజుకో ఫొటో మారుస్తాడు కాని పాపం ఇంకా ఎవరూ పడలేదు..

అబ్బా ఇంతమంది బ్లాగ్ పేర్లు ఎలా గుర్తు పెట్టుకున్నావు అక్కా బాబు ..కొంత మంది పేరు లయితే అచ్చం ఒకలాగే ఉన్నాయి.. సృజనలు 3 ,నరేంద్ర చెన్ను పాటి,నరేష్ నందం ..శివ బండారు ,శివ చెరువు కంఫ్యూజ్ గా లేదూ..

గుర్తుపెట్టు కోనక్కరలేదు వాళ్ళ బ్లాగ్ మీద క్లిక్ చేస్తే వాళ్ళ బ్లాగ్ కనబడుతుంది ..అందులో ఒక సృజన ను సుజ్జి అంటారు తను చిన్న,చిన్న కవితలు రాస్తుంది బాగుంటాయ్ ..ఇంకో అమ్మాయి స్మృతుల సవ్వడి అని బ్లాగ్ లో తన పెళ్ళి అయిన తరువాత విషయాలు భలే రాస్తుంది .. ఇంకో అమ్మాయి సృజనారామానుజన్ తను కవితలు అవి రాస్తుంది కాని తన బ్లాగ్లో 50% తన ఫ్రెండ్ గీతాచార్య గురించి రాస్తుంది అన్నమాట ..

గీతాచార్యా !! ఏదో ప్రొఫెసర్ పేరులా ఉంది కదక్కా..
నిజంగా ప్రొఫెసరేనే తను..
అవునా !!ఎందులో ..
ఏమో నాకేం తెలుసూ ప్రొఫెసర్ అని తెలుసంతే ..

ఇవేం పేర్లక్కా జీడిపప్పు,జిలేబీ ,మలక్ పేట్ రౌడీ అనీ అవన్నా పర్లేదు అడ్డగాడిదా ,పిచ్చోడు అని విచిత్రంగా ..

ఓ వాళ్లా ఊరికే సరదాగా అలా పెట్టుకున్నారు..జీడిపప్పు గారు ఎక్కువగా అమెరికా గురించి రాస్తుంటారు.. ఇంకా పిచ్చోడుగారు ఎవరి పోస్ట్లు బాగున్నా వాళ్లకు ప్రొత్సాహం గా వాఖ్యను రాస్తారు తను పోస్ట్లేం రాయరు..ఇక మలక్ పేట్ రౌడీ గారు ఏవో వీడియో మిక్సింగ్ లు మామూలు పోస్ట్లు రాస్తారుగాని వాళ్ళ అమ్మ గారు తెలుగు పండిట్ అనుకుంటా ఈయనకూడా పద్యాలు రాస్తుంటారు కానీ తక్కువ ..ఇక వీకెండ్ వస్తే చాలు బ్లాగ్లోకం అంతా కిష్కింద కాండ చేసేస్తారు..ఈయనకు తోడుగా మంచుపల్లకి,ధన్రాజ్ మన్మధ ,నాగ ప్రసాద్,శశాంక్ ఇలా కొందరు ఫ్రెండ్స్ కలిసి ఇంక అల్లరే అల్లరన్నమాట..

అబ్బో ..ఈ పేర్లు బాగున్నాయి చూడక్కా నీహారికా,భావన,ప్రపుల్ల చంద్ర ,సునీత ,అన్వేషీ ...

కదా!! నేనూ అదే అనుకుంటా..ప్రపుల్ల చంద్ర గారేమో జపాన్ లో ఉంటారు ఫొటోస్ అవి తీస్తారు ..ఇంకా రాణి గారు ,మధురవాణి గారు వీళ్లందరూ ఫొటోస్ ఎంత బాగా తీస్తారు తెలుసా..నీహారిక, గారు ,నేనూ ఒకసారి అలిగిన వేళనే చూడాలి అని పేరుతో ఒకేసారి పోస్ట్లు వేసాం విచిత్రంగా ..ఇంక భావనగారు పేరు లోనే భావుకత్వం వినిపిస్తుంది ఎంత బాగారాస్తారో చెప్పడం కాదు చదివితే తెలుస్తుంది..సునీత గారు ఒక పోస్ట్లో రక రకాల మొక్కలు,పూల చెట్లు గురించి వ్రాసారే ,ఎన్నేన్ని రకాలో తెలుసా ..వెంటనే తనదగ్గర గార్డెనింగ్ నేర్చుకోవాలనిపించింది.. అమ్మో ఒక్కొక్కరిలో ఒక్కో టాలేంట్ .. ఇంక అన్వేషి ,నాకేమో అన్నయ్య లాంటివాడన్నమాట ..

ఆహా.. బ్లాగ్స్ లో సెంటిమెంట్లు కూడా నా తల్లీ .. ఇంక అక్క, తమ్ముడు ఎవరూ లేరా..

అక్క కాదుగాని వదిన వుంది హ హ ..అన్వేషి వైఫ్ లే.. ఇంకో అబ్బాయి మనోహర్ అని తను అక్కా ,అక్కా అని కామెంట్స్ రాస్తాడు చూడూ ..

ఇంకేం తమ్ముడు కూడా దొరికేసాడు నీకు..

అసలు బ్లాగ్ లోకంలో బోలెడు మంది నిజమైన అక్కా చెళ్ళెళ్ళు,భార్యా భర్తలు ఉన్నారే ..రమణి- మేధ, ప్రియ-వైష్ణవి ,జయ-మాలా కుమార్ ..అసలు ఈ మాలా కుమార్ గారు ఉన్నారు చూడూ తను పెద్దావిడే గానీ ఎంత బాగా చలాకిగా పొస్ట్లు రాస్తారో ..ఇంకా శ్రీ లలిత గారు ,భమిడి పాటి సూర్యలక్ష్మి గారు ,p.sm లక్ష్మి గారు వీళ్ళందరూ పెద్ద వాళ్ళమైపోయాం మనకెందుకు అని అనుకోకుండా భలే పోస్ట్లు రాస్తారు..ఒక్కోకరిదీ ఒక్కో శైలి ..ఒక్కో పొస్ట్ రాస్తే అమ్మో బాబోయ్ అని మళ్లీ 15 డేస్ ఇంకో పోస్ట్ వేయను నేను ..అదే తృష్ణగారు ఇంకా మురళిగారు,అమ్మ వొడీ లాంటి వారైతే రోజుకో పోస్ట్ ..మళ్ళీ బ్రహ్మాండమైన విషయాలు రాస్తారు తెలుసా ..రాజకీయాలు,నవలలు గురించి అబ్బా ఒక్కటికాదు ...కొత్త పాళిగారని ఒక ఆయన ఉన్నారు ఆయన భరతనాట్యం కళాకారులన్నమాట ..ఒక సారెప్పుడో నెట్ లో చూసా ఆయన ఫొటోస్ ..ఇంక జ్యోతిగారి సంగతి సరే సరి ఒక ప్రక్క వంటల బ్లాగ్స్ ,మరొక పక్క బ్లాగ్లో వచ్చే సందేహాలకు పరిష్కారాలు చెప్తూ మరొక బ్లాగ్ ఇంకో ప్రక్క ప్రమదావనం అని ఇలా చాలా చాలా చూస్తారు.భాస్కర్ రామరాజు గారని భలే రాస్తారులే ఆయన కూడా వంటలగురించి .

ప్రమధావనం ఏంటక్కా? ..
అంటే అమ్మాయిలందరూ అందులో మాట్లాడుకుంటారు ,మంచి పనులవి చేస్తారంటా..నేను చేరలేదు..
ఎందుకని??..
నా సంగతి తెలిసిందే కదే నేను మెయిల్ చెక్ చేయడమే అమావాస్యకో ,పున్నానికో చూస్తా నా పనులకు పోస్ట్లు రాయడానికే తీరిక ఉండటం లేదు.. అయినా ఏదైనా పోస్ట్ గురించి మాట్లాడాలంటే తను మెయిల్ ఇస్తారు కదా.

ఒహ్ ఆవిడ గురించేనా ఇంతకు ముందొక పోస్ట్లో రాసావ్..ఇంకా ఎవరో సుజాత,అబ్రకదబ్ర గారు ఉషగారు అని ...

ఆ ..ఆవిడే ..సుజాత గారైతే జర్నలిస్టో మరి ఎడిటరో తెలియదు కాని మొత్తానికి పత్రికా ఆఫిస్లో చేస్తారని తెలుసు అందుకే ఆమె అంత అలావోకగా పొస్ట్లు రాసేస్తారు.. ఇంక అబ్రకదబ్ర గారైతే అమ్మో ఆయనకు బోలెడువచ్చు పియానో అంటా,, ఇంకా ఫొటోస్ తీస్తారు ఇంకా మంచి బొమ్మ లేస్తారు..ఇంకా కధలు రాస్తారు ..బొమ్మలైతేరా... పెన్ను ఉంటుందా దాని చుక్కలతో ఒక బొమ్మ వేసారు తెలుసా భలే ఉంది ..

అంతేలేక్కా ,నేను వెంకటేశ్వర సహస్ర నామాలతో వెంకటేశ్వర స్వామిని వేస్తే ఒక్క సారన్నా పొగిడావా..

హహ ఒక అమ్మాయి ఉంటుందే కిరణ్ అని ఆ అమ్మాయి బొమ్మలు చూస్తుంటే నువ్వు చిన్నపుడు బయట మెట్లమీద నీ స్కూల్ బాక్స్ వళ్ళో పెట్టుకుని తెగ వేసేసేదానివి కదా.. అక్కేమో , అలా కాదు ఇలా అని చెప్పేది అదే సీన్ గుర్తొస్తుంది.. ఇంకా లీలామోహనం అనే బ్లాగ్ ఆయన క్రిష్ణుని బొమ్మలు బాగా వేస్తారు..
ఇంక ఉష గారి గురించి చెప్పాలంటే ఒక్క రోజు పడుతుంది..బాబోయ్ ఆమె కవితలొక్కటే కాదు, పెద్ద పూల తోట పెంచుతుంది తెలుసా ..తను 100 మంది కి ఒక్క చేత్తో వంట చేస్తుంది అంట టెన్షన్ పడకుండా..మనకు ఒక్కరికి వండటమే చేతకాదు ...

మనకి అని నన్ను కలుపుతావే..నేను బాగానే చేస్తా..

నీ మొహంలే , ఇంకా వాళ్ళిళ్ళు చా..లా పెద్దది .. ఇంటి ఎదురుగా బోలెడు పూల మొక్కలు,కొలను,బాతులూ ..అస్సలు ఆవిడకు గర్వం ఉండదు తెలుసా ఎంత టాలెంట్ ఉన్నా..

ఇవన్నీ నువ్వెక్కడ చూసావ్ ..

ఇంకెక్కడ బ్లాగ్లోనే ఒక సారి ఫొటోస్ పెట్టారులే..

అమ్మో ఆవిడ వ్యాఖ్యలు కూడా చదవడానికి కష్టం గా ఉన్నాయక్కా..చాలా గ్రాంధికం,భావుకత్వం కలిపి రాస్తారు కదా..ఇంట్లో కూడా ఇలాగే మాట్లాడుతారా??..

ఏమో ..కాని తన కవితలు చదివి చాలా మంది చర్చలకు వస్తారు ..వాళ్ళందరూ కూడా భలే రాస్తారు వాళ్లకు అర్ధం అవుతుంది ..ఈ లెక్కన మనవి మాంచి మట్టి బుర్రలన్నమాట..

ఇదిగో మళ్ళీ నన్ను కలుపుతావ్ ...

ఇంకా ఉషగారిలాగే రాధిక గారని ఒక అమ్మాయి కవితలు రాస్తుంది ఎంత హాయిగా ఉంటాయో..నిషిగంధ అని ఇంకో అమ్మాయి ఉంది..తనోసారి ఒక కవిత రాసిందే ..ఒక పువ్వేమో అయ్యో నా ఫ్రెండ్స్ అందరినీ కోసుకుని వెళ్ళిపోయారు ..ఒంటరినైపోయాను నేను దేవుని గుడిలో లేనూ ,కనీసం అమ్మాయి జడలో లేనూ అని ఫీల్ అవుతుంది ..అబ్బ ఎంత బాగుందో తెలుసా కవిత ..

మరి మిగిలిన వారివి కూడా ప్రింట్ తీసిపంపకపొయావా అక్కా ...

చాల్లే నాకే ఓ దిక్కూ దివాణా లేదు ..మళ్ళీ వాళ్ళందరివీ తెమ్మంటే మీ బావతో పడగలనా.. అయినా ఎక్కడన్నా సేవ్ చేసి పెట్టుకుంటా ..అందులోనూ పద్మార్పిత గారి కవితలు అంటే మీ బావగారికి మహా ఇష్టం..అయ్యగారు పెళ్ళికాకముందు ఇలాగే కవితలు రాసేసేవారంట ..ఆవిడ ప్రేమ మీద రాస్తుందిలే..

అమ్మో ,అయితే ఎవరైనా అమ్మాయికి ఇచ్చే ఉంటారక్కా ఈ లెక్కన..

పాపం మీ బావకో సెంటిమెంటుంది ..ఈయనగారు ఎవరిని ఇష్టపడేవారో ఆ అమ్మాయికి నెక్స్ట్ మంత్ లో పెళ్ళి అయిపోయేదంట .అలా ఆ పిల్లలు బ్రతికిపోయారన్నమాట బావ కవితలు చదవకుండా ...

హ హ బావ గారిని అనకపోతే తోచదుకదా నీకు..

నీమొహం లే అలా దిష్టి తీసుకుంటా గాని.ఇంకా శృతిగారని తను బాగా రాస్తారు..

ఏంటీ అందరూ అమ్మాయిలే రాస్తారా కవితలు..

అయ్యబాబోయ్ అబ్బాయిలు ఈ మాట వింటే కవితలతో పొడిచేస్తారు నన్ను ..బొల్లోజు బాబా గారు,దిలీప్ గారు అర్జున్ పణిప్రదీప్,బృఃహస్పతిగారు,రెడ్డి గారు,ఆనంధ్,ఆత్రేయ గారు ప్రేమికుడు ఒక్కరా ఇద్దరా అసలు 80% కవితలే రాస్తారు..ఇంకా దుర్గేశ్వరగారని ఆయన దేవుని మీద రాస్తారు.

మరి హాస్యం నువ్వు ఒక్కదానివేనా రాసేది ..

ఇంకా నయం, మహా మహులున్నారు రిషిగారు అని ఇంకా శ్రీవిద్య అని ఆ అమ్మాయి పోస్ట్లు చూస్తే నువ్వే గుర్తు వస్తావే బాబు..ఇంకా సుభద్ర అని ఒక అమ్మాయుంది, తను రాస్తే అర్జెంట్ గా మా ఇంటి ప్రక్కన ఉంటే బాగుండును ఈ అమ్మాయి బోలెడు కబుర్లు చెప్పుకోవచ్చు అనిపిస్తుంది ..ఇంకా లలితగారు అని తను రాసింది చదివితే , మా ఫ్రెండ్ కళ్యాణియే, కళ్యాణి తన పోస్ట్ చదివినపుడల్లా కళ్యాణీని ఊహించుకుంటా ..అశోక్ వర్మా అని ఆ అబ్బాయికూడా భలే రాస్తాడు ,ఇప్పుడేందుకో రాయడం లేదు.

ఇంతకీ సింగపూర్ వాళ్ళు ఎవరూ లేరా ??.

ఉన్నారు...శ్రావ్యా,మహిపాల్ ఇలా ఉన్నారు కొంతమంది .. ఇంకా అఙ్ఞాతలుగా వచ్చే వాళ్ళు చాలమంది పేర్లు రాయరు వాళ్ళు కాని రాజ్ కుమార్,పద్మ అని కొంతమంది రెగ్యులర్ గా నా పోస్ట్లు చదువుతారు .. ఇంకా వినయ్,మాఊరూ,హరేకృష్ణ ,చైతన్య ,శ్రీనివాస్,స్వప్న,కిరణ్మయి,కుమార్,బోనగిరి,శరత్,నుతక్కి,రుత్,ఆదిత్య,భవాని,సురబి,జాహ్నవి,శేఖర్,ప్రభాకర్,సందీప్,మహేష్,బ్లాగాగ్ని,సుధాకర్,శివరంజని,అభిసారిక, ...
అబ్బా ఆపక్కా బాబు శాంతి స్వరూప్ ఏమన్నా పూనాడా జాబులూ- జవాబులు కార్యక్రమంలా వరసపెట్టి పేర్లు చదువుతున్నావ్ ..ఇంక నీకు అలుపు రాదా...

ఓసి గాడిదా..

నువ్వు గాడిదా అన్నా,ఇంకేమన్నాసరే , నేను మా ఆయనకు కాల్ చేయాలి..గంటన్నర నుండి మాట్లడుకుంటున్నాం ..తను కాల్ చేసారేమో ఎంగేజ్ వస్తుండి ఉంటుంది ..

హూం సరే కాని..

అని అలా ముగించేసానన్నమాట..అదన్నమాట సంగతి.. కాబట్టి ఇన్నాళ్ళూ నన్ను ప్రోత్సహించిన ప్రతి ఒక్కరికి నా ధన్యవాదాలు :)

తికమక-మకతిక

ఒక సారి నేనూ ,మా అక్క ఏదో షాప్ కి వెళుతున్నాం..ఉన్నట్లు ఉండి మా అక్క మాట్లాడటం మానేసి..ష్..ష్ అంటూ నన్ను దాటుకుని ముందుకు వెళ్ళి ,ఒక బడ్డీ షాప్ దగ్గర అటు తిరిగి ఏదో కొంటున్న అమ్మాయిని వెనుకనుండి వీపు మీద ఒక్క దరువేసింది..పాపం ఆ పిల్ల ఊహించని ఆ పరిణామానికి జడుసుకుని కాసేపు బిత్తర చూపులు చూసింది .. ఆ వెంటనే మా అక్క ..ఏమే సత్యవేణీ !!నేనూ..గుర్తు పట్టలేదా అని పళ్ళన్నీ బయట పెట్టి ఇకిలించింది గాని, సదరు బాధితురాలు సత్యవేణికి మాత్రం ఇదెవరో గుర్తు రాలేదు సరి కదా ,ఇది చేసిన పనికి కాసింత కోపం గా ఎవరండి మీరూ అంది .. నాకు సీన్ అర్ధం అయిపోయి, అక్కా ఇంక చాలు పద నువ్వు..ఎవరినో చూసి ఎవరో అనుకుంటున్నట్లున్నావ్ అన్నాను చెయ్యి పట్టుకుని లాగుతూ..అది నా చేయి విదిలించి నీ మొహం.. అదీ, నేనూ అయిదో క్లాస్లో ఫ్రెండ్స్ మి,కాసింత పెద్ద వాళ్ళం అయిపోయాం కదా అందుకే గుర్తు పట్టలేదు కదా సత్యవేణీ అంది ..

ఆ అమ్మాయి కొరకొరా చూస్తూ నేను సత్యవేణీకాదు ,నాగమణీ కాదు మీరసలు ఎవరో నాకు తెలియదు అంది.. బట్టీ కొట్టువాడు వెటకారం గా కిసుక్కున నవ్వాడు.. నాకు గొప్ప అవమానంగా అనిపించింది.. కాని, మా అవతారం కదలదే ..అది కాదు సత్యవేణి! నువ్వూ,నేనూ చిన్నప్పుడు ఫలానా ,ఫలాన స్కూల్ లో చదివాం కదా అని ఫ్లాష్ బ్యాక్ తవ్వకాలు మొదలెట్టింది కాని నేను బలవంతంగా లాక్కొ చ్చేసా..నిజంగా అది నా ఫ్రెండేనే అంది అక్క వెనక్కి వెనక్కి చూస్తూ ..ఇంక నోరు మూస్తావా ..అయినా ఆ పిల్ల నా పేరు అదికాదు మొర్రో అన్నా వినవేంటి.. అంత మనుషులని గుర్తు పట్టలేవా ..ఇలా అయితే ఫ్యూచర్ లో చాల కష్టం అక్క నీకు అని తిడుతూ ఇంటికి లాక్కొచ్చేసాను.. కాని అప్పటికి నాకు తెలియదు విధి నా వైపు చూసి విచిత్రం గా నవ్విందని..

అలా ఎందుకు నవ్విందో పెళ్ళయిన కొత్తలోనే తెలిసింది నాకు.. ఒక రోజు నేనూ,మా ఆయన గుడికి వెళ్ళాం ..పూజారి ఇస్తున్న తీర్ధం తాగుతూ ఎదురుగా చూసా.. నాకు కాసింత దూరంలో ఒక ఆవిడ నా వైపు చూస్తున్నట్లు అనిపించింది..ఈవిడ నా వైపు చూస్తుంది ఏమిటీ ?..ఈ ఊళ్ళో మనకు తెలిసిన వాళ్ళెవరబ్బా?నిజంగా నావైపేనా చూస్తుంది ??మళ్ళీ చూసాను ఆమె వైపు ..ఈ సారి ఆవిడ ఇంకెవరితోనోమాట్లాడుతుంది . నన్ను కాదేమోలే అనుకునేంతలో ఆమె మళ్లీ నా వైపు చూసి సన్నగా నవ్వినట్ట్లు అనిపించింది ..ఏంటో ..మనకెందుకులే అనుకుని నేను ఇంటికొచ్చేసాను ..

ఆ మరుసటి రోజు మా అత్తగారు బయట నుండి రావడం ,రావడం నన్ను పిలిచి..నిన్న గుడిలో' పెద్ద అత్తగారు' వచ్చారంట కదా అన్నారు.పెద్ద అత్తగారా?? ఆవిడ ఎవరు అన్నట్లు గా చూస్తున్నా .. నిన్ను చూసి పలకరింపుగా నవ్వినా నువ్వు నవ్వలేదంటా.. కనీసం పలకరించలేదంటా అన్నారు .. అప్పుడు లీల గా గుర్తు వచ్చింది నిన్నటి విషయం.. ఓ ఆవిడా !! ఆవిడ ఎవరో నాకు తెలియదు అత్తయ్యగారు ..నన్ను కాదనుకున్నాను అన్నాను మెల్లగా..మా అత్తగారు బోలెడు ఆక్చర్య పోతూ అలా ఎలా గుర్తు పట్టలేదమ్మాయ్ పోయిన వారం ఆవిడని, వాళ్ళ అమ్మాయిని అందరినీ పరిచయం చేసాను కదా ..పాపం అవతల పెద్దావిడ ఎంత బాధ పడ్డారనుకున్నావూ,తప్పు కదా అని కాసేపు ట్యూషన్ చెప్పి వెళ్ళారు నాకు.. అయ్యో పాపం పెద్దావిడ మనసు ఎంత నొచ్చుకుందో .. ఆవిడ నవ్వినప్పుడైనా ఒక నవ్వు నవ్వాల్సింది .. అయినా పెళ్ళయిన దగ్గర నుండి ఎవరో ఒకరు రావడం..పలకరించడం ..ఎంతమందిని అని గుర్తు పెట్టుకుంటా అని స్వగతంలో అనుకుని అప్పటికి ఆ విషయం మర్చిపోయా..


సరే ఆ తరువాత ఇక్కడకు వచ్చాకా ఒక సారి మార్కెట్కి వెళ్ళాను మా ఆయనతో..నువ్వు కూరలు కొంటూ ఉండూ నేను ఫ్రూట్స్ కొంటాను అని ఆయన అటు ప్రక్కకు వెళ్ళారు.. నేను మా ఆయనకు నచ్చని కాకర కాయ,వంకాయ,క్యాబేజీ సీరియస్సుగా బాస్కెట్లో వేస్తూ ఎదురుగా చూసాను.. ఎవరో అబ్బాయి (తమిళియన్)నన్ను చూస్తున్నట్లు అనిపించింది .. నన్నా?? అబ్బే ,నన్ను అయి ఉండదు అనుకుంటూ ఒక సారి అటుఇటూ చూసా.. కాసింత దూరంలో మా ఆయన యాపిల్స్ కొంటూ కనిపించారు.. వెనుక ఒక ఇద్దరు చైనీస్ అటు తిరిగి ఏవో మాట్లాడుకుంటూన్నారు..ఇంకెవరు లేరు .. అంటే నన్నే కదా ??? మళ్ళీ ఎదురుగా చూసాను ..ఈ సారి చిన్నగా నవ్వాడు..

నాకు విషయం అర్ధం అయిపోయింది.." ఓరి దుర్మార్గుడా "పెళ్ళి అయిన అమ్మాయికి సైట్ కొడతావా..కళ్ళు పోతాయ్ అని ఆవేశ పడబోయాను కాని , నాకు పెళ్ళి అయిందన్న విషయం నాకు తెలుసు, పాపం ఆ అబ్బాయి కి ఎలా తెలుస్తుంది?? ఇలా మెట్టెలు ,మంగళ సూత్రాలు కనబడకుండా, చుడిదార్లలో తిరుగుతూ ఉంటే ??అనుకుని ఆగిపోయాను.. ఒక ప్రక్క నా మనసు, నిన్ను పెళ్ళయినా ఒక అబ్బాయి చూస్తున్నాడంటే ఈ లెక్కన నువ్వు గొప్ప అందగత్తెవే బాబు అని డండనక డండనకా అని డాన్స్ వేస్తుంది అది వేరే విషయం అనుకోండి ..


సరే నాకు పెళ్ళి అయిన విషయం ఆ అబ్బాయికి తెలియ చెప్పి పశ్చాత్తాపం పడేలా చేయాలని కంకణం కట్టుకున్నా కాని ఎలాగో తెలియలేదు ..తెలుగు సినిమా హీరోయిన్ లా ఒక సారి మంగళ సూత్రాలను కళ్ళకు అద్దుకుంటే ?? అనిపించింది కాని మరీ అంత బాగోదేమో అనిపించింది ..ఆ వెంటనే మహత్తరమైన అయిడియా వచ్చి గభ గభా మా ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళి ఆయన చేతిని నా చేతులతో చుట్టి నుంచున్నా..నా వైపు ఒక సారి చూసి కూరలు కొనేసావా అన్నారు ..'ఊ' అని అటు చూసాను ..ఈ సారి ఆ అబ్బాయి' హాయ్' అని చేయి ఊపాడు.. అయ్యబాబోయ్ ..ఎంత ధైర్యం..ప్రక్కన మా ఆయన ఉండగా కూడా హాయ్ చెప్తాడా !!వీడి చేతులు పడిపోనూ అని వాడి జీవితం మీద వాడికే విరక్తి వచ్చేటటువంటి అసహ్యకరమైన చూపు ఒకటి అతని మీద విసిరి మొహం తిప్పేసుకున్నాను..


మరి ఎప్పుడు వచ్చాడో తెలియదు 'హలో 'అన్నాడు వెనుక నుండీ ..అంతే.. నేను భయం తో దేవుడా,దేవుడా ఇదేంటి ఈ అబ్బాయి ఇలా వచ్చేసాడు..ఏం గొడవ జరుగుతుందో ఏమో అనుకుని మా ఆయన వెనుకకి పారిపోయి ,ఆయన టీ షర్ట్ పట్టుకుని, ఏవండి అటు వెళదాం అక్కడ బ్రెడ్ కొనాలి అని వెనక్కి లాగేయడం మొదలు పెట్టాను ..ఏంటా కంగారు !!అని నన్ను వారిస్తూ ఆ అబ్బాయి వైపు చూస్తూ.. ఓ ..హాయ్ ఏంటి ఇలా వచ్చారు అన్నారు అతనికి చేయి కలుపుతూ ..అంటే వీళ్ళిద్దరూ ఫ్రెండ్సా ??అని అవాక్కయి చూస్తుండగా..వీకెండ్ కదా సామాను కొనడానికి వచ్చాను...మీరు అటు ఉన్నారు కదా కనబడలేదు ..మీ వైఫ్ ని పలకరించాను .. ఇంకేంటి విశేషాలు అని కాసేపు మాట్లాడి వెళ్ళిపోయాడు అతను..

అతను అలా వెళ్ళగానే మా ఆయన చీవాట్లు ..అవతల ఫ్రెండ్ తో మాట్లాడుతుంటే అలా లాగేస్తావే?? ఏమనుకుంటాడు..కనీసం పలకరించాలిగా అలా గుడ్లప్పగించి చూసే బదులు అన్నారు.. అంటే మీ ఫ్రెండ్ అనుకోలేదు అండి అన్నాను..అనుకోక పోవడం ఏమిటీ ..మొన్న వారం ఫలానా పార్టీలో అతన్ని, ఆయన వైప్ ని పరిచయం చేసాకదా..వాళ్ళవిడతో మాట్లాడావ్ కదా అన్నారు..మా ఆయన కూడా వాళ్ళ అమ్మగారిలాగే ..ఒక 10 నిమిషాల్లో 10మందిని పరిచయం చేసి గుర్తు పెట్టెసుకో అంటే ఎలాగా??..ఓ ...వాళ్ళా ..అప్పుడు అతనికి మీసం లేదేమో కదా ?అన్నాను గుర్తు వచ్చీ, రానట్లుగా ఉంటే..నీ మొహం ఇంక పద అన్నారు.. ఇంకా నయం అతనివైపు చండాలంగా చూసా అని తెలిస్తే ఇంకేమనేవారో ..


ఆ తరువాత ఒక సారి ఇండియా వెళ్ళినపుడు మా ఆడపడుచు పాప బారసాల జరుగుతూ ఉంటే నేను మాంచి బిజీగా అటు ,ఇటూ తిరుగుతూ పనులు చక్కపెట్టుకుంటుంటే మళ్ళీ షరా మామూలే..ఒకావిడ నా వైపు చూస్తూ కనబడింది.. హే భగవాన్!! ఏమిటి నాకీ పరీక్షా ..అన్నీ బాగానే గుర్తుంటాయి కాని ,ఇలా అప్పుడప్పుడూ ఏదో పార్టీలలోనో, ఫంక్షన్లలోనో పరిచయం అయిన వాళ్ళు చాలా తక్కువగా గుర్తుంటారు..అదేంటోగాని వాళ్ళకు మాత్రం నేను బాగా గుర్తుంటాను..మీరు ఫలానా పార్టీకి ఫలానా డ్రెస్ వేసుకున్నారు కదా ,ఫలానా నగలు పెట్టుకున్నారు కదా అని చెప్తుంటే వాళ్ళ ఙ్ఞాపక శక్తికి నేను నోరెళ్ళబెడతుంటా..మరినాకేం వచ్చి ఏడ్చిందో తెలియదు గాని ఈ తికమకతో మా చెడ్డ బాధ అయిపోతుంది నాకు..

సరే ఏది ఏమయినా ఈసారి మా అత్తగారితో ట్యూషన్ తప్పించుకోవాలంటే నేనే ఆవిడను ముందు పలకరించేస్తే ఒక పని అయిపోతుంది అనుకుని ఆవిడ దగ్గరకు వెళ్ళాను..ఇప్పుడు ఏమని పలకరిచాలి?..సదరు మహిళ నాకు అక్క అవుతుందా?? పిన్నా?? వదినా?? ఏమని పిలవాలి అని కాసేపు తర్జన బర్జనలు పడ్డాకా ,సరే వరసలేకుండా మేనేజ్ చేసేద్దాం అనుకుని హి హి బాగున్నారా అండి అన్నాను .. ఆవిడ నవ్వుతూ ఆ బాగున్నాను అన్నారు.. హమ్మయ్యా ఒక పలకరింపు అయ్యింది నెక్స్ట్ ఏమనాలి??? అదేంటి ఇప్పుడు వచ్చారు ప్రొద్దున్నే రావాల్సింది అన్నాను.. ఎక్కడా ..పిల్లలతో కుదరలేదు ఆవిడ జవాబు..హమ్మయ్యా పిల్లలున్నారన్నమాట ఈమెకు ..వెంటనే ఆవిడ వయసును బట్టి పిల్లల వయసు అంచనా వేస్తూ ..మరే ,పిల్లలని కూడా తీసుకురావలసిందండి ఆడుకునేవాళ్ళు అన్నాను నా తెలివికి మురిసిపోతూ.. అమ్మో వాళ్ళతో వస్తే ఇంక నన్ను కుదురుగా కూర్చోనిచ్చినట్లే ..మా అత్తగారి దగ్గర వదిలివచ్చా అంది.. హమ్మయ్య దిగ్విజయం గా 'పలకరింపు' అయిపోయింది ..ఇంక ఇక్కడ నుండి వెళ్ళిపోవడం మంచిది అనుకుని అటుతిరిగానో లేదో ఆమె నా చేయి పట్టుకుని వెనక్కి లాగుతూ ఇంతకూ నేను నీకు ఎలా తెలుసూ?? అంది..నాకు పచ్చివెల్క్కాయ గొంతుక్కి అడ్డుపడినట్లు అనిపించింది..

ఇదేంటబ్బా ఇలా అంటుంది ??అంటే నేనే తొందరపడి ముందే కూసేసానా?? అనుకుంటుండగా..అదే నేనూ చూస్తున్నా ఇందాక నుండి ..ఈ అమ్మాయికి నువ్వెలా తెలుసా ??..అన్నీ తెలిసినట్లే మాట్లాడుతుంది అనుకుంటున్నా అంది ప్రక్కన ఉన్న మరొక ముసలావిడ..నాకేం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు ..నా బుర్ర యమఫాస్ట్ గా పనిచేయడం మొదలు పెట్టింది..వెంటనే అయిడియా తళుక్కున మెరిసింది.. మనమసలే షార్ప్ కదా.. జెనరల్ గా బంధువులందరూ పెళ్ళికి వస్తారు కాబట్టి, అయ్యో మీరు తెలియకపోవడం ఏమిటండి ..మా పెళ్ళికి వచ్చారు కదా అన్నాను తెలివిగా.. మీ పెళ్ళికి నేను రాలేదే ??అంది ఆవిడ మళ్ళీ క్వచ్చన్ మార్క్ ఫేస్ పెట్టి ..ఓర్నాయనో అనుకుని, అంటే మా పెళ్ళంటే మా పెళ్ళికాదు భారతి పెళ్ళికి అన్నాను ఈసారన్నా కరెక్ట్ కాకపోతుందా అని ఆశగా చూస్తూ ..భారతి పెళ్ళి కి కూడా నేను రాలేదూ అంది దీర్ఘం తీస్తూ ఆవిడ ..నువ్వెక్కడ దొరికేవే బాబు లాయర్లాగా ఈ ప్రశ్నలు అనుకుంటూ ..అంటే అదీ.. మొత్తానికి ఈ మధ్య ఎప్పుడో కలిసాం అనుకుంటలేండి ..లేకపోతే ఎలా గుర్తుపడతాను అన్నాను ఒక వెర్రి నవ్వు విసిరి.. అబ్బే ,గత 3 యేళ్ళుగా నేను ఆంధ్రాలోనే లేను ..మరి ఎక్కడ కలిసి ఉంటాం ??అంది నావైపు చూస్తూ ...ఏట్లో. అని కసిగా అందామనుకుని సంభాళించుకుని ,పొయ్యి మీద పాలు పెట్టాను పొంగుతున్నట్లున్నాయి ఇప్పుడే వస్తానండి అని అక్కడనుండి బయటకు వచ్చేసా... అలా ఆ గండం అప్పటికి గడిచింది..కాని విధి నన్ను పరిక్షిస్తునే ఉంది ..


ఒక రోజు మా ఆయన,నేను బస్ ఎక్కబోతూ జనాలు ఎక్కువ గా ఉండటం వల్ల ఆయన వెనుక డోర్ దగ్గర, నేను ఫ్రంట్ డోర్ దగ్గర ఎక్కేసాం ..ఒకటే జనాలు ..ఆయనకు నాకు మధ్య ఓ 10 మంది నించున్నారు..ఎదురుగా చూస్తే ఒక అతను ఎవరో ఫ్రెండ్స్ తో మాట్లాడున్నాడు.. ఇతను మొన్న మా ఆయన తో బీచ్ వెళ్ళినపుడు పరిచయం అయిన వ్యక్తే కదా?..అచ్చం అలాగే ఉన్నాడు ..డవుటేలేదు అతనే ,అతనే ...అయినా ఎందుకైనా మంచిది ఓ సారి మా ఆయన వైపు చూస్తే విషయం తెలుస్తుంది అనుకుంటూ మా ఆయన వైపు చూసాను.. మా ఆయన్ సెల్ లో బిజీగా ఏదో మాట్లాడేస్తున్నారు..అంబికా దర్బార్బత్తిలా ఆ సెల్ ఆయన చెవుకి ,చేతికి మధ్య అనుసంధానం అయి ఉంటుంది ఎప్పుడూ..

ఈ లోపల అతను నా వైపు చూసాడు.. పలకరించాలా?? వద్దా??..నిజంగా అతనేనా?కాదా? అనుకుంటుండగా అతను నన్ను చూసి సన్నగా నవ్వినట్లు అనిపించింది ...అతనే అయి ఉంటాడు ..అదిగో ఆ చెవికి పోగు కూడా పెట్టుకున్నాడు ..ఇప్పుడు పలకరించక పోతే బాగోదు అనుకుని హి హి బాగున్నారా అన్నాను నవ్వుతూ ..క్యా ? అన్నాడు నా వైపు చూస్తూ ..అదే మొన్న బీచ్ ..మీరు ,మీ వైఫ్ వచ్చారు అన్నాను ముక్కలు మింగుతూ ..సారీ అయ్ డొంట్ నో తమిళ్ అన్నాడు..ఇదేంటబ్బా తమిళ్ అంటాడేంటి ??మొన్న శుబ్బరంగా తెలుగులో మాట్లాడాడు కదా ???..అంటే...అంటే అతను ఇతను కాదా ??...

నాకు ఏంచేయాలో అర్ధం కాలేదు..పోనీ అక్కడనుండి తప్పుకుందామన్నా అటుఇటు కాలు కదపలేనంత జనాలు ...ఏమండీ !!వెనక్కి తిరిగి పిలిచాను..ఆయన అటు తిరిగి ఇంకా మాట్లాడుతునే ఉన్నారు..జీ బోలియే అంటూ అతనేదో హిందీలో మాట్లాడుతున్నాడు.. నాకు ఏడుపొకటి తక్కువ ..అందులోనూ నాకసలు హిందీలో 'ఇదరాయియే 'తప్ప ఇంకేం తెలియదు.. అతనేం అంటూన్నాడో అర్ధం కావడం లేదు.. అతని ఫ్రెండ్స్ ఏదో అడుగుతున్నారు అతనిని ..ఇతనేదో చెప్తూ నవ్వుతున్నాడు...నాకేంటో చాలా అవమానంగా అనిపించింది ..కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా ,ఎప్పుడొచ్చారో మా ఆయన నా వెనుకనొచ్చి నెక్స్ట్ స్టాపే దిగాలి పదా అన్నారు ..బస్ ఆగగానే ఏమండీ !ఆ రెడ్ షర్ట్ అబ్బాయి మీ ఫ్రెండే కదా అన్నాను.. ఎవరూ అన్నారు వెనుకకు తిరిగి చూస్తూ .. అదేనండి ఒకసారి బీచ్లో పరిచయం అయ్యారు కదా అన్నాను ..ఎవర్తివే నువ్వు ..అసలేమన్నా పోలిక ఉందా అతనికీ ఇతనికీ.. మొహం చూడు అన్నారు.. అయ్యో అతనేనండి చెవికి పోగు కూడా ఉంది అన్నాను.. ఏదో సామెత ఉందిలే ..అలాగా.. చెవిపోగులున్న వాళ్ళందరూ నా ఫ్రెండే నా అన్నారు ..ఇలా తికమక -మక తికలో ఇప్పటికీ కొట్టుమిట్టాడుతున్నా :(


అసలు కొసమెరుపేమిటంటే ,ఒక సారి మా ఆయన ,ఫ్రెండ్ మేరేజ్ డే పార్టీకీ తీసుకు వెళ్ళారు ..ఆ ఫ్రెండ్ వైఫ్ ని పలుకరించి ఇంటికొచ్చేసా ..ఆ తరువాతా 3 నెలలకు ఆమె నాతో ఏదో అవసరం వచ్చి నాకు కాల్ చేసింది..కాసేపు మాట్లాడి పెట్టేసాకా, ఆమె ప్రతి రోజూ సర్దాగా కాల్ చేసి 2 గంటలు మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది..అలా 3 మంత్స్ లో ఆమె ,నేను బాగా క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్ మి అయిపోయాం..ఒక రోజు మార్కెట్కి వెళితే ఒక ఆమె నా ప్రక్కనే నిలబడి ఏవో కొంటూ 'హాయ్' అంది.. హాయ్ అని పలకరించి ,ఒక్క నిమిషం చిన్న పని ఉంది ఇప్పుడే వస్తా అని మా ఆయన దగ్గరకు పరిగెట్టీ ,ఏమండీ !ఆవిడెవరో మీ ఫ్రెండ్ అనుకుంటా నాకు' హాయ్' చెప్తుంది ఇంతకు ముందు నాకేమన్నా పరిచయం చేసారా ?అన్నాను గుసగుసగా ..ఎవరూ.. అని వెనుకకు తిరిగి చూసి, ఒసే గాడిదా ఆమె ఎవరో తెలుసా ..రోజూ నేను వచ్చేసరికి ఫోన్లో గంటల తరబడి ఉప్పర సోది చెప్తూ కనబడతావ్ ..మీ సునీత .. నువ్వు గుర్తుపట్టలేదని తెలిస్తే కళ్ళు తిరిగి పడిపోతుంది వెళ్ళి పలకరించు అన్నారు.. :(

ఆహా ఏమి రుచి (కార్తీక వనభోజనాల స్పెషల్ )

జ్యోతిగారి పుణ్యామా అని మళ్లీ వంటల మీద పోస్ట్ తో మీ దగ్గర కొచ్చేసాను ..మరి కార్తికమాసం కదా ,వనభోజనాలు పెట్టు కోవలసిందే ..ఏం కూర చెప్పబోతున్నానో తెలుసా..సా..సా.. టట్ట డాయ్ ..ఈ రోజు చెప్పబోయే కూర గుత్తివంకాయ కూర..'ఓస్ 'గుత్తొంకాయ కూరా అనేయకండి..నా మనోభావాలు తీవ్రంగా దెబ్బతింటాయ్ ..నా కొచ్చిన వంటల్లో కాసింత బాగా వచ్చినది అదేమరి.. అయితే మిగిలిన వారిలా అంత వీజీగా కూర గురించి చెప్పేస్తాననుకున్నారా ..అమ్మా ఆశ,దోస,పిజ్జా,బర్గర్ .. అసలు నేను గుత్తొంకాయ కూర ఎలా, ఎప్పుడు, ఎందుకు నేర్చుకున్నానో చెప్పక పొతే నాకు నిద్ర పట్టదు..మీరు విని తీరాల్సిందే ...తప్పదు..


మరి పుట్టింట్లో నా వంట ప్రావిణ్యం గురించి ఓ మారు దమయంతి హిడింభి పాకం అనే పోస్ట్ లో చెప్పాకదా ..అలాంటి సమయం లో ఒక శుభముహార్తాన పెళ్లి చేసుకుని అత్తగారి ఇంటికి వెళ్ళాకా ,మా అమ్మ మాటి మాటికీ, నువ్వు వంట నేర్చుకోక పొతే పెళ్ళయ్యాక అత్తవారింట్లో తెలిసొస్తుంది అని ఎందుకనేదో బాగా తెలిసొచ్చింది..రావడం ,రావడమే మా అత్తగారు అమ్మాయ్, నేను అలా బయటకు వెళ్ళొస్తా ,నువ్వు 'దోసకాయ -పెసరపప్పు' వండేయ్ అని చెప్పేసి చక్కాగా వెళ్లిపోయారు..మా ఇంట్లో అసలు దోసకాయ వండనే వండరు ..దానికి తోడు పెసరపప్పా!!.. ఎలా? అనుకునేంతలో మా ఆయన గుర్తు వచ్చారు ..ఉహు ..ఆయనగారిని అడగడం శుద్ద దండగ .. ముందు రోజు, మొదటి సారి అన్నం వారుస్తుంటే ,గంజి చేతి మీద పడి, ఏమండీ!!! నా చేతి మీద గంజి పడింది..బాబోయ్ , నా చేతి మీద గంజి పడింది.. అని కంగారుగా అంటే ..లెక్క ప్రకారం అయ్యో ,అయ్యో బర్నాల్ ఏది ,ఆయిల్ ఏది,ఎంత కష్టం వచ్చింది నీకు అని అనాలా,వద్దా??? ..అబ్బే .. అంటే నీకు అన్నం వార్చడం కూడా రాదా బుజ్జీ ??అన్నారు బోలెడు హాచ్చర్య పోతూ ..నేను 'మా టివి సుమ' లా అవాక్కయిపోయి , ఓరి 'దుర్మార్గుడా' అని అర్ధం వచ్చేలా ఒక చూపు చూడగానే ..అదీ ..ఇప్పుడు సైకిల్ నేర్చుకున్నామనుకో ,నాలుగైదు దెబ్బలు తగిలాకే నేర్చుకోగలం ..వంట కూడా అంతే..అప్పుడప్పుడు ఇలా జరుగుతుంది ..అదేం పెద్ద విషయం కాదు అని తేల్చేసారు.. అలాంటి నా శ్రీవారిని ఈ విషయం లో సలహా అడిగితే ఇంకేమన్నా ఉందా ??..


సరే ,వంట గదిలో కాలుకాలిన పిల్లిలా కాసేపు తచ్చాడాక ,ఎదురుగా గుమ్మంలో కుర్చీలో కూర్చుని ఏదో చదువుకుంటున్న మా మరిది గారు కనిపించారు.. అతనిని అడిగితే బాగుంటుందా ??.. వండకుండా మా అత్తగారు వచ్చేవరకు కూర్చుంటే ,ఆవిడ ఏమనుకుంటారో? .. పైగా భోజనాల వేళయింది ..సరే తప్పదు అనుకుని డైరెక్ట్ గా మా మరిది గారి దగ్గరకు వెళ్లి నించున్నా .. నన్ను చూడగానే చెప్పండి వదినా అన్నాడు లేచి నించుంటూ .. ఒక సారి ' దోసకాయ పెసరప్పు' ఎలా వండాలో చెప్పవా అన్నాను ... అసలే 'ఉపోద్ఘాతం' లేకుండా డైరెక్ట్ గా పాయింట్ కి వచ్చేసరికి, మా మరిదికి అర్ధం కాక అరనిమిషం లో ఆరు ఎక్స్ ప్రేషన్స్ మార్చీ, చివరకు చిన్నగా నవ్వుకుంటూ రండి అని వంటగదిలో తీసుకు వెళ్లి ,మళ్లీ నేను ఎటువంటి షాక్ లు ఇవ్వకుండా కూర తనే వండేసి ,ఇలా వండాలి అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు ...అలా ఆ గండం గట్టిక్కిన్దిరా దేవుడా అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుని రెండు రోజులు అవ్వక ముందే మళ్ళా మా అత్తగారు నాకు మరొక 'అగ్ని పరిక్ష ' పెట్టారు ..


ఓ రోజు ఆవిడ బయటనుండి రాగానే ఈ కూర వండేయ్ అని నా చేతిలో గులాబిరంగు జొన్నపొత్తు లాంటిది నా చేతిలో పెట్టారు.. అసలేంటో అది నాకు తెలియదు.. ఏంటండి ఇది అన్నాను అయోమయంగా..ఇది తెలియదా 'అరటిపువ్వు' అన్నారు..అసలు అరటి చెట్టుకి పువ్వు అనేది ఒకటి ఉంటుంది అని అప్పుడే తెలిసింది నాకు .. నీకీ కూర రాదా ??అన్నారు ఆమె..ఈ సారి రిస్క్ తీసుకోదలచుకోలేదు .. అత్తయ్య గారు కలలో గాని, ఇలలో గానీ ఈ కూర గురించి వినలేదు,కనలేదు, తినలేదు అని చెప్పేసాను ..మరేం పర్లేదు, నాక్కూడా తెలియదు .. మొన్నో పత్రికలో అరటి పువ్వు కూర గురించి రాసాడు ..అది తెస్తా ..చూసి వండేద్దాం ..'కమాన్ ఫాలో' మీ అనగానే ఆవిడ వెనుక బుద్దిగా వెళ్ళిపోయా ..

ఆ తరువాత ఏమని చెప్పను నా తిప్పలు .. ౩ నెలల పత్రికలన్నీ దుమ్ము దులిపి ముందేసుకుని ఏ పేజిలో ఏముందో చూసి , ఆ వంటకాన్ని వెదికి పట్టుకునే సరికి నాకు తాతలు కనిపించారు .. మా అత్తగారు ఆ పత్రిక ముందు పెట్టుకుని ..ముందు మనం అరటిపువ్వు వలిచి అందులో దొంగలని,పోలీసులని వేరు ,వేరు చేయాలన్నమాట అన్నారు.. ఒక్క నిమిషం ఏం అర్ధం కాలేదు.. ఈవిడ వంట ఎలా చెయ్యాలో చెప్తున్నారా? లేక సినిమా స్టోరి చెప్తున్నారా అనుకుని ,అత్తయ్యా ! వంట, సినిమా పేజి వెనుక వైపు ఉంది అన్నాను.. నాకు తెలుసు ..ఆ అరటి పువ్వు వలిస్తే లోపల తెల్లగా ఉంటాయ్ వాటిని పోలిసులంటాం ...వాటిని వలిస్తే లోపల నల్లగా ఉంటాయ్ అవిదొంగలన్నమాట ...అన్నారు..ఇదేం వంటరా బాబు అనుకుని , అలా కాసేపు దొంగా ,పోలీసుల ఆట ఆడాకా, ఒక కలవరాయి నా ముందు పెట్టి వేయించిన జీలకర్ర, ధనియాలు,ఎండుమిర్చి ఇంకా ఏమిటేన్టో ఒక్కొక్కటి ఇచ్చి నూరమన్నారు.. దెబ్బకు చేతులు పడిపోయి ఈ పత్రికోడిని తగలయ్యా ,ఆ వేసే వంటలేవో సింపుల్ గా అయిపోయేవి చెప్పచ్చుకదా ..ఇంత కష్టపడి తినకపోతే వచ్చే నష్టమేంటో అనుకుని, మొత్తానికి ఇద్దరం కలసి వంటకానిచ్చాం ...


తయారయిన ఆ కూర చూడగానే, నాకు అదేదేదో సినిమాలో శ్రీలక్ష్మి వంటలా " అరటికాయ లంబా,లంబా "అని దానికి పేరు పెట్టాలనిపించింది ..కాని నాకసలే పెద్దలంటే గౌరవమ్,అభిమానం మెండుకాబట్టి పైకి చెప్పలేదు..మద్యాహ్నం అందరం భోజనాలకు కూర్చోగానే మా మామ గారు నల్లటి ఆ లేహ్యాన్ని చూడగానే ,ఏంటమ్మా అది అని విషయం తెలుసుకుని ,మీ ఇద్దరు వండారా !!అయితే మీరే తినండి నాకొద్దు అని ఖరాకండిగా చెప్పేశారు ..ఆసరికే ముందు జాగ్రత్తగా మా మరిది ,ఆడపడుచు కంచాలు ప్రక్కకు పెట్టేసారు ..నాకు గాని వడ్డించారో కంచాలు లెగిసిపోతాయి మా ఆయన బాలయ్యలా పవర్ ఫుల్ వార్నింగ్ ఇచ్చారు.. పొండి బడాయి ..మీరు తినకపోతే నష్టమా ..రామ్మా మనిద్దరం ఎంచక్కా అంతా తినేద్దాం అని మా అత్తగారు నేను దీనంగా చూస్తున్నా సరే పట్టించుకోకుండా పెట్టేసారు..మొదటి ముద్ద నోట్లో పెట్టగానే నాకేంటో విశ్వ రహాస్యాన్ని చేధించిన అనుభూతి కలిగింది..ఒకటే చేదు పుట్ట...ఎలా ఉంది ?అన్న మా అత్తగారి మాటలకు ఎన్ని రకాలుగా తల ఊపచ్చో అన్ని రకాలుగాను ఊపేసా.. తరువాత తను నోట్లో పెట్టుకుని కాసేపు నాలాంటి ఎక్స్ ప్రెషన్ ఇచ్చాకా బాగుంది కాని ,కాసింత చిరు చేదు తగిలినట్లు ఉంది కదా అన్నారు.. ఏమనాలో తెలియక 'ఊ' అన్నాను ..రెండో ముద్ద నోట్లో పెట్టబోతూ ఏమనుకున్నారో ..ఈసారికి వద్దులే ,మళ్లీ బాగా చేసుకుని తిందాం అన్నారు కూర ప్రక్కకు తీసేస్తూ ..బ్రతుకు జీవుడా అనుకుని మా అత్తగారి మనసు మారక ముందే ఆ కూర డస్ట్ బిన్ లో పడేసి వచ్చేసాను.. పాపం మా అత్తగారు ఆ కూర మీద ప్రయోగాలు ఇప్పటికి చేస్తూనే ఉన్నారనుకోండి..సక్సెస్ అయ్యారా లేదా అనేది దేవరహస్యం ...


ఇదంతా సరే ,వంకాయ కూర చెప్తా అని ఈ సోది అంతా చెప్తావేంటి అంటున్నారు కదా.. సరే అక్కడికే వస్తున్నా..అలా వంట శాలను ప్రయోగ శాలలా మార్చేసి రాజ్యమేలుతున్న తరుణంలో మా అత్తగారు ఊరు వెళ్ళారు ..(అదే మా బంటిగాడు తప్పి పోయిన టైములో ) వెళ్ళేటప్పుడే చెప్పారు కూరల పాపమ్మ ఇంటికొస్తుంది తనదగ్గర కూరలు తీసుకోమని .. హమ్మయ్యా అనుకున్నా ..ఇంక నా ఇష్టా రాజ్యం కదా .. సింపుల్గా అయిపోయే ఇగుర్లు చేసిపడేద్దాం అనేసుకున్నా కాని నాకేం తెలుసు కూరలమ్మే పాపమ్మ దగ్గర నా ఆటలు సాగవని..

మరుసటి రోజు పాపమ్మ రాగానే ఆ ములక్కాడలివ్వు చాలు అన్నాను .. ఏటి, ఈ ములక్కాడ ఓ మూలకొస్తుంది అనుకున్నావా ..నవ నవలాడే గుత్తోంకాయలు ఉన్నాయి తీసుకో మీ మామగారికి చాలా ఇట్టం అంది ఇంత నోరేసుకుని.. మనకసలు ఎలా వండాలో తెలిస్తే కదా.. అందుకని నాకొద్దు ,ఇవి చాలు అన్నాను ..ఓసోస్ ,గొప్ప బేరమే ఈ ములక్కాడలు తీసుకున్టావనా ఇన్ని మెట్లెక్కి పైకొచ్చింది ... ఎక్కడైనా కోడళ్ళు అత్తగారు అలా బయటకు ఎలితే సాలు నాలుగు రకాలు వండేసుకుని తినేద్దామనుకుంటారు.. నువ్వేటి మిగిలినోళ్ళ కడుపులు కూడా మాడ్చేసేలా ఉన్నావ్ అంది.. నువ్వెక్కడ దొరికేవే బాబు అని కంగారుగా చుట్టూ ప్రక్కల చూసాను ఎవరన్నా వింటున్నారేమో అని.. అబ్బా ,ష్..ష్.. నెమ్మదిగా మాట్లాడు ...అదికాదు పాపమ్మా నాకు గుత్తొంకాయ వండటం రాదు అన్నాను మెల్లిగా నసుగుతూ..అంతే .. పాపమ్మ వినకూడని మాట విన్న దానిలా తత్తర పడి, బిత్తర పోయి ...ఏటి, గుత్తొంకాయ వండటం రాకుండానే కాపురానికోచ్చేసావా , నాకు తెలిసి ఓల్ ఆంధ్రాలో గుత్తొంకాయ కూరా,గోంగూర పచ్చడి రాని ఆడపిల్ల లేనే లేదు అంది ... అటువంటి కారణ జన్మురాలిని నేనున్నాగాని ..అమ్మా తల్లీ ..తిట్లు ఆపి కూర ఎలా చెయ్యాలో చెప్పితే కొంటా లేదా నన్నిలా వదిలే అన్నాను.. ఇది మరీ బాగుంది ..కూరలమ్మే పెతి సోటా ఎలా సేయ్యాలో సేప్పుకుంటూ పొతే ఇంక నేను యాపారం సేసినట్టే అని కాసేపు గొణుక్కుని ఈ రెసిపి చెప్పింది .. కాబట్టి బేగెల్లి ఒక పేపరు పెన్ను అట్టుకుని లగెత్తు కొచ్చేయండి ఓ పాలి..


ముందు ఒక అరకిలో గుత్తు వంకాయాలు ఉప్పు వేసిన నీళ్ళలో నాలుగు వైపులా చీరి అందులో వేసుకుని ప్రక్కన పెట్టుకోవాలి.. బాణాలిలో ఒక స్పూన్ నూనె వేడి చేసి 5 ఎండు మిరపకాయలు ,రెండు పెద్ద చెంచాల వేరు శనగ గుళ్ళు వేసి దోరగా వేపి ప్రక్కన పెట్టుకోవాలి .. ఇప్పుడు మిక్సిలో రెండు ఉల్లిపాయాలు ( మీడియం సైజు)ముక్కలు ,అర అంగుళం అల్లం, నాలుగైదు వెల్లుల్లి ,వేపిన ఈ ఎండుమిర్చి ,వేరు శనగ వేసి ,ఉప్పు ,మషాలా పొడి ( మా ఆయనకు పడదు కాబట్టి నేను ధనియాల పొడి మాత్రమే వేసి వదిలేస్తా..అలాక్కుడా బాగుంటుంది ) వేసి మెత్తగా చేసుకోవాలి ..ఇప్పుడు ఈ వంకాయలను నీళ్ళను పిండేసి మషాలా వంకాయల్లో కూరాలి..బాణాలి వేడి చేసి నూనె వేసి ( నాన్ స్టిక్ కాకపొతే ఎక్కువ ఆయిల్ పడుతుంది) ఈ వంకాయలను జాగ్రత్త గా దానిలో వేయాలి .. వంకాయలు మగ్గుతున్నపుడే కూరాకా మిగిలిన మషాలా వేసేసి బాగా మగ్గాక ఒక చిన్న గిన్నెలో చింత పండు లో కొంచెం నీరు పోసి చిక్కగా తీసి దాన్ని వంకాయలో వేసి మగ్గనివ్వాలి చివ్వర్లో ఉప్పు,కారం సరి చూసుకుని దగ్గరకు రాగానే కొత్తిమిర జల్లి కూర దింపేయడమే ..


అయితే మరి నేనెలా వండానో ఆ రోజు అని మీరందరూ ఉత్కంఠగా ఎదురుచూస్తూ గోళ్ళు కొరికేసుకుంటున్న విషయం మీకు తెలియక పోయినా నాకు తెలుసు ..అలా పాపమ్మ చెప్పి వెళ్ళిపోగానే 'గుత్తివంకాయ్ కూరోయ్ మామా గుట్టుగా నేను వండితిని' అని పాడేసుకుంటూ వంట చేశా ..కూర అయిపో వస్తున్నదనగా ఎలా వచ్చిందా అని ఒక వంకాయ తిన్నా ..ఉడకలేదేమో అన్న డవుటుతో ఇంకొక సారి టేస్ట్ చేశా.. ఉప్పు సరిందా? లేదా? అని ఒకసారి, కారం తక్కువైందేమో ?అని ఒకసారి ,అసలే కొత్త వంట మళ్లి తేడా చేస్తే బాగోదని మరొక సారి ఇలా ఎంతో శ్రద్దగా వంట చేసేసరికి అది పావుకిలో కూర కూడా మిగలలేదు..నాకేంటో ఎన్ని సార్లు తిన్నా బాలేదేమో ?,ఎదుటి వాళ్లకు నచ్చుతుందో లేదో? కొత్త వంట కదా అని ఫీలింగ్ అందుకే యధాప్రకారం ములక్కాడ టమాటా వండేసా..

మా మావయ్య గారు రాగానే ఆయనకు ములక్కాడ కూర పెట్టి నేను ఎంచక్కా గుత్తివంకాయ వేసుకుని తినేస్తున్నా ..పాపం మా మావయ్యగారు ఒక నిమిషం చూసి అదేంటమ్మా అన్నారు.. గుత్తివంకాయ మావయ్యగారు అన్నాను..మరి నాకు పెట్టలేదే అన్నారు ..అసలే మా మావయ్యగారికి ఆ కూర అంటే చాలా ఇష్టమంట .. బాగా రాలేదు అండి అన్నాను నా త్యాగనిరతి చూపిస్తూ..బాగుందో లేదో చెప్పాల్సింది మేము కదా అని ఆ గిన్నె తీసుకుని తిని ..భలే ఉంది ఇంకా పట్రామ్మా అన్నారు.. అంటే మావయ్యగారు ఇంక లేదు అన్నాను.. మరీ రెండువంకాయలే వండావా అన్నారు..అంటే అరకిలో వండాగాని టేస్ట్ చూసేసరికి ఇలా అయిపొయింది అన్నాను.. అబద్దం చెప్పచ్చుకాని మా పాపమ్మ చెప్పేస్తుంది కదా అన్న భయం తో నిజం చెప్పేసా.. అప్పటి నుండి మా మావయ్యగారు ఎప్పుడూ ఏడిపిస్తారు నన్ను ..కూర వండు గాని టేస్ట్ మాత్రం చూడకు అని..


కాబట్టి నేను చెప్పొచ్చేది ఏంటంటే ..ఈ కూర వండి టేస్ట్ చూడకుండా మీ వాళ్లకు పెట్టండి ..బాగుంటే నా పేరు చెప్పుకుని పండగ చేసుకోండి.. లేదనుకోండి నాకు సంబంధం లేదు కావాలంటే మా పాపమ్మను మొహమాట పడకుండా తిట్టుకోండి.. ఏం పర్లేదు.. :)