శునకానుబంధం

చిన్నప్పటి నుండి నాకు కుక్కలంటే బెదురు,హడలు, భయం,కోపం ,,చిరాకు ,విసుగు లాంటి ఇత్యాది రకాల ఫీలింగ్స్ అన్నమాట. దానికో పే..ద్ద కారణం ఉంది ..చిన్నపుడు నా క్లాస్మేట్ హర్ష గాడికి నాకు మద్య పచ్చ గడ్డివేయకుండానే బగ్గుమనేది ప్రతి విషయం లో .. ఒక రోజు ఇద్దరం టీచరుగారికి మాకు తోచినన్ని చాడీలు ఒకరి మీద ఒకరం చెప్పేసుకుని ,ఆవిడ చేత తిట్లు, దెబ్బలు తినేసి నీట్ గా ఇంటికి వచ్చేస్తున్నాం ..కాని హర్ష గాడికి నా మీద పగ చల్లారలేదు .. దారిలో వాళ్ళ ఇంటిముందు రాగానే ఒక రాయి తీసుకుని ,హాయిగా ప్రశాంతం గా పడుకున్న కుక్క మీద కు విసిరేసి ,బౌ ..బౌ అని అరిచి పారిపోయాడు .. వాడు అలా పారిపోయాడో లేదో వీధి లోకి మూల, మూలన ఉన్న కుక్కలన్నీ పరిగేట్టుకోచ్చేసాయి సాటి కుక్కకి న్యాయం చేసేయడానికి ...ఇంకేంటి, నా చుట్టూ తిరుగుతూ అప్పటి కప్పుడు రౌన్డ్ టేబుల్ సమావేశం జరిపేసి ,కదిలితే కరిచివేత చట్టం అమలు పరిచేసి నన్ను కాలు కదపనివ్వకుండా అక్షరాలా అరగంట కట్టి పడేసాయంతే ..ఆ అరగంట ఎంత మానసిక వేదన అనుభవించానంటే దెబ్బకి అదిగో కుక్కలమీద పైన పేర్కున్న ఫీలింగ్స్ కి ఫిక్స్ అయిపోయాను .


అయితే ఆ ఫీలింగ్స్ ని పెంచిపోషించేలా చేసింది మాత్రం ముమ్మాటికీ మా అమ్మే..అదెలా అంటే మా చిన్నపుడు మా వీధి లో ఆడవాళ్ళందరూ పండగలు వచ్చాయంటే చాలు 'మా ఇంటి వంట 'కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించేవారు.. అర్ధం కాలేదా ! అంటే వీళ్ళు వండిన పిండివంటలు వాళ్ళకు ,వాళ్ళు వండిన పిండి వంటలు వీళ్ళకు పంపుకుని ఒకళ్ళనొకళ్ళు తెగ పోగిడేసుకునేవారన్నమాట ..అలాగే ఒకానొక పండగకు మా ప్రక్క వీధి ఆవిడ పంపిన గిన్నెలను తిరిగి ఆవిడకు ఇచ్చేయమని మా అమ్మ హుకుం జారి చేసింది ..నేను వెళ్లను గాక వెళ్ళను అని మొండితనం చేసాను ..దానికి కారణం వాళ్ళింట్లో కుక్క ఉండటమే .. కాని పంతం విషయం లో సేం బ్లడ్ అవ్వడం వల్ల నా వేషాలు కుదరలేదు... తప్పని సరిగా వెళ్లి వాళ్ళ ఇంటి మెట్ల మీద నించుని ఏమండి మీ గిన్నెలు అని అరిచాను .. ఆ ఇంటావిడ కంటే ముందుగా దున్నపోతు సైజులో ఒక కుక్క బౌ బౌ అంటూ వచ్చేసింది ..


ఆవిడ తీరికగా వంట గదిలో నుండి బయటకు తొంగి చూస్తూ ..నువ్వా అమ్మా ,పనిలో ఉన్నాను కాస్త లోపలి కొచ్చి ఇచ్చేసి వెళ్ళమ్మా అంది ..కు..కు..కుక్క అండి అన్నాను భయంగా చూస్తూ .. ఆవిడ తేలిగ్గా నవ్వేస్తూ . .. అది అలాగే అరుస్తుంది కాని కరవదు..నీకు తెలియదాఅరిచేకుక్కలు కరవవు ..నువ్వు రా అంది.. .నీకేం తల్లీ కుక్క నీది కాబట్టి ఎన్నయినా చెప్తావు అనుకుని ,నాకు భయం అండీ నేను రాను అన్నాను .. అయ్యో రామా,, నీ భయం సంతకేల్లా ..అది కరవదు అంటుంటే వినవేంటి అని ఒరే టామీ నువ్వు లోపలి పో అంది.. అది మాత్రం అంగుళం కదలకుండా ,నువ్వు వచ్చ్చావో అయిపొయావే ..ఈ రోజు నీ పెతాపమో నా పెతాపమో చూసుకుందాం అన్నట్టుగా బాలయ్యలా ఓ లుక్కుచ్చింది ..అటు నుండి ఆవిడ గోల రమ్మని ..

ఈవిడ ఎవరురా బాబు నా ప్రాణానికి ఇలా తగులుకుంది అని తిట్టుకుని మెల్లిగా గేటు తీసుకుని లోపలి కి వచ్చాను ... అది నేను అనుకున్నట్లుగా అరవలేదు సైలెంట్ గా చూస్తుంది.. హమ్మయ్యా అనుకుని గబుక్కున గిన్నెలు ఆవిడ చేతిలో పెట్టేసి వెళ్లబోయాను ..అరె, ఆగు పిల్లా ఎంటా తొందర అని ఆవిడ వేస్తున్న గారెలు మళ్లీ ఇంకో గిన్నెలో వేసి మీ నాన్నమ్మకు నేను ఇచ్చానని చెప్పి ఇవ్వు అని ఇచ్చింది.. ఇంక ఈవిడకు పని ,పాట ఏమి ఉండదు కాబోలు అని తిట్టుకుని గభ,గభా బయటకు నడవబోయాను.. మరి ఆవిడ ఇంట్లో దొంగతనం చేసాననుకుందో లేకా నా ముక్కు ,మొహం దానికి నచ్చలేదో తెలియదు కాని అప్పటివరకు సైలెంటుగా ఉన్నది కాస్త ఒక్క సారిగా నా మీద పడింది ... బాబోయ్ అని అరిచి పారిపోయేంత లోనే దొరికిపోయాను.. అంతే, నా కాలు పట్టేసుకుంది గట్టిగా ..

ఒక ప్రక్క అమ్మోయ్ ,బాబోయ్ అని అరుస్తుంటే ఆవిడ రావాలా? అబ్బే ,తాపిగా వంట గదిలో నుండి ఒరే టామీ అలా అల్లరి చేయకూడదమ్మా,పాప భయపడుతుంది అని గారాలు చూపుతుంది..ఒళ్ళు మండి రాగం తారాస్థాయి కి పెంచేసరికి అప్పుడు స్టవ్ ముందు నుండి కదిలి వచ్చి నా కాలు మీద లోతుగా దిగబడిన పంటి గాట్లు చూసి కంగారు తమాయించుకుని..అబ్బే కరవలేదమ్మా,గోరుతో గిచ్చింది అంతే , అయినా కుక్క కాటుకి చెప్పుదెబ్బ అన్నారు ..చెప్పుతో కొడితే సరిపోతుంది అని నేను వద్దు మొర్రో అంటున్నా పాత చెప్పు ఒకటి తీసుకుని ఫేడిల్ ,ఫేడిల్ మని బాదేసింది ..మూలిగే నక్కమీద తాటికాయ పడినట్లు అయ్యింది నా పరిస్థితి ..

ఇంక ఏడుస్తూ ఇంటికొచ్చి.. అంతా నీ వల్లే అని మా అమ్మదగ్గర కధకళి ,కూచిపూడి చేసేసి నాన్న రాగానే బోరున ఏడుస్తూ అమ్మ మీద మొత్తం చెప్పేసాను.. ఆ తరువాత మా నాన్న ఆమెను ,మా అమ్మను బాగా తిట్టి డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకు వెళ్ళారనుకోండి .. కాని ఆ దెబ్బకు నాకు కుక్కంటే భయం నర, నరాన జీర్ణించుకుపోయింది .. అయితే విధి సామాన్యమైనది కాదు కుక్కను తరిమినట్లు తరుముతూనే ఉంటుంది ..

నేను కాలేజ్ లో క్రొత్తగా చేరినపుడు ఒకసారి లంచ్ టైములో అందరం బాతాకాని కొట్టుకుంటుంటే నేనూ తింటూ వింటున్నాను.. ఇంతలొ ఒక అమ్మాయి నేను ఒక్క నిమిషం లేటుగా వస్తే మా బాబి ఉండలేడే బాబు ..రాగానే ఒకటే ముద్దులు పెట్టేస్తాడు తెలుసా అంది.. దెబ్బకు నాకు మైండ్ దిమ్మదిరిగి బ్లాంక్ అయిపోయింది అంతే ..ఇదేంట్రా బాబు ఈ పిల్ల ఇలా చెప్పేస్తుంది అని చుట్టూ చూస్తున్నాను ఎవరన్నా వింటున్నారేమో అని ..హుం ..మా సన్నీ అయితేనా, నేను వచ్చేవరకు ఏది తినడు తెలుసా ,కాసేపు నా వడిలో పడుకుని లేస్తే గాని వాడికి బెంగ తీరదు ఇంకో అమ్మాయి వాపోయింది.. లాభం లేదు రోజులు మారిపోయాయి అని అనేసుకోబోయే అంతలో అర్ధం అయింది వాళ్ళు కుక్క పిల్లల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారని..

నేనప్పటి వరకు కుక్కలను టామీ ,జిమ్మీ లాంటి ప్రత్యెకమయిన పేర్లతోనే పిలుస్తారు అనుకునేదాన్ని,కానీ ఇలా మనుషుల పేర్లతో పిలుస్తారని తెలుయదు ..వీళ్ళు ఏమో కుక్క పిల్లలు పెంచుకోని వాళ్ళను అదేదో ఘోరంలా ,నేరంలా చూస్తున్నారు.. ఇదెక్కడ శునకానదంరా బాబు అనుకునేంతలో ఒక అమ్మాయి ..ఏమోనే బాబు నేను మాత్రం మా స్విటీని నాతొ తీసుకు రావడానికి ఒప్పుకుంటేనే మా అత్తగారి ఇంటికి వెళతా లేకపోతే రాను అని ఖచ్చితంగా చెప్పేస్తా అంది.. ఆ పని చేయి ఇద్దరినీ బయటకు తోసేస్తారు కసిగా తిట్టుకునేంతలో మరి నువ్వేమి చెప్పవేంటి ..మీ కుక్కపిల్ల పేరేంటి అంది ఒక అమ్మాయి..

మా ఇంట్లో కుక్క లేదు అన్నాను చిరాగ్గా ఫేసు పెట్టి ..అంతే ..లేదా !! అని నా వైపుకు విచిత్రం గా చూసి కాస్త దూరం జరిగారు ..ఓర్నాయనో .. ఇదేం గోల అనుకుని వెంటనే .. ఆహా ..అసలేం జరిగిందంటే నా చిన్నపుడు మా ఇంట్లో ఒక కుక్క పిల్ల ఉండేదంట ..అది అంటే నాకు ప్రాణం అంట ..అయితే అది పొతే నేను జ్వరం తెచ్చేసుకుని చాలా రోజులు బెంగ పెట్టేసుకున్నా అంట .. అప్పటి నుండి మా నాన్నకు భయం వేసి మా ఇంట్లో కుక్కపిల్లలు పెంచడం మానేశారు.. కాని నాకు ఎంత ఇష్టమో తెలుసా కుక్కలంటే .. అందుకే నేను మాత్రం పెళ్లి చేసుకుంటే కుక్క పిల్లను పెంచుకునే అబ్బాయినే చేసుకుంటా .. లేకపోతే చేసుకోను అన్నాను అబద్దాన్ని నాగార్జున సిమెంట్ తో గోడ కట్టేసి నేరోలాక్ పైంట్ వేసినంత అందంగా చెప్పేసి ... ఒక అయిడియా జీవితాన్ని మార్చేస్తుంది లాగా ఆ అయిడియాతో నేను మా గ్రూప్ కు నాయికనైపోయాను దెబ్బకు..


కాని అప్పటికి నాకు తెలియదు కదా తదాస్థు దేవతలనే వారు ఒకరు ఉంటారని ,ఆ తధాస్తు దేవతలు అప్పుడే మా పై నుండి ట్రావెల్ చేస్తూ తధాస్తు అని చక్కగా అనేసి వెళ్లిపోయారని ... ఇన్ ఫ్రంట్ డాగ్స్ పెస్టివల్ ఉంది అని ...ఆ విశేషాలు తరువాత :)

మా ఇంట్లో వినాయక చవితి

అసలు పండగల విషయం వచ్చేసరికి మా ఇంట్లో ఆడపిల్లలందరికీ చాలా అన్యాయం జరిగిపోయేది ..మా సమానత్వపు హక్కులన్నీ దిక్కులేకుండా పోయేవి..వినాయక చవితికి అయితే మరీనూ .. పండగ ముందురోజునుండే మా తాతయ్య ,తమ్ముళ్ళు హడావుడి మొదలు పెట్టేవారు .అటక మీద పెట్టిన పాలవెల్లి,గంధపు చెక్క పీట క్రిందకు దింపి, వాటికి స్నానాలు చేయించి, చక్కగా పసుపు రాసి, కుంకుమ బొట్లు పెట్టి, పురికాసుని గుమ్మాలకు కొలిచి తెంపి ,మామిడాకులు మద్యలో పెట్టి, ముడివేసి తోరణాలు కట్టి అబ్బో ఇలా ఒకటేమిటీ అన్నీ వాళ్ళే చేసేవారు మమ్మలని ప్రేక్షక పాత్రలకు పరిమితం చేస్తూ..

కానీ నేను ఊరుకోను కదా ప్రతీ పండగకు గొడవే నేను చేస్తా ,నేను చేస్తా అని ,మా తాతయ్య మాత్రం నేను గొడవ చేసే ప్రతి సారీ ముందు నువ్వు పత్రి అని పలకడం నేర్చుకో అప్పుడు చేద్దువుగాని అని తాపీగా బదులు ఇచ్చేవాడు.. అంటే నాకేదో నత్తి అనుకునేరు నాకు కంగారు లో ఒక పదానికి బదులు మరొక పదం పెట్టి మాట్లాడేయడం అలవాటు.. అంటే పత్రిని ప్రత్తి అని ,ఆవేశాన్ని ఆయాసం అని ,ఆదుర్ధాని ఆరుద్ర అని ఇలా ఒకదాని బదులు ఇంకోటి పెట్టిమాట్లాడేసి అర్ధాలు మార్చేస్తూ ఉంటాను..అలా ఆ వీక్ పోయింట్ పట్టుకునే సరికి నా ఆయాసం (ఆవేశం )చప్పున చల్లారిపోయేది ..

ఇంక ఆ మరుసటి రోజు పాలవెల్లికి వెలగ కాయలు,జొన్నపొత్తులు,శీతాఫలాలు, ఇంకా అవేవో చిన్న చిన్న పసుపు రంగు పళ్ళు ఉండేవి అవేంటో మరి ..అవి ఇలా అన్నీ పురికాసుతో వ్రేలాడకట్టి ,పత్రి తో వినాయకుని అలంకరించి పూజ చేసేవారు ..మా తాతయ్య బ్రతికి ఉన్నంత కాలం ఇంటిల్లిపాది పండగలు సావిట్లోనే చేసే వాళ్ళం .. ఆ పండగ రోజు నేను చేసే ఒకే ఒక పని ఏంటయ్యా అంటే నా పుస్తకాలన్నీ వినాయకుడి దగ్గర ఒక్కటి కూడా మిస్ కాకుండా సంచితో సహా పెట్టేయడం .. మాటవరసకు ఒకటి రెండు పుస్తకాలు పెడితే సరిపోతుంది మిగతా పిల్లల పుస్తకాలు ఎక్కడ పెడతారు అని ఎవరు తిట్టినా ఒప్పుకునేదాన్ని కాదు.. నాకు అన్ని సబ్జెక్ట్లు డవుటేమరి ..మరి ఊరికే పాస్ అయ్యానా నా చదువు పూర్తి అయ్యేవరకూ ఒక్క సబ్జెక్ట్ కూడా తప్పకుండా .. అదన్నమాట

ఇక్కడివరకూ అంతా బాగానే ఉంది. అయితే వినాయక చవితి రోజున ఒక్క విషయం లో మాత్రం తలుచుకుంటేనే ఏడుపు తన్నుకొచ్చేస్తుంది.. అదే హారిది.. ఆ హరిదే అలా ఉంటుందో లేక మావాళ్ళే అంత చండాలంగా వండుతారో తెలుయదు కాని అదంటే నాకస్సలు పడదు .అసలు నాకు తెలియక అడుగుతాను వినాయకుడు కుడుములు ,ఉండ్రాళ్ళు ఇష్టము అని చెప్పాడుకానీ ..యే పురాణాల్లో అయినా మాటవరసకు హారిది ఇష్టం అని చెప్పాడా !!... ఈ విషయం మీకూ, నాకు అర్ధం అయింది కాని మా అమ్మా వాళ్ళకు ఎంత మొత్తుకున్నా అర్ధం అయ్యేది కాదు .. పోనీ ముచ్చట పడి చేసారనుకుందాం ..ఏదో వినాయకుని ప్రీత్యార్ధం నాలుగు కుడుములు ,కాసింత చిన్న గిన్నెలో హారిది వండి పెట్టచ్చుకదా అబ్బే ఆ పేరు వింటేనే వీళ్ళకు ఉత్సాహమే ఉత్సాహం అన్నమాట.. అక్కా! నువ్వు ఆ డేషా తో వండుతున్నావా అయితే నేను ఈ గంగాళం తో వండుతా అని ఒకరంటే, అక్కా!! నువ్వు బెల్లం హారిధి చేస్తున్నావా అయితే నేను పంచదారతో చేస్తాను అని ఇంకొకరు ...పైగా ఈవిడ వండిన హారిది ఆవిడ ,ఆవిడ వండినది ఈవిడ బకెట్లు బకెట్లు పంచుకోవడం ..

ఏం ,ఇంట్లో అంతమంది ఉన్నారు కదా చక్క గా మనిషికో రకం గారెలని,బూరెలని,పులిహోర అని వండితే వినాయకుడేమన్నా వద్దు అంటాడా .. పోనీ వండిన వాళ్ళు వండి ముచ్చట తీర్చుకోవచ్చు కదా ,అహా..అది మాకు కంచాల నిండుగా వేసేసి తినమని హుకుం ..పొరపాటున వద్దు అన్నామో .. నా బుజ్జికదా, మాచిట్టికదా అని బ్రతిమాలాడుతారనుకున్నారా.. మా వాళ్ళ అమ్ములపొదిలో మరుదులనే పవర్ఫుల్ అస్థ్రాలు ఉన్నాయి వాటిని ప్రయోగించేవారు ...ఒక్క సారి పిలవగానే వెంటనే మా నాన్నగారి రెండో తమ్ముడు.. ఆలిబాబా అరడజన్ దొంగల్లో గన్ మేన్ లా ప్రతి విషయానికి వేసేమంటారా అన్న టైపులో ఏం వదినా బెల్ట్ తెమ్మంటావా అనేవాడు ...ఇంకేం చేస్తాం ఎక్కడి దొంగలు అక్కడే గప్చిప్..సాంబార్ బుడ్డి అన్నమాట అందరం .

అలా ఏడుచుకుని ,ఏడ్చుకుని..తిట్టుకుని,తిట్టుకుని మద్యాహ్నపు భోజన సమయానికి అది పూర్తి చేసే సరికి అప్పుడు ఘమ ఘమ లాడుతున్న గుత్తొంకాయ,బంగాళ దుంప పిడుపు,పప్పు చారు వగైరా,వగైరాలతో అన్నానికి పిలిచేవారు..ఇంకేం తింటాం గొంతువరకు ఉన్న హారిది నోట్లోకొస్తుంటే ..అలా చాలా చాల అన్యాయం జరిగిపోయేది..

సరే ఈ విషయం ప్రక్కన పెడితే వినాయక వ్రతకధలో నాకు చాలా ఇష్టమైన కధ ..అందులో ఒక కధలో కుమార స్వామి కి, వినాయకునికి ఎవరు గొప్ప అని పోటీ వస్తుంది ..ముల్లోకాలు తిరిగి ఎవరు ఫస్ట్ వస్తారో వాళ్ళే బెస్ట్ అని ఇద్దరూ బయలు దేరుతారు ..పాపం కుమార స్వామి గభ గభా తన నెమలి వాహనం మీద అన్ని చుడుతుంటే మన వినాయకుడు తాపీగా అంటే భక్తిగా అమ్మ,నాన్నల చుట్టూ తిరిగి గెలిచేస్తాడు..ఈ కధ వినగానే ఎంత సంతొషం వేసేసేదంటే అమ్మ,నాన్నల చుట్టూ తిరిగేస్తే బోలెడు పుణ్యం అన్నమాట అని పిండి రుబ్బుతున్న మా అమ్మ చుట్టు ,స్కూటర్ తుడుస్తున్న మా నాన్న చుట్టూ ,టి.వి చూస్తు నవ్వారు మంచం మీద కూర్చున్న అమ్మా,నాన్నల చుట్టు కలిపి,విడి విడి గా చాలా సార్లు తిరిగేసి సీక్రెట్గా బోలెడు పుణ్యం సంపాదించేసాను చిన్నపుడు..

ఇంకొక కధ కృష్ణుడు చవితి నాటి చంద్రుని పూజ చేయకుండా చూసి నీలాప నిందల పాలవడం.. నేను ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా నాకు కృష్ణుడంటే వల్లమాలిన ప్రేమ అని..మరి నాలో ఉన్న స్త్రీవాది ఏ మూలన కూర్చుని బట్టలు ఇస్త్రీ చేసుకుంటుందో తెలియదు కాని ఆ కధ చివరలో నీలాప నిందలు పడితేనేమి చక్కని చుక్కలైన ఇద్దరు భార్యలను తెచ్చుకున్నాడు కృష్ణుడు అని చదివి తెగ మురిసిపోయేదాన్ని..అక్కడికేదో కృష్ణుడు నాకు రెండుసార్లు ఆడపడుచు కట్నం ఇచ్చినంత సంబరపడిపోయేదాన్ని ఆ కధ విని ...కానీ పూజ చేసి అక్షింతలు వేసుకున్నా నాకు మాత్రం చవితినాడు చందమామాను చూడాలంటే మహా భయం ఉండేది అప్పట్లో ..ఇప్పుడేమో ఇక్కడ తల ఎత్తితే భవనాలుతప్ప ఆకాశమే కనబడటం లేదు ఏంటో..ఇలా చెప్పుకుంటు వెళుతే వినాయక చవితి గురించి రాస్తూనే ఉండచ్చు..

గమనిక:- ఎవరండి అక్కడ చవితి రోజు చందమామను చూసి తరువాత తీరిక గా పూజ చేసి ఇద్దరు పెళ్ళాలను కొట్టేద్దామని ప్లాన్ వేస్తుంది.. నేనంటే చిన్నపుడు అమాయకత్వం వల్ల అలా అనేసుకుని సరదాగా రాసాను .. మా అమ్మాయిలకు అన్యాయం చేయాలని చూస్తే కళ్ళు ఢాం ఢాం అని పేలిపోతాయి జాగ్రత్త.. కాబట్టి బుద్దిగా లెంపలేసుకుని,10 గుంజీలు తీయండి ముందు ..

అందరూ వినాయక చవితి జరుపుకుని స్వామివారి కృపా కటాక్షాలతో ఎటువంటి విఘ్నాలు లేకుండా, ఆయురారోగ్యాలతో ,సిరి సంపదలతో తులతూగాలని ఆశిస్తున్నాను.

(ఫొటో గూగులమ్మని అడిగినది )

స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు చెప్పుకోవాలా???

అందరికీ స్వాతంత్ర్యదిన శుభాకాంక్షలు అని చెప్పాలని ఉంది కాని చెప్పలేను..అసలు ఎందుకు చెప్పుకోవాలి..మన దేశానికి మనం ఏం చేసి ఉద్దరించామని చెప్పాలి?ఇలా రొటీన్ ప్రశ్నలు వేయాలని ఉంటుంది ...ఏంటో ప్రతి ఆగస్ట్ 15 కి నా మనసెందుకో అలజడిగా ఉంటుంది .. అసలు ఈ పోస్ట్ ఇప్పటికిప్పుడు మొదలు పెడుతుండటం వల్ల ప్రారంభం ,ముగింపు సరిగా అర్దం అయ్యేలా రాయలేనేమో..

నాకసలు మన దేశాన్ని బ్రిటిష్ వాళ్ళు ఆక్రమించారని తెలిసింది చాలా చిన్నపుడు ..వయసు తెలియదు,కాని చాలా చిన్నదాన్ని ..tv లో కహా గయే ఓ లోగ్ అని హిందిలో ఒక సీరియల్ వచ్చేది మన స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల గురించి ..అంటే పేరు మోసిన త్యాగ వీరులు గురించి కాదు.. ఎవరికీ తెలియని మామూలు యోధులు..ఎందుకో అది చూసినప్పుడు ఏడుపొచ్చేది ..ఆ భాష కూడా తెలియదు నాకు అప్పుడు..అంత చిన్న వయసులో నా బాధ ఎవరికి చెప్పుకోవాలో తెలిసేది కాదు..

తరువాత మరొక సారి దూరదర్శన్ లో అల్లూరి సీతా రామరాజుగారి గురించి చూపించారు..ఆయన గురించి చెప్తూ ఆనాడు చూసిన ప్రత్యక్ష సాక్షులు చనిపోయే ముందు అల్లూరిగారి దైర్య సాహసాలు వర్ణించారు ..అదిగో ఆ చెట్టుకే ఆ మహానుభావుని కట్టేసి తుపాకులు గురి పెట్టారు..ఆయన బెదరలేదు ..బాగా కొట్టడం వల్ల దాహంతో మంచి నీరు అన్నాడు ..ఆ ధుర్మార్గులు వేడి,వేడి పాలు ఇచ్చారు ..ఆయన వారి వైపు ఒక చిరునవ్వు విసిరి ఆ పాలను గడ గడా తాగేసాడు అని చనిపోయేముందు విషయాన్ని వర్ణిస్తుంటే నా మనసులో ఆవేశమో,ఆవేదనో మరేమో వర్ణించలేను.. ఆయన కాకినాడ లో p.r కళాశాలలో చదివారంట ..ఆ విషయం తెలిసాక ఒక్క సారైనా ఆ కాలేజ్ కి వెళ్ళాలని ఎంత తాపత్రయ పడ్డానో ఇప్పటికీ కుదరలేదు ..ఆ మహాను భావుని చూడక పోయినా ఆ పరిసర ప్రాంతాలన్నీ ఆయనను ప్రత్యక్షం గా చూసిన మూగ సాక్షులు..ఒక్క సారి ఆ ప్రాంతం చూసినా జన్మ ధన్యమే అనిపించింది ..

నేను మరచిపోలేని రోజులు నా హై స్కూల్ రోజులే ..ఎందుకంటే నేనే ప్రతిఙ్ఞా ,వందేమాతరం చెప్పేదాన్ని రోజూ .. ఇంకా ఆగస్ట్ 15 వచ్చిందంటే చాలు ఆ రోజు దేశభక్తి గీతాలన్నీ నావే ... అవి పాడినపుడు నేనేదో దేశానికి చేసేయాలన్న పట్టుదల వచ్చేసేది..అప్పటికి నాకు తెలియదు కదా అది కేవలం ఆవేశం వరకే పరిమితం చేస్తామని ..మా తాతయ్యకు గాంధి గారంటే అసలు ఇష్టం ఉండేది కాదు..ఆయన వల్లే మనకు స్వాతంత్ర్యం రావడం ఆలశ్యం అయ్యింది అని తిట్టేవాడు..నాకు చాలా కోపం వచ్చేది.. అసలే చిన్నప్పటినుండి..కాకమ్మా ,చిలకమ్మా కధలే మాకొద్దు మా గాంధి చెప్పింది మాకెంతో ముద్దు అని పాడుకున్నదాన్ని.. అందులోనూ గాంధి జీవిత చరిత్రలో ఆయన అభద్దం చెప్పకూడదని ,నిరాడంబర జీవితాన్ని గడపాలని ఆయన ఆచరించి చూపిన విధానం ఇంకా చాలా నచ్చాయి...అలాంటిది మొదటిసారి గాంధి గారి మౌనం వల్ల భగత్ సింగ్ మరణం తీరని బాధను కలిగించింది ..భగత్ సింగ్ నా హీరో ..అలాంటిది అతని పట్ల గాంధి గారి తీరు నాకు చాల కోపం తెప్పించింది..

క్లాస్ లో హిస్టరీ అంటే విపరీతమైన ఆశక్తి గా వినేదాన్ని..అతివాదులు,మితవాదులు గురించి చదివినపుడు ఎవరికి ఓటు వేయాలో తెలిసేది కాదు..మిత వాదులైన బాల గంగాధర్ తిలక్,బిపిన్ చంద్ర పాల్,లాలా లజపతిరాయ్ లు (లాల్,బాల్, పాల్) అంటే ఎంతో గౌరవం నాకు.. జలియన్ వాలా బాగ్ దురంతం విన్నపుడు మితవాదుల సహనం నాకు చాలా కోపం వచ్చింది..అలాగే సహాయ నిరాకరణోద్యమం మంచి ఊపులో ఉండగా ఎక్కడొ పోలీసులను తగలపెట్టేసారు కోపం వల్ల ఆందోళనకారులు ...అని దాన్ని మద్యలో ఆపేసిన గాంది గారి మీద చాలా కోపం వచ్చేది ...

ఇంకా టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు,మాగంటి అన్నపూర్ణాదేవి,సుభాష్ చంద్ర బోస్, ఇలా ఒక్కరేమిటి ఎంతమంది గురించి చదివి ఉంటాము మనమందరం..అవి చదివినపుడు రక్తం ఉడికిపోతుంది కదూ ...కాని తరువాత ఏం చేస్తాం పుస్తకం మూసేసి Tv లో మగధీర సినిమానో ... లేకపోతే dance baby dance ,లేదా మరొకటొచూసేయడం ,మన ఆవేశం అంత ఉష్ కాకి చేసేసి బజ్జోవడం ఇంతేగా...ఇంత రాసాను నేను కూడా ఇదే చేస్తాను ... గట్టిగా అడిగితే ఇంతకంటే ఏం చేయగలం ..అని ఒక నిట్టూర్పు విడుస్తాం..

ఒక్కోసారి అనిపిస్తుంది మన స్వాతంత్ర్య సమరయోదులందరూ బ్రతికి ఉంటే మన దేశ దుర్మార్గపు దౌర్భాగ్యాన్ని చూసి లక్ష సార్లు ఉరేసుకుని ఉంటారు తమ మనసులను ...నేను చెప్పబోయేది ఇప్పుడు జండా పట్టుకుని జండా ఊంచా రహే హమారా అని పాడమని కాదు,జాతీయ గీతం రాగానే లేచినిలబడమని కాదు.... ఆకలి తో ఉన్నవారికి మనకు చేతనైనంతలో కాస్త సహాయం చేయండి.. బలవంతం గా కాదు..చేయగలిగినంత.. రోడ్ మీద ఒక ముసలావిడ సరి అయిన బట్టలు లేక ఉంటే పాత బట్టలేమన్నా తనకు ఇవ్వండి..( మళ్ళి కొత్త బట్టలు ఇస్తే వాళ్ళు అమ్మేసుకునో మరొకరికో ఇచ్చేస్తారు అనుకుంటే ).. నెల రోజులకో రెండు నెలలకో ఇంట్లో యే పులిహారో చేసి బయట తిండికి అలమటించే నలుగురికి పొట్లాలక్రింద కట్టి ఇవ్వండి..ఇవన్ని చేయగలిగినవే... ఆలోచిస్తే బోలెడు చేయగలం ..అందరం అందరికీ సహాయం చేయలేము కదా..మనకు తోచినంతలో మన వీరుల సాక్షిగా ఎంతోకొంత చేద్దాం ..ముఖ్యం గా వీరమరణం పొందిన మన జవాన్ల కుటుంభాలు కనబడితే మన కుటుంభం కంటే ఎక్కువ గా గౌరవిద్దాం... సంవత్సరానికి ఒక 4 ,5 మంచి పనులు ఏదో రూపం లో చేస్తే మనకు తృప్తిగా ఉంటుంది ఆ మహానుభావులకు నిజమైన నివాళి ఇచ్చినట్లు అవుతుంది ....ఇప్పుడు రండి చెప్పుకుందాం అందరికీ స్వాతంత్రయ శుభాకాంక్షలు ...

అసలు కృష్ణాష్టమి అంటే ???

చిన్నప్పటి నుండి నాకు కృష్ణుడు అంటే ఎంత ఇష్టం అంటే అంత ఇష్టం..మరి కారణం ఏమో తెలియదు..బహుసా మా నాన్న గారు ఎన్ టి ఆర్ గారి కృష్ణుని వేషం ఉన్న సినిమాలు ఎక్కువగా చూపించడం వల్లనో,తాతయ్య చెప్పే కృష్ణ లీలల కధల వల్లో మరెంచేతో ...ఒకానొక సమయంలో కవియిత్రి మొల్లలా కృష్ణుడి మీద కవితలుకూడా రాసేసాను ఆవేశం గా చిన్నపుడు ..దెబ్బకి కృష్ణుడు భయపడినట్లున్నాడు మళ్ళీ అలాంటి ఆవేశం ఉప్పొంగకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు... ఆ తరువాత ఎంత గింజుకున్నా కవితలు రాయలేకపోతున్నాను.. అయితే క్రిష్ణుడిమీద ప్రేమ అక్కడితో ఆగిందా అంటే ..లేదు ...

మా అమ్మ నెలగంటు సమయంలో మంచి మంచి ముత్యాల ముగ్గులు వేసేది ,ముఖ్యం గా పల్లకీ ముగ్గు వేసినపుడు ఒకసారి మా చెల్లిని బ్రతిమాలి దానిలో కృష్ణుని బొమ్మ వేయించాను ముగ్గుతో..అక్కడితో ఊరుకున్నా బాగుండేది దానిక్రింద దయ చేసి ఈ ముగ్గును ఎవరూ చెరపకండి అని రాసాను ..అంతే మరుసటి రోజు ఆకతాయిపిల్లలందరూ కసాబిసా అని తొక్కి పడేసారు ..అది చూసి మా అమ్మ కొట్టినంత పని చేసింది అందరూ కాళ్ళతో తొక్కేలా చేస్తావా క్రిష్ణుడిని అని .. ఇలా కృష్ణునిమీద చాలా ప్రయోగాలు చేసాను ప్రేమతో ..

ఒక సారి మా ఆయనతో ఏమండి నాకు రాముడికంటే కృష్ణుడంటే చాలా ఇష్టం అన్నాను ..ఎందుకలాగా !అన్నారు..ఎందుకంటే రాముడు ఒక్క భార్యను సంతోషంగా ఉంచలేకపోయాడు ..కానీ కృష్ణుడు 16000 వేల గోపికలను ఎంతో ఆనందంగా ఉంచాడు ,ఎవ్వరినీ బాధ పెట్టలేదు అన్నాను నేను చాలా గొప్పగా చెప్పేసాను అని సంభరపడిపోతూ.. మా ఆయన వెంటనే నా కళ్ళలోకి ఆరాధనగా చూస్తూ నువ్వింత మంచిదానివని తెలియక ఎంతో అపార్ధం చేసుకున్నాను ,ఇన్నాళ్ళు నువ్వేమనుకుంటావో అని భయపడి చెప్పలేదు ..నేను అంటే ఇష్టంతో ఒక ఇద్దరు ముగ్గురు రెడిగా ఉన్నారు ఏమంటావ్ అన్నారు ..అప్పటి నుండి కృష్ణుడి మీద ప్రేమ మనసులోనే దాచేసుకున్నాను ...

సరే ఇదిలా ఉంచితే మొన్న జ్యోతిగారినుండి ఒక మెయిల్ వచ్చింది కృష్ణాష్టమి కదండి కాబట్టి ఏదన్నా రాస్తే బాగుంటుంది ఆ రోజు అని.. అబ్బో కృష్ణుడి మీద అంటే చాలా వీజీ రాసేద్దాం అనుకుని ok చెప్పేసాను ... సరే వంట మొదలు పెట్టాను కాని ఒక్కటంటే ఒక్క వాఖ్యం కూడా తట్టడం లేదు ..అంటే నేను ఏదన్నా రాయాలనుకున్నపుడు వంట చేస్తూ ఆలోచించి వంట అవ్వగానే పోస్ట్ తానన్నమాట ..నేను ముందే చెప్పాను కదా కృష్ణుడికి నా రాతలంటే బెంగ అని..అందుకే కాబోలు అన్నం వండేసి,పప్పు తాళింపు పెట్టి,కూర వండేసి ఆఖరికి అంట్లు కూడా తోమేసాను కాని అసలేమి రాయలో తోచడం లేదు ..ఇంకో ముఖ్య కారణం ఏంటంటే మా ఇంట్లో అసలు కృష్ణాష్టమి పెద్దగా చేయరు ..కాబట్టి ఒక్క సంఘటన కూడా గుర్తు రావడం లేదు ..ఏం చేయాలబ్బా అనుకుంటుండగా మా ఆయన గుర్తు వచ్చారు.. నా కనులు నీవిగా చేసుకుని చూడూ అన్నట్లు నీ ఙ్ఞాపకాలే నావిగా మలుచుకుని రాస్తా అనుకుని ఆయనకోసం వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూసాను..

మా ఆయన వచ్చి సుష్టుగా తిని ప్రశాంతం గా ఉన్న మూడ్ చూసుకుని ఏమండీ అసలు కృష్ణాష్టమి అంటే ఏమిటీ అన్నాను గోముగా ...మా ఆయన ఉలిక్కిపడి వద్దే బాబు ,నువ్వు పండగల గురించి మాట్లాడకు..ఇలాగే అచ్చికబుచ్చికలాడి మొన్న నా చేత వరలక్ష్మీ వ్రతం చేయించావ్ ..అసలు వోల్ ఆంద్రాలో వరలక్ష్మీ వ్రతం చేసే మగాళ్ళు ఎవరన్నాఉంటారా ,అసలు నేను ఇంట్లో ఎంత పెద్ద పండగయినా ఉండేవాడిని కాదు ,మా అమ్మ ఉండమంటే కయ్యిమనేటోడినీ.. కాని నువ్వు గయ్యాళి గంపవి,రాకాసి రంపవి .. అరిచి,ఏడ్చి సాధిస్తావ్ ..అని ఆవేశపడిపోతుంటే మహా ప్రభో ఆపండి అమ్మవారికి అష్టోత్తరాలు చదవడం వల్ల మీకు వచ్చిన నష్టం ఏమీ లేదు కాని ముందు కృష్ణాష్టమి అంటే ఏమిటొ చెప్పండి..బ్లాగ్ లో రాయాలి అన్నాను సీరియస్సుగా .

ఛా..కృష్ణాష్టమి అంటే ఏమిటో తెలియకుండా పోస్ట్ రాసేద్దామనే ..హూం..ఎవరే నీ పోస్ట్లు మెచ్చుకుంటూ వాఖ్యలు రాసేది ఒక సారి ఇలా పిలు అమ్మా అన్నారు..పీకలవరకూ కోపం వచ్చినా అవసరం నాది కదా,కాబట్టి నవ్వుతూ మీరు కొంచం చెప్పండి నేను అల్లుకుపోతాను అన్నాను ..అల్లడానికి,కుట్టడానికి ఇవి బట్టలు కావమ్మా పురాణాలు..సరే విను ..కృష్ణాష్టమి అంటే కృష్ణుడి పండగ అంటే కృష్ణుడి బర్త్ డే అన్నమాట ఈ పోయింట్ మీద పోస్ట్ అల్లేసుకో అని నా వైపు చూసి సరే సరే శాంతించు ..ఇంకా చెప్తాను ..ఆ రోజు కృష్ణుడి బుజ్జి బుజ్జి పాదాలు ఇంటినుండి బయటకు వేస్తారన్నమాట అన్నారు.. ఇంటినుండి బయటకు కాదు బయటనుండి ఇంటిలోకి అన్నాను సరి చేస్తూ ..అదేలే మొత్తానికి పాదాలు వేస్తారు ..తరువాత ఒక కుండలోకి అటుకులు,మరమరాలు,కారం,ఉప్పు ,ఉల్లిపాయలు,నిమ్మరసం మా ఆయన నోట్లో నీళ్ళు ఊరుతుండగా మద్యలో ఆపు చేసి అదేమీ పిడతకందిపప్పు కాదు అన్ని వేయరనుకుంటా ,అటుకులు ,పెరుగు వేస్తారు అన్నాను..అబ్బా అదేలే,అవి వేసి ఉట్టి పైకి కట్టి నాలాంటి హీరో కి చేతికి కర్రనిచ్చి కొట్టమంటారు అన్నారు..

ఇలాగాని రాస్తే చదివేవాళ్ళు నన్ను కొడతారు ముందు ఇదేమన్నా ఆవు మీద వ్యాసం అనుకున్నారా కృష్ణుడు వెన్న తిన్నాడు,మన్ను తిన్నాడు అని ఒకటొ క్లాసు పిల్లాడు చెప్పినట్లు రాయడానికి..బ్లాగు బాబు ..అక్కడ ఏమన్నా చిన్నా చితక వాళ్ళు ఉంటారనుకున్నారా ..మహా మహులుంటారు..మొన్న అమ్మ మీద వ్యాసాలు అదరగొట్టారు తెలుసా అన్నాను..మరి పెద్ద రచయిత్రి లా పోజులుకొడతావ్ కదే నాదగ్గరా..ఇప్పుడు నేను కావలసివచ్చానా అన్నారు ..ఎంత గొప్పోళ్ళు అయిన్నా నేల ఆసరా కావల్సిందే కదండి నిలబడటానికి అన్నాను ..అంటే ఇప్పుడు నీ కాళ్ళక్రింద ఉన్నాను అని ఉదాహరణతో సహా చెప్తున్నావా అన్నారు అనుమానంగా .. అబ్బా!! అపార్దాల చక్రవర్తి ఏదో ఒక ఉపాయం చెప్పండి సార్ అని వేడుకుంటే ఒక అయిడియా అన్నారు..ఏంటి అన్నాను ఉత్సాహంగా ..

నా చిన్నపుడు హింది ఎక్జాం అప్పుడు నాకసలు హింది రాదుకదా అప్పుడు ఏంచేసేవాడినంటే అన్ని ప్రశ్నలను కలిపి తిరగమరగ రాసి ఆన్సర్ దగ్గర రాసేసేవాడిని..దెబ్బకి 100 మార్కులు వచ్చేసేవి ..అలాగా నువ్వు కూడా అందరూ కృష్ణుడి గురించి రాసేవరకూ ఆగి అన్నిటిలోనూ ఒక్కో లైను తీసి నీ పోస్ట్లో రాసేయి అన్నారు... హమ్మో మీ సారు మరి ఆన్సర్ చదివేవారు కాదా అన్నాను ఆక్చర్యం గా .. మా సార్ చదివేవారు కాదు స్కేల్ తో కొలిచేవారు ఆన్సర్లను అన్నారు నవ్వుతూ..సరేలే గొప్ప సలహా ఇచ్చారు ,అప్పటికి గాని నన్ను కూడలి నుండి బయటకు తరిమేయరు ..వాఖ్యం కాదు ఒక్క పదం కాపీ కొట్టినా బూతద్దంతో వెతికి మరీ పట్టేసి చూపుతారు ఏమనుకున్నారో అన్నాను ...అందుకే కదే ఆ సలహా ఇచ్చాను..అప్పుడు ప్రశాంతం గా ,హాయిగా ఉంటుంది నీ గొడవలేకుండా వాళ్ళకు ,నాకు ఇద్దరికీ అన్నారు..

మీ కుళ్ళు బుద్ది పోనిచ్చుకోలేదు కదా అని సీరియస్సుగా లేస్తుంటే నన్ను బలవంతం గా కూర్చోపెట్టి ,ఒసే పిచ్చిమొహం ఎలాగూ మిగిలినవాళ్ళు బాగా రాస్తారు కదా నువ్వు ఏమీ తెలియకుండా పుడింగిలా మద్యలో ఏదో రాసేయడం ఎందుకు ..కాబట్టి చక్కగా ఒక కృష్ణుడి బొమ్మ పెట్టేసి కృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలు అని ఒక హెడ్డింగ్ పెట్టేసి పొస్టేసేయి నా మాటవిని ..అప్పుడు వాళ్ళు హేపి,నువ్వూ హేపి,కృష్ణుడు హేపీ ఏమంటావ్ అన్నారు.. హూం..అవుననుకోండి కాని అసలేమీ రాయకపోతే నా పోస్ట్ కోసం చూసేవాళ్ళు ఫీల్ అవుతారేమో అన్నాను (లోపల బోలెడంత గర్వం మా ఆయనను ఉడికించే చాన్స్ వచ్చిందని )...అబ్బా ఛా , మరి నువ్వు యండమూరివీ ,యద్దన పూడి సులోచనా రాణివి ..నీ పోస్ట్లకోసం ఎదురుచూడటానికి .. మొహం చూడు...ఏదో పాపం కొత్తగా వచ్చావు ,బాగుంది అని ఒక వాఖ్య రాసేస్తే సంతోష పడతావ్ అని వాళ్ళేదో రాస్తే అది చూసి ఫీల్ అయిపోవడమే అని ఏడిపించడం మొదలుపెట్టారు..

దీన్నే పిలిచి తన్నించుకోవడం అంటారు..మీ గురించి తెలిసి కూడా అడిగాను చూడండి ..మాములు చెప్పు కాదు కాస్త స్ట్రాంగుగా ఉన్న చెప్పుతో కొట్టుకోవాలి అని కయ్యమేసుకుని ఇలా వచ్చాను..కాబట్టి అదండి సంగతి ..రేపు కాస్త పని ఉండి ముందుగానే చెప్పేస్తున్నాను అన్నమాట ..మీకూ మీ కుటుంభ సభ్యులందరికీ కృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలు :)

దమయంతి ,హిడింభి పాకం

నాకు వంట చేయడం రాకపోవడానికి కారణం మాది ఉమ్మడి కుటుంభం కావడమే ,చాల్లే అసలు దానికీ దీనికీ లింకేమిటీ అని అనుకుంటున్నారు కదూ ,మరదే ..ఉమ్మట్లో బోలెడన్ని రాజకీయాలు ఉంటాయన్నమాట... మేము గాని వంట చేస్తే అందరూ (ఇంకెవరూ మిగిలిన తోడికోడళ్ళు)మా అమ్మని, అమ్మో చిన్నక్క అదృష్టమే అదృష్టం ..చక్కగా ఆడపిల్లలు అన్నీ చక్క బెట్టేస్తుంటే ఈమె కాలు మీద కాలేసుకుని సీరియల్స్ చూస్తుంది అనేస్తారంట ,అందుకని మమ్మల్ని వంట మాత్రం చేయనిచ్చేది కాదు (మిగిలిన పనులు చేయకపోతే మాత్రం తోలు తీసేసేది)నన్నసలు రానిచ్చేది కాదు వంట గదిలోకి ,నేను పావలా పనికి రూపాయి హంగామా చేస్తానని ..పోనీ తను ఊరెళ్ళినపుడు వండుదామంటే మా పిన్నులు వంతులేసుకునేవారు ఈ సారి నేను చేస్తా మీకు వంట అంటే నేను చేస్తా అని ...లేకపోతే మా అమ్మ దెప్పేయదూ ...అదీ సంగతి ,అయితే వంట చేయడానికి కావలసింది కొంచెం ఇంట్రెస్టు ,బోలెడు ఓపిక ..ఈ రెండూ నాలో యే కొసనాలేవు అది వేరే విషయం ..


అవి నేను ,పెనం మీద దోసె పిండి వేసి గరిటతో ఎడమవైపు త్రిప్పాలా? కుడి వైపు త్రిప్పాలా ?అని తీవ్రంగా ఆలోచించే రోజులు..ఒక సారి మా అమ్మ,అక్క ఊరెళ్ళారు ..ఎప్పటిలాగే పిన్ని వండేస్తుంది కాబట్టి తీరికగా మంచం మీద పడుకుని ఈనాడు ఆదివారం మేగజైన్ చదువుతున్నాను ...మద్యలో వంటల పేజీ వచ్చింది ..నాకు వంట చేయడం రాకపోయినా ఆ వంటకాల పొటోలు చూడటం మహా ఇంట్రెస్ట్ ..అందులో ఒక వంటకం ఫోటొ తెగ నచ్చేసింది ..చూసి పేజీ తిప్పేయచ్చుగా ఎప్పటిలాగే ...అహా ,అది చూడగానే బుద్దుడికి బోధి వృక్షం క్రింద జ్ఙ్ఞానోదయం అయినట్లు నాకు మా మంచం మీద బోలెడంత ఙ్ఞానం వచ్చేసింది ,వంటరాని బ్రతుకు ఒక బ్రతుకేనా అని ఆవేశం గా పిన్ని దగ్గరకు వెళ్ళి పిన్నీ ఈ రోజు వంట నేనే చేసుకుంటా అన్నాను ..వద్దు అంది..కుదరదు అన్నాను..చివరకు తను అన్నం వండటానికి నేను కూర చేయడానికి ఒప్పందం చేసుకున్నాం ..


నాక్కూడా కాస్త పెట్టమ్మా అని వంటకం ఫొటొ చూస్తూ మా నాన్నమ్మ నోట్లో పావులీటర్ నీళ్ళు మింగింది ..ఓ యెస్స్ అని అభయం ఇచ్చేసి కావలసిన పదార్దాలన్నీ సేకరించాను.. చక్కగా ముక్కలు చేసాను ..బాణాలి వేడి చేసాను..ఆ సరికే నాకు విసుగొచ్చేసింది ..అందరూ హాయిగా T.v చూస్తుంటే నాకు ఇప్పుడు వంట చేయడం అవసరమా అనిపించింది..కాని తప్పదుగా, మొత్తానికి వండేసాను ... మా చెల్లి అప్పటికేఅబ్బా ఆకలి ఇంకెంత సేపు అని నస ,నస ..నేను వడ్డించగానే టక్కున కలుపుకుని ,నోట్లో పెట్టుకుని తుపుక్కున ఉమ్మేసింది .. ఛీ ఇదేంటి పిల్లా ఇంత ఛండాలం గా వండావ్..ఇప్పుడు నిన్ను ఎవరు వండమన్నారు..దీన్ని వంట అనరు పెంట అంటారు అని నానా తిట్లు తిట్టి మా పిన్ని వైపు చూస్తూ పిన్నీ కాసింత పెరుగు ,పచ్చడి ఉంటే వేయవా అంది ...అవమానం అవమానం..ఎన్ని మాటలంది గాడిద
అనుకుని మా నాన్నమ్మ వైపు చూసాను ఆశ గా , ఎందుకోనమ్మా ఇందాక నుండి ఒకటే కడుపునొప్పి,ఈ సారి మళ్ళీ వండుతావ్ కదా అప్పుడు తింటాలే అని మెల్లిగా జారుకుంది ..సరే పొండి ఎంచక్కా మొత్తం నేనే తింటా అనుకుని చక్కగా ఒక ముద్ద కలుపుకుని నోట్లో పెట్టుకున్నానో లేదో ప్రొద్దున్న తిన్నదానితో సహా కక్కేసాను.. ఇదేంటబ్బా తేడా ఎక్కడ జరిగింది? అంతా వాడు చెప్పినట్లే కదా చేసాను అని మళ్ళీ బుక్కు ముందెట్టి ఒక్కోటి చదువుతుంటే ఒక చోట కళ్ళు ఆగిపోయాయి ..పెరుగు 1/2 కప్ ,వంట సోడా 1/2 టి స్పూన్ పక్క, పక్కనే రాసి ఉన్నాయి .. అప్పుడు అర్దం అయింది ఎందుకు కక్కుకున్నానో ...


సరే తరువాత, తరువాత కూరలగురించి మా అక్క సింపుల్గా చెప్పిన ఫార్మూలా ఫాలో అయిపోయాను.. వేపుళ్ళంటే తాళింపువేసి కూరముక్కలు వేపి ఉప్పుకారం జల్లడం ..పులుసులంటే తాళింపు వేయకుండా వేపిన ముక్కల్లో చింత పండు పులుసు పోసి మరగ పెట్టడం ..ఇగుర్లంటే చింతపండు పులుసు బదులు నీళ్ళు పోసి ఇగరబెట్టడం ..అంతే సింపులు ...అలా బండి నెట్టుకొచ్చేస్తున్న తరుణం లో మా ఆయనకు నా ప్రశాంతత మీద కన్నుకుట్టింది ..ఒక రోజు రావడం, రావడం బాంబ్ లాంటి వార్త చెప్పారు ,ఏంటంటే మరుసటి రోజు ఫ్రెండ్స్ తో కలసి జూ కి వెళుతున్న సందర్భం గా అందరూ తలో అయిటం తెస్తున్నారు కాబట్టి మా వాటాకు ఆవడలు (మజ్జిగ గారెలు)తీసుకువస్తాం అని చేప్పేసారట .. కాబట్టీ రేపు అవి వండేయ్ అన్నారు చక్కగా ..నాకు తెలుగు వంటల్లో నచ్చని ఒకే ఒకే పదం వడ .. అది వండాలంటే నాకు ధడ ..ఆ పప్పు మిక్సీలో వేసి కొంచెం కొంచెం నీరు వేస్తూ గంట సేపు రుబ్బాలంటే నీరసం వచ్చేస్తుంది ..చాలా సార్లు ఓపికగా రుబ్బి ఆఖరి నిమిషం లో విసుగుతో గబుక్కున నీరు ఎక్కువ వేసి గారెల పిండి కాస్త బూరెల పిండిలా చేస్తాను.. ఆ కారణం చేత నేను అప్పటికి ఒక్కసారి కూడా గారి షేప్లో గారెలు వేయలేదు ..అలాంటిది ఆవడలా!!! ....పోనీ నాకు ఆవడలు చేయడం రాదు అన్నాననుకో ..మా వారు ,నీకు ఆవడలు చేయడం రాదా !!!!!అని ఎనిమిదో వింత చూస్తున్నట్లు ఒక ఎక్స్ ప్రెషన్ ఇస్తారు అది చాలు జీవితం మీద విరక్తి వచ్చేయడానికి..కాబట్టి ఎలాగోలా ఆవడలు చేయడమే బెటర్ అని డిసైడ్ అయిపోయి రాత్రి 12 గంటల వరకూ చా...లా ...ఓపికగా నీళ్ళు ఒక్క చుక్క వేయకుండా గారెల పిండి రుబ్బేసాను ,మొదటి సారి షేప్ ఉన్న గారెలు చేసేసి చిలికిన మజ్జిగలో వాటిని వేసేసి హమ్మయ్యా అనుకుని పడుకుండిపోయా ..

ఆ ప్రొద్దున్న అందరూ ఒక్కో అయిటెం ప్లేట్ లో వేస్తుంటే మన గారెలు డబ్బా వాళ్ళ ముందు పెట్టారు మావారు ,వాటినీ ప్లేట్స్ లో వేసి అందరికీ ఇచ్చింది ఒకామే ..చెంచాతో గుచ్చి తిందామని ఒక సారి నొక్క గానే గారె కాస్తా కప్పలా ఒక్క జంపు జంపి క్రింద పడింది ...తలెత్తి చూస్తే అందరూ ఇంచుమించుగా నా గారెలతో కప్పగెంతులాట ఆడుతున్నారు ... గొప్ప సిగ్గేసేసింది ..మరి నాకు తెలియదు కదా గారెలపిండి లో అసలు నీరు లేకుండా రుబ్బితే అలా రాళ్ళల్లా వస్తాయని.. పాపం అందరూ వాటిని తినలేక ,నా ఎదురుగా వాటిని పడేయలేక నానా పాట్లు పడి నేను అటుతిరగగానే గబుక్కున డస్ట్ బిన్లో పడేసారు..మనమసలే కంత్రీలం ..చూడకుండా ఉంటానా ...

అయితే ఆ దెబ్బకి మా ఆయనకు నా వంట మీద నమ్మకం పూర్తిగా పోయింది ..ఎంత దారుణం అంటే ఒక వేళ నేను వంట బాగా చేసినా, అది నేను చేసాను కాబట్టి అది బాగోదు అని డిసైడ్ అయిఫొయి ఇంకాస్త కారం పడుతుందేమో,ఇంకేదో తక్కువయింది అని ఒకటే వంకలు .. అక్కడితో ఊరుకునేవారా, యే పొరిగింటమ్మ పుల్ల కూర తిన్నా ..నా ఎదురుగానే ఆవిడ ఫలానా కూర సూపర్ వండింది కదా ..ఆవిడని అడిగి నేర్చుకోరాదు అని బోలెడు ఉచిత సలహాలు అన్నమాట ...దాంతో నా వంట మీద నాకే బోలెడంత డవుట్ వచ్చేసేది ..నాకు అస్సలు వంట చేతకాదు అని ..


సరే ఇలాకాదు అని ఒకరోజు చక్కగా చికెన్ బిర్యాని చేసి మా ఆయన రాగానే పక్కింటి ఆవిడ పంపింది అని ఒక ప్లేట్ లో పెట్టి ఇచ్చాను..అదే అనుకున్నా భలే ఘుమ ఘుమలు వస్తున్నాయి అని ఒక స్పూన్ నోట్లో వేసుకుని.. ఆహా,ఎలాగైనా ముస్లింలు ముస్లింలేనే ...బిర్యాని వాళ్ళు చేసినట్లు ఇంకెవరూ చేయలేరు అని ఒక్కో స్పూన్ తెగ ఆస్వాదిస్తూ తిన్నారు ..అమ్మ దొంగ మొహం అని మనసులో అనుకుని ఆయన అంతా తిన్నాకా నేనే చేసాను ఇది, పక్కింటావిడ కాదు అన్నాను గర్వం గా చూస్తూ ...అదేనే మద్యలో డవుటొచ్చింది ఉప్పు కాస్త ,అంటే కొంచెం ఎక్కువగా అనిపించిందేంటాబ్బా అని అన్నారు ప్లేట్ నా చేతికిచ్చి..ఎంత కోపం వచ్చిందంటే, పతివ్రతా శిరోమణిని కాబట్టి బ్రతికిపోయారు కాని లేకపోతేనా ఆ ప్లేట్ పెట్టి నెత్తిమీద టంగు టంగు మని నాలుగు పీకేదాన్ని ....


కొసమెరుపేంటంటే మొన్నామద్య ఫ్రెండ్స్ అందరం కలిసి బింతాన్ వెళ్ళాం ,మిగిలిన వారు అందరూ శాకాహారులు అవ్వడం చేత అక్కడ దొరకదని ఇంట్లో తయారు చేసుకుని వెళదాం అన్నారు ,నన్ను లంచ్ కి సరిపడే తీసుకురమ్మన్నారు ,ఇంచుమించుగా పదిమందికి వండాలన్నమాట ,కాని తప్పదు కదా, దేవుడా నువ్వే దిక్కు అనుకుని అన్నం ,కూరా,పప్పు,పచ్చడి అన్నీ చేసి జాగ్రత్తగా పేక్ చేసి తీసుకు వెళ్ళాను ,వంట చేసినంత సేపూ మా ఆయన ఒకటే నస ..అన్నం మెత్తగా చేసావేమో ,ఇందులో ఏదో తక్కువ అయినట్లుంది,దాన్ని ఇంకొంచం వేపాల్సింది అని...లంచ్ వడ్డించినప్పుడు మహా టెన్షన్ నాకు ,తిన్న వాళ్ళందరూ ఆహా ఎంత బాగున్నాయి,ఏం రుచి అని పొగిడేస్తుంటే నా కళ్ళలో నుండి ఒకటే ఆనంద భాష్పాలు.. వాళ్ళు అలా వాళ్ళ రూంస్ కి వెళ్ళగానే ,నా ఆనందబాష్పాలు ఇంకకముందే మా కుళ్ళు మొహం మొదలెట్టేసారు ,మరీ ఎక్కువ ఫీలయిపోకు ఎవరూ మొహం మీద బాలేదని అనరు అనుకుంటూ ... అప్పడాల కర్ర అనేది ఆడవాళ్ళకు ఎందుకు అవసరమో నాకు తెలిసొచ్చింది అప్పుడు...


కాబట్టి నేను చెప్పొచ్చేది ఏమిటంటే కడవంత గుమ్మడికాయా కత్తి పీటకు లోకువ అని బంగారంలాంటి పెళ్ళాం కత్తిలాంటి మొగుడికి ఎప్పుడూ లోకువే ..అంతే ,అంతే ,అంతే ముమ్మాటికీ అంతే

అలిగినవేళనే చూడాలి ...

ఎవరన్నారండి ,అలిగితే ఆడవాళ్ళు అందం గా ఉంటారని..నేను ఒప్పుకోను..అలిగినపుడు అబ్బాయిలే చాలా చూడ ముచ్చటగా ఉంటారు (కోపం వచ్చినపుడు కాదు సుమా ,అప్పుడు చంఢాలం గా ఉంటారనుకోండి) ఉబికి వస్తున్న నవ్వును,ప్రేమను భలవంతం గా ఆపేసి సీరియస్సుగా మొహం పెట్టినపుడు చూడాలి అయ్యగారి ముఖారవిందం భలే ఉంటుంది ...మచ్చుక్కి అలాంటి సంఘటన ఒకటి ...


నా ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి అమ్మ కుట్టిన బట్టలు లేదా కొన్న బట్టలు వేసుకోవడం తప్ప నాకు నేనుగా బట్టల షాపుకి వెళ్లలేదు ...అదే అలవాటు పెద్దయ్యాకా కూడా వచ్చేసింది ..ఏవో ఒకటి నువ్వెళ్ళి తెచ్చేయమ్మా అనేదాన్ని ... ఆఖరికి పెళ్ళి టైములో కూడా బట్టల విషయం లో అస్సలు పట్టించుకోలేదు ...నాకసలు ఏది బాగుంటుందో ,బాగోదో తెలిసి ఏడిస్తే కదా ..మరి ఎప్పుడు కొందో ,కుట్టించిందో తెలియదు గాని అత్తారింటికి వెళ్ళినపుడు సూట్కేస్ నిండా బోలెడు చీరలు సర్ది ఇచ్చింది అమ్మ..అన్నీ కొత్తవి అయ్యేసరికి రోజుకో కొత్త చీర కడుతూ తెగ మురిసిపోయేదాన్ని అమ్మ సెలెక్షన్ చూసి.. ఆ రోజు కూడా ఉదయం ఇంట్లో పనులన్నీ అయ్యాక తీరికగా బీరువా తెరిచీ ఏం కట్టుకోనబ్బా అని చూస్తుంటే నా దృష్టి నీలం రంగు కాటన్ చీరమీద పడింది..ఆ రంగు,డిజైన్ చూస్తుంటే అబ్బో తెగ నచ్చేసాయి ..మరి నాకు తెలియదు కదా ఆ చీరే మా ఇద్దరి మద్య మొదటి గొడవకి నాంది పలుకుతుంది అని ..


హాయిగా స్నానం చేసి అది కట్టేసుకుని ఆంద్ర జ్యోతి పత్రిక తిరగవేస్తుంటే మా అత్తగారు నా గదిలో కొచ్చారు అమ్మాయ్ ఏం చేస్తున్నావ్ అనుకుంటూ..దెబ్బకు ఒక్క ఉదుటున మంచం మీద నుండి దిగి చెప్పండి అత్తయ్య గారు అన్నాను .. మన పక్క వీధిలో ఫలాన వాళ్ళ అమ్మాయి శ్రీమంతం జరుపుతున్నారు,పేరంటానికి పిలిచారు,ఆవిడ నిన్నూ తీసుకు రమ్మన్నాది తయారవ్వు అన్నారు ...పేరంటం అనగానే మనకి ఉత్సాహం వచ్చేసింది..అసలే కొత్త పెళ్ళి కూతురిని కదా, అందరూ నావైపే చూస్తారు, వాళ్ళకు నచ్చినా ,నచ్చక పోయినా మీ కోడలు బంగారు బొమ్మ అని ఒక పొగడ్త పడేస్తారు కాబట్టి తప్పదు వెళ్ళాలి అనుకుని పదండి అన్నాను ఆవిడ వెనకే వస్తూ .. ఏంటీ ఇలాగా అన్నారు మా అత్తగారు నా వైపు చూస్తూ..కొత్త చీర బాలేదా అనుకుంటూ ఆవిడ వైపు చూసాను ..ఆమెకు నా మనసులో భావం అర్ధం అయినట్లుంది,చీర బాగుంది కానీ,మన వీధిలో అమ్మలక్కలందరూ అక్కడే ఉంటారు ,కొత్తగా పెళ్ళి అయింది కదా ఇలా కాటన్ చీర కట్టుకొస్తే చెవులు కొరుక్కుంటారు నిన్ను తక్కువ చేస్తారు ,కొన్నాళ్ళు పాత బడేవరకు తప్పదు కాస్త ఖరీదైన చీర కట్టుకుని ,నీ నగలేసుకో అన్నారు ..సరే అని బుద్దిగా తల ఊపాను ..

ఆవిడ వెళుతున్న ఆవిడ మళ్ళీ వెనుకకు వచ్చీ ,ఇదిగో ఖరీదయిన చీర అంటేమరీ పట్టుచీర కట్టుకోకు కాళ్ళకు పసుపు రాస్తారు పాడవుతుంది,అందుకని పసుపు అంటుకున్నా పర్వాలేదనిపించే మంచి చీర కట్టుకో అన్నారు... నాకదేదో పజిల్ లా అనిపించింది పాడైనా పర్వాలేదనిపించే మంచి చీర అంటే ఏంటబ్బా అని బుగ్గ మీద వేలుపెట్టుకుని తీవ్రం గా ఆలోచిస్తుండగా అమ్మా,అమ్మా అంటూ మా ఆయన హడావుడి హడావుడిగా వచ్చారు మా దగ్గరకు .. అమ్మా, ఫ్రెండ్ పెళ్ళి ఈ రోజు..విజయవాడ వెళ్ళాలి ఇద్దరం అన్నారు ..ఉన్నట్టుండి ఇదేంటిరా అన్నారు మా అత్తయ్య.. గుర్తులేదమ్మా మర్చిపోయాను ,ఇంకో ఫ్రెండ్ కూడా వెళుతున్నాడు ,క్రింద కార్ లో వెయిట్ చేస్తున్నాడు ,దగ్గరేగా రాత్రికి వచ్చేస్తాం అన్నారు .మరి పేరంటం అన్నారు అత్తయ్య .అబ్బా పెళ్ళిముఖ్యమా, పేరంటం ముఖ్యమా!!! అసలే వాడు నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ ,మొన్న నా పెళ్ళికి కూడా వచ్చాడు, బాగోదమ్మా విసుక్కున్నారు మా ఆయన ..నీ ఇష్టం రా అంతా హడావుడి గా చెప్తావ్ మా అత్తగారు వెళ్ళిపోయారు..


అప్పటివరకూ మా ఆయనవైపూ,అత్తయ్య వైపూ మార్చి మార్చి చూస్తున్న నా వైపు చూసి ఇంక చూసింది చాలు పదండి మేడం అన్నారు ..కాస్త మొహం కడుక్కుని,చీర మార్చుకుని వస్తాను బాబు అని అటు తిరిగానో లేదో ఇంకా నయం బ్యూటిపార్లర్ కి వెళ్ళి మేకప్ వేసుకుని వస్తాననలేదు ,అవతల ఫ్రెండ్ వెయిట్ చేస్తున్నాడే అంటే తాపీగా మాట్లాడతావేంటి అని కారు దగ్గరకు బర,బరా లాక్కుపోయారు ..కారులో వెయిట్ చేస్తున్న ఆయన మా ఆయనకు బాగా మంచి ఫ్రెండ్,ఇంతకు ముందే పరిచయం చేయడం వల్ల అతని భార్య నన్ను చూడగానే నవ్వుతూ పలకరించింది ..నేనూ, ఆవిడ,వాళ్ళ పాప వెనుక సీట్లో కూర్చున్నాం..మా ఆయన, అతను ముందు సీట్లో కూర్చుని తెగ మాట్లాడేసుకుంటున్నారు..


నేను ఆవిడ వైపు చూసాను.. చక్కగా ఖరీదైన చీర కట్టుకుని బోలెడు నగలతో పెళ్ళికి ఎలా వెళ్ళాలో అలా వెళుతుంది..నా వైపు చూసుకున్నాను ..ఆవిడ చీర దగ్గర నా చీర బేల మొహం వేసుకుని బిక్కు బిక్కు మని చూసింది ...ఇందాక సూపర్,డూపర్ గా
కనిపించిన చీరలో బోలెడు లోపాలు కనిపించాయి..పైగా మంగళ సూత్రం తప్ప ఒక్కటంటే ఒక్క బంగారు నగ కూడా వేసుకోలేదు ..మా అత్తగారి మాటలు గుర్తు వచ్చాయి ... అసలే పెళ్ళి కొడుకు మా ఆయనకు క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అంట ..ఖచ్చితం గా వాళ్ళింట్లో వాళ్ళు నా వైపు చూసి ఈ అమ్మాయి ఇలా వచ్చింది ఏంటీ పెళ్ళికి అనుకుంటారు,అంత దాక ఎందుకూ ఈమె కూడా అలాగే చూస్తుంది అని ఒక్క క్షణం అనిపించింది .కాని గాడిద గ్రుడ్డులే ఆయన గారికి లేని బాధ నాకేంటీ అనుకుని పక్కన ఆవిడతో మాటలు కలిపాను..


మీరూ కూడా పెళ్ళీకేనా అండి అన్నాను.. అవును అంది ఆమె ..నేనసలు ముందు రాకూడదు అనుకున్నాను ,కాని పెళ్ళి కొడుకు మా వారికి క్లోజ్ ఫ్రెండ్, మీ వైఫ్ ని తప్పకుండా తీసుకు రండి అని మరీ మరీ చెప్పారు ఇప్పుడే ఫోన్ చేసి, అందుకే ఉన్నపళంగా లాక్కొచ్చేసారు ఆయన అన్నాను అందం గా అబద్దం చెప్పేస్తూ ..ఎంత వద్దు అనుకున్నా,నేను ఆ చీరతో ఎందుకొచ్చానో చెప్పక పోతే నాకసలు మనసు ఆగడం లేదు..ఆవిడ చిన్నగా నవ్వింది అవునా అంటూ..ఆ ముక్క చెప్పేసాక, నాకు మనసులో భారం తీరిపోయినట్లు అయిపోయి మరి మీవారికి కూడా ఆ అబ్బాయి క్లోజ్ ఫ్రెండేనా అన్నాను ... ఆవిడ నవ్వి మా తమ్ముడేఅంది ..నాకు సౌండ్ లేదు..అయినా తమాయించుకుని ,అయితే మా ఆయన,మీ తమ్ముడూ ఫ్రెండ్స్ అన్నమాట అన్నాను..నాకన్నా బుద్దిలేదు ఆవిషయాన్ని అక్కడితో వదిలేయచ్చుగా ..అబ్బే అలా అయితే అది నేను ఎలా అవుతాను ... ఫ్రెండ్స్ అంటే ,మొన్న ఒక సారి వాడు మా ఇంటికొచ్చినపుడు, మీ ఆయన వచ్చారు మా ఇంటికి, అప్పుడు పరిచయం చేసాను అంది.. నాకు ఒక్క ముక్క అర్ధం కాలేదు ...ఆయన ఏమో క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అంటారు.. ఈవిడేమో ఒక సారి పరిచయం చేసాను అంటుంది మరి క్లోజ్ ఎలా అవుతారు???? నేను వెంటనే ఫ్రంట్ సీట్ లో సీరియస్సుగా కబుర్లలో మునిగి పోయిన మా ఆయనను భుజం మీద తట్టీ ఏమండి పెళ్ళి కొడుకు మీకు నిజంగా క్లోజేనా అన్నాను చెవిలో గుస గుస గా... మా ఆయన నా వైపు తిరిగి ఒకసారి నా కళ్ళలో చూసారు సూటిగా... ఆ చల్లని చూపుకి నాకు అర్ధం తెలుసు ...నోరు మూసుకుని కూర్చో అని.. చీ ఏదీ సరిగా చెప్పరు అని తిట్టుకుని కిటికీలో నుండి బయటకు చూస్తూ కూర్చున్నాను.


మరి ఎప్పుడు నిద్ర పోయానో తెలియదు నిద్ర లేచేసరికి ఆవిడ వళ్ళో హాయిగా పడుకుని ఉన్నాను ..గబుక్కున లేచి ఎంత సేపయింది పడుకుని అన్నాను సిగ్గుగా.. ఒక గంట అయిందేమో,వచ్చేసాం ఇంక ఊర్లోకి అంది.. మరి పెళ్ళి ఎపుడూ అన్నాను.. రాత్రి పదిగంటలకు అంది ఆవిడ.. మరి ఇప్పటి నుండీ అప్పటివరకూ ఎక్కడ ఉండాలి అన్నాను దిగులుగా ...నాకు అంతమంది తెలియని జనాలమద్య అప్పటి వరకూ ఉండాలంటే ఇష్టం లేదు అందులోనూ ఈ నలిగిపోయిన కాటన్ చీరతో..నాక్కూడా ఇష్టం లేదు ఇంత తొందరగా వెళ్ళడం.. తను మా సొంత తమ్ముడు కాదు ,వరుసకు తమ్ముడు ,కాస్త దూరం వరసే ..అందుకే పెళ్ళి టైముకు వెళదాం అనుకున్నా కాని మా ఆయన దారిలో ఏదో పని ఉంది అని ముందు గా తీసుకొచ్చెసారు..అది చూసుకుని వెళతాం అంది..


నాకు అసలు ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాలేదు ..తమ్ముడి పెళ్ళికి ముందుగా వెళ్ళడానికే ఈమె సంకోచిస్తుంది .. మేము ఇంత ముందుగా వెళ్ళి ఏం చేస్తాం అనుకుంటుండగా మా పిన్ని గుర్తు వచ్చింది (అమ్మ చెల్లి).. నేనంటే బోలెడు అభిమానం ,మా పెళ్ళి కుదిర్చింది వాళ్ళే ..తను కూడా ఇదే ఊరులో ఉంటుంది ..వెంటనే మా ఆయన్ని పిలిచి ఏమండీ ,మనం మా పిన్ని వాళ్ళింటికి వెళదాం సాయంత్రం వరకూ అక్కడ ఉందాం అన్నాను ఉత్సాహం గా .కాస్త ఆగుతావా, ఇప్పుడు పిన్ని ఇంటికి,పెద్దమ్మ ఇంటికి వెళ్ళడానికి కుదరదు మళ్ళీ వెళదాం అన్నారు చిరాకుగా .. చెప్పక పోవడమే నాకు చాలా కోపం వచ్చింది..ఈయనగారికి వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ తో ఉంటే చాలు ఎదుటివాళ్ళ గురించి అక్కరలేదు తిట్టుకున్నాను... ఇంతలో మా ఆయన ఫ్రెండ్ కారు ఆపి ఎక్కడికో వెళ్ళీ 2 నిమిషాల్లో తిరిగి వచ్చి ఈ రోజు ఆ పని అయ్యేటట్లు లేదు అప్పటి వరకూ ఏం చేద్దాం అన్నాడు ఆమెను చూస్తూ ... ఇప్పుడు ఎలా అంది ఆమె దిగులుగా..నా నోరు తిన్నం గా ఉండచ్చు కదా పోనీ సినిమాకి వెళ్ళండి అని ఒక ఉచిత సలహా పడెసాను ...ఈ సలహా ఏదో బాగుంది మరి మీ ప్లాన్ ఏంటీ అన్నారు అతను మా ఆయనను చూస్తూ ... మా ఆయన సమాధానం చెప్పే అంతలో ఆవిడ అందుకుంది, మీరు మాత్రం పెళ్ళి వరకు అక్కడేం చేస్తారు సినిమా కి మాతో పాటు రావచ్చుగా అని.. మా ఆయన ఫ్రెండ్ ఆక్చ్షర్యం తో నువ్వూ పెళ్ళికి వస్తున్నావా అన్నాడు మా ఆయన వైపు చూస్తూ ...అదేంటీ ఆయన ఫ్రెండ్ కి తెలియదా మేము పెళ్ళికొస్తున్నామని ఈ సారి నాకు అయోమయం గా అనిపించింది ... మా ఆయన నా వైపు సీరియస్ గా చూస్తూ అంటే సాయంత్రం ఒక మారు అలా వచ్చి విషెస్ చెప్దామని అనుకున్నాను అన్నారు ...మరి చెప్పవే, అప్పటి వరకు ఏం చెస్తాం సినిమాకెళదాం అన్నారు అతను.. సినిమాకా ..అదీ అని మా ఆయన నసుగుతుండగానే నేను ఏం సినిమా అయితే బాగుంటుందో లిస్ట్ చెప్పేసాను..


ఇంక అందరం కలిసి సినిమాకి వెళ్ళాం ..నాకు ఆవిడ తెగ నచ్చేసింది ..మా అక్కతో మాట్లాడినట్లుగా చక్కగా ఫ్రీగా కలసిపోయాను సినిమా హాల్ల్ లో కబుర్లు చెప్పేస్తూ ..సినిమా అయ్యాక హాల్ బయటకు వచ్చి మా అవతారాలు చూసుకున్నాం..జర్నీ వల్ల, ఇంకా బయలు దేరి చాలా సేపు అవ్వడం వల్ల జిడ్డు మొహాలతో చెదిరిన జుట్టుతో శ్రీలంక కాందీశీకుల్లా తయారు అయిపోయాము ,నేను అయితే మరీనూ మద్యలో నిద్ర పోయాకదా .... ఆవిడ కార్లో కూర్చోగానే ,ఎక్కడన్నా కాసేపు మొహం కడుక్కుని చీర మార్చుకునే వెసులుబాటు ఉంటే బాగుండును ..ఇలా వెళితే అసహ్యం గా ఉంటుంది అంది .. నాకు వెంటనే మా పిన్ని మళ్ళీ గుర్తు వచ్చింది .. ఇలా అయినా తనను చూసినట్లు ఉంటుంది అని..అందుకే మెల్లిగా ,ఇక్కడ దగ్గరలో మా పిన్ని ఇల్లు ఉంది అక్కడికి వెళదాం ,చక్కగా ఫ్రెష్ అయి వద్దాం అని ఆమెకు కీ ఇచ్చాను.. ఆవిడ చేత చెప్పిస్తే మా ఆయన ఏమి అనలేరు అని నా ప్లాన్..


మొత్తానికి అందరిని మా పిన్ని ఇంటికి బయలు దేరదీసాను .. మా పిన్ని నన్ను చూడగానే ఎంత సంబర పడిపోయిందో ... ఎలా ఉన్నావ్,ఇలా చిక్కిపోయావేంటి ఈ నాలుగు రోజులకే లాంటి పలకరింపులయ్యాక ,మేము ఈ వూరికి ఫలానా వాళ్ళ పెళ్ళికొచ్చాం అని చెప్పాను .. అదేంటే పెళ్ళికి ఇలా తయారయి వచ్చావ్ ..పైగా పెళ్ళి వాళ్ళు ఎంత ఉన్న వాళ్ళో తెలుసా .. మా వూర్లో ని వాళ్ళు తెలియని వాళ్ళు లేరు అంది ..నేను దిగులుగా మొహం పెట్టి ఏం చేయను ఉన్నట్లు ఉండి లాక్కోచ్చేసారు ,అస్సలు ఏమీ తెలియదు అనుకో
తనకు.. మొదటి సారి మా ఆయన మీద కంప్లైంట్ ఇచ్చేసాను..సరేలే మగాళ్ళకు ఏం తెలుస్తుంది ,మనమే మెల్లిగా నచ్చ చెప్పుకోవాలి ..ఒక పని చేయి, రాక రాక వచ్చావ్ మా ఇంటికి ,మీ ఆయనకు మెల్లిగా నచ్చ చెప్పి చూడు , నువ్వు ఇక్కడ ఉండిపో,తను పెళ్ళికి వెళ్ళి వస్తాడు ..తరువాత ఇద్దరు కలసి వెళ్ళిపోదురు అంది ...నాకు ఉత్సాహం వచ్చేసింది .ఒప్పుకోరెమో అన్నాను అనుమానం గా ,అసలు అడిగి చూడు కాదనరు..లేకపోతే మీ చిన్నాన్న తో అడిగించనా అంది ..వద్దులే అని నెమ్మదిగా తనను పక్కకు పిలిచి ..ఏమండీ పిన్ని ఉండమంటుంది ,నాకు కూడా ఇక్కడ కాసేపు ఉండాలని ఉంది,ఉండనా అన్నాను .. ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ అసలు.. నోరుముసుకుని రా ,చిరాకు పెట్టకు అన్నారు..వస్తున్న కోపాన్ని అణుచుకుని మా పిన్ని దగ్గరకు వెళ్ళాను ..అదీ,తరువాత వస్తాను పిన్నీ ,చాలా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అంట ,నేను రాకపోతే బాధ పడతారు అని అన్నారు అన్నాను..మా పిన్ని మొహం లో కొంచెం బాధ కనపడింది ..పర్వాలేదులే ,నా చీర,నగలు ఇస్తాను వాటితో వెళ్ళు సరేనా అని నాకు నప్పే చీర,నగలు తీయడం మొదలు పెట్టింది ..నాకు మనసంతా తేలిక అయిపోయింది.. అంత మంచి అయిడియా ఇందాక నుండి రానందుకు తిట్టుకున్నాను ..


ఈ లోపల మా ఆయన ఫ్రెండ్ భార్య తయారయిపోయింది ,అందరూ నీ కోసం వెయిటింగ్ ఇంక రా మా ఆయన పిలిచారు.. ఇప్పుడే వస్తున్నా చీర మార్చుకుని వచ్చేస్తా అన్నాను ...మా ఆయనకు పిచ్చ కోపం వచ్చేసింది,వచ్చిన దగ్గర నుండి చూస్తున్నా ఎంత సేపూ చీర అంటావ్,పిన్ని అంటావ్ అంతా నీ ఇష్టమేనా..వద్దు, నువ్వు తొందరగా రా చాలు.. మీ పిన్నికి చెఫ్ఫేసి వచ్చెసేయ్ అన్నారు ...ఇంక వచ్చింది కదా నాకు కోపం .. ఇప్పుడేమయింది తన చీర కట్టుకుంటే అన్నాను ..నాకిష్టం ఉండదు అన్నాను కదా నువ్వు పరాయి వాళ్ళ బట్టలు వేసుకుంటే అన్నారు ..ఇందులో తప్పేముంది ..నా సొంత పిన్ని తను, పెళ్ళికి ముందు చాలా సార్లు తన చీరలు కట్టుకున్నా అన్నాను విసుగ్గా.. అప్పుడు వేరు,ఇప్పుడు వేరు ఇప్పుడు వస్తావా ,రావా అన్నారు ... ఏం, పెళ్ళి అయ్యాకా కొమ్ములు వస్తాయా ఇప్పుడు వేరంట వేరు అని మనసులో కచ్చగా తిట్టుకుంటూ పిన్ని దగ్గరకు వచ్చాను..పిన్నీ టైము అవుతుంది అందరూ రెడీ అయిపోయారు, వద్దులే నేను వెళతాను అన్నాను తన చీర తనకే ఇచ్చేస్తూ ...మా పిన్ని వేరుగా అర్దం చేసుకుంది..ఏమ్మా ఈ చీర నచ్చలేదా ,పోనీ ఇది బాగుంటుంది కట్టుకో నేను అసలు ఒక్కసారి కూడా కట్టుకోలేదు ,కొత్తది అని వేరేది ఇచ్చింది ..మా ఆయనకు ఇష్టం ఉండదు అని అంటే ఫీల్ అవుతుందేమో అనిపించింది ..పని లేక వాళ్ళింటికొచ్చి బాధ పెడుతున్నానా అనిపించింది .ఇంక ఆలోచించలేదు,లేదులే కట్టుకుంటాను ఇవ్వు అని మొండిగా చీర మార్చుకుని ,కాస్త మొహం కడుక్కుని ,గభ గభ జడ వేసుకుని బయటకు వచ్చాను ...


ఆ సరికే ఆయన ఫ్రెండ్ కార్ ని రివెర్స్ చేసి వీధి చివర ఆపడానికి వెళ్ళా రు.. నన్ను చూడగానే మా ఆయనకు కోపం ఆగలేదు..మొత్తానికి పంతం నెగ్గించుకున్నావ్ కదా అన్నారు,అది కాదు ,పిన్ని బాధ పడుతుందని కాస్త భయపడుతూ అన్నాను..ఒహో అయితే నేను బాధ పడినా పర్లేదన్నమాట అన్నారు ..ఏంటండి ,ఇప్పుడేమయింది అని ..పెళ్ళికి వెళుతూ అంత చండాలం గా ,జిడ్డుమొహం లా వెళితే ఏం బాగుంటుంది అన్నాను చిరాగ్గా .. ఇప్పుడు మనం పెళ్ళికి వెళుతున్నామని ఏవరు చెప్పారు నీకు అన్నారు కోపం గా ..అదేంటీ,మరి అత్తయ్యతో ప్రొద్దున్న అన్నారు గా అన్నాను అయోమయం గా ..నేనేమన్నా నీతో చెప్పానా ..అసలు పెళ్ళికొడుకు నాకు తెలియదు ,మొన్న మా ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళితే బాగోదని నన్ను కూడా పెళ్ళికి రమ్మన్నాడు మాటవరసకు ..ఇదిగో నీ వల్ల సిగ్గు లేకుండా వెళ్ళాల్సి వస్తుంది అన్నారు .నాకేం తెలుసు నాకు ముందు గా ఒక్క మాట అయినా చెప్పచ్చు కదా అన్నా ..నాకింకా కంఫ్యూజ్ గానే ఉంది .నిన్నేదో సర్ ప్రైజ్ చేసేద్దాం అని ,బుద్ది తక్కువ అయి, నీ గురించి తెలియకా చెప్పలేదు ముందు గా ..ఇప్పుడు తెలుసుకున్నాను గా ..అమ్మవారి గుడికి వెళ్ళి అలా అన్నీ చూసి వద్దాం అనుకున్నాను ..అంతా చెడగొట్టావ్ మా ఆయన కోపం గా కారు ముందు డోర్ తీసుకుని కూర్చున్నారు మరొక్క మాట మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా..


మా ఇద్దరి మొహాలు చూడగానే ఆమెకు అర్ధం అయినట్లు ఉంది అయినా నవ్వుతూ మామూలుగా మాట్లాడుతుంది.. నాకసలు ఏం వింటున్నానో అర్ధం కాలేదు, ప్రొద్దున్న ఆమె అంత క్లియర్ గా చెప్పింది తన తమ్ముడిని ఒక్కసారే మా ఆయనకు పరిచయం చేసాను అని అప్పుడైనా నా మట్టి బుర్రకు అర్ధం కాలేదు,అయినా ఫ్రెండ్ భార్య తమ్ముడు మా ఆయనకు క్లోజ్ ఫ్రెండ్ ఏంటి అని కొంచమైనా అనుమానం రాలేదేంటి నాకు ,అయినా నా తప్పేముంది ..నాకు ఇక్కడ అంతా క్రొత్త ,అది ఆలోచించకుండా అలా అరుస్తారేంటి ,పోనీ ఆయన ఫ్రెండ్కి ముందు గానే చెప్పచ్చు కదా నేను పెళ్ళి కి రాలేదని ..ఎందుకంత మొహమాటం ..బోలెడు ప్రశ్నలు ..మా మొదటి గొడవ తాలూకు భయం తో పెళ్ళి మండపం లోనికి అడుగుపెట్టాను.. నా చీర ,నగలు నాకే బరువుగా అనిపించాయి ,తెలియని పెళ్ళికి వచ్చాం అన్న సిగ్గు ఒక ప్రక్క, పెళ్ళి కొడుకు మమ్మల్ని చూడగానే పలకరించి భోజనం చేసి వెళ్ళి తీరాల్సిందే అని పట్టుపట్టాడు ఎంత చెప్పినా వినకుండా ..నాకైతే మా ఆయన మొహం లో చూడాలన్నా భయం వేసింది..



ఇంటికి వచ్చేవరకు సారీ చెప్పే వీలే కలగలేదు నాకు,రాగానే సారి నాకు తెలియదు కదా ,నేను పెళ్ళికి అనుకున్నాను అని అన్నాను ..నీ సారీలు నాకు అక్కరలేదు ,ఈ సారి నీ పర్మిషన్ తీసుకుంటాను ఎక్కడికి వెళ్ళాలన్నా,అంత ఎందుకు అసలు ఎక్కడికీ తీసుకు వెళ్ళను అని మొండి సమాధానాలు చెప్పి హాల్ లో టి.వీ చూస్తూ కూర్చున్నారు ...చాలా బాధగా అనిపించింది ,ఇప్పుడేంజరిగిందని అంత కోపం .పొరపాట్లు అందరికీ జరుగుతాయి కదా..దీన్నే మగ అహంకారం అంటారు ..ఎప్పుడో పుస్తకాల్లో చదివాను ఇప్పుడు చూస్తున్నాను ..ఈయనగారు మనసులో ఏదో అనుకున్నారంట ,నేను అది కనిపెట్టలేక పోయానంట ..నాకేమన్న మా వాళ్ళూ మైండ్ రీడింగ్ ట్రైనింగ్ ఇచ్చిపంపారా ..ఎంత అన్యాయం గా మాట్లాడుతున్నారు,కనీసం జాలి యే కొసనన్నా ఉందా ఈ మనిషికి ... ఇలా నాకు నచ్చినట్లుగా బోలెడు తిట్టుకున్నాను ..ఎక్కడో ఆశ ..కాసేపు అయ్యాక వచ్చి సరేలే బాధ పడకు అంటారేమో అని.. అలా ఆలోచిస్తూ,చిస్తూ ప్రయాణపు బడలిక వల్ల నిద్రలో జారుకున్నాను ...


ప్రొద్దున్న లేచేసరికి సీరియస్స్ గా షూ లేస్ కట్టుకుంటున్నారు ఎక్కడికో వెళుతూ ,రాత్రి ఉన్న కోపం నిద్ర నుండి లేచేసరికి ఎక్కడికి పోయిందో నాకు,తప్పంతా నాదే అనిపించింది ..పాపం కదా ఎంత ఇబ్బంది పెట్టాను నిన్న అనుకుని ,టిఫిన్ చేస్తారా అన్నాను.. వద్దు అని మారు మాట్లాడకుండా బయటకు వెళ్ళిపోయారు..చాలా బాధగా అనిపించింది ..కాసేపాగి ఫోన్ చేస్తే కట్ చేసి పడేసారు.. నాకు ఉక్రోషం ,ఏడుపు రెండు కలగలిపి వచ్చేసాయి.. అది కాస్త కోపం క్రింద మారిపోయింది ... ఆ కోపాన్ని అంతా వంట గదిలో గిన్నెల మీద,కూరల మీదా చూపిస్తూ ,ఈ మగాళ్ళు అందరూ ఇంతే ,దొంగ మొహాలు ..వీళ్ళనే నమ్ముకుని వస్తాం కదా అదీ చులకన .. వీళ్ళు మమ్మల్ని ఏమైనా అనేయచ్చు ,కానీ మేము మాత్రం ఒక్క ముక్క అనకూడదు ,వాళ్ళ వెనుకాలే వస్తాం కదా అదీ లోకువ ,అసలు పెళ్ళి అయితే అందరూ ఇల్లరికం వెళ్ళిపోవాలి అని ఒక రూల్ పెట్టి పడేస్తే బాగుండును గవర్నమెంట్..అసలు ఆ దేవుడు కూడా మగాడే కదా అందుకే అందుకే అమ్మాయిలకు ఇన్ని కష్టాలు పెట్టేసాడు ..ఇలా మగవాళ్ళనందరినీ కాసేపు తిట్టిపడేస్తే గానీ మనసు ప్రశాంతం గా అవ్వలేదు .. అసలు భార్య,భర్తలు ఇద్దరూ తగవులాడుకుంటే ఒకరినొకరు తిట్టుకోవడం మానేసి మొత్తం మగాళ్ళను ,ఆడవాళ్ళను కలిపి ఎందుకు తిట్టుకుంటారో నాకు అర్దం కాని మిలియన్ డాలర్ల ప్రశ్న అన్నమాట ఇప్పటికీ..


కాసేపయ్యాక ఫొన్ వచ్చింది ..నిన్న కలసిన ఆమే ఫోన్ .. మీరు నిన్న కార్లో మీ బేగ్ మర్చిపోయారు మీ వారితో పంపించమంటారా అన్నాది ఆవిడ,తను అక్కడ ఉన్నారా అన్నాను.. ఆ.. మావారు ,తను బయటకు వెళుతున్నారు అంది .. మా ఆయన మార్నింగ్ టిఫిన్ తినడం మర్చిపోయారు అన్నాను ..తనని కాస్త టిఫిన్ పెట్టమ్మా అని చెప్పకనే చెపుతూ .. ఓ పర్వాలేదు ఇప్పుడే పకోడీలు వేసాను తిన్నారు
అంది .. హమ్మయ్య అనిపించింది ..మాట్లాడుతారా తనతో అని పిలిచి ఇచ్చింది ఫోన్ ..నేను హలో అనే లోపలే ఫోన్ పెట్టేసారు .. మళ్ళీ కాసేపు మగ జాతి అందరూ బలయిపోయారు నా నోటితో..మధ్యాహనం మా అత్తగారు భోజనం తినమన్నారు ..వద్దు అత్తయ్యా తను వచ్చాక తింటాను అన్నాను ..ఇప్పుడు నేను భోజనం చేసేస్తే ఎలాగా.. మా ఆయన్ని ఏడిపించాలిగా ఆ ఆయుధం తోని..కాని మా అత్తగారి దగ్గర నా ఆటలు సాగలేదు,వాడు ఎప్పుడొస్తాడో ,వేళకు తినకపోతే నీరసం వస్తుంది అని బలవంతం గా తినిపించేసారు ..

అక్కడి నుండి నా చూపులు వీధి గుమ్మం వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాయి ..రాత్రి అవ్వగానే మా అత్తయ్యగారు మళ్ళీ బోజనం తినమని గొడవ..ఇంక లాభం లేదు ఈ సారి తిన్నామో అంతే అనుకుని ఆకలి లేదు అని మొండికేసి పడుకున్నాను పది అయినా మనిషి రారే.. చిన్న సౌండ్ విన్నా తనేనేమో అనిపించేసేది,నా చెవులు ఎంత బాగా పని చేసేవంటే నాలుగు వీధుల అవతల బండి శబ్ధం అయినా వినబడిపోయేది ..మెల్లిగా ఆకలి మొదలయ్యింది.. ఏం చేయాలో అర్ధ కాలేదు ..అదేంటో మాములు టైములో రెండు పూటలా తినకపోయినా ఆకలి వేసేది కాదు..అందరూ నా మీద కక్ష సాధించేవారే .. అదృష్టం కొద్దీ నేను తెచ్చిన సారె బిందెలు మా రూం లోనే ఉన్నాయి .మెల్లిగా ఒక లడ్డు ఒక మైసూర్ పాక్ తినేసి కడుపునిండా నీళ్ళు తాగి పడుకున్నాను.. పన్నెండు అయినా రాలేదు ..ఎందుకో ఏడుపొచ్చింది ..ఒక్కరిదాన్నే ఉన్నాను అని బెంగగా అనిపించింది..పెళ్ళికి ముందు ఆయన పంపిన లెటెర్స్ ,చీర పక్కన పెట్టుకుని కాసేపు చదివాను ..చదివిన కొద్దీ కోపం వస్తుంది ..


ఎక్కడో చదివిన గుర్తు మగాడు ఇబ్బందిగా ఫీల్ అయ్యేది ఎప్పుడంటే పెళ్ళానికి పెళ్ళికి ముందు రాసిన లెటేర్స్ పొరపాటున మళ్ళీ చదివినపుడంట .. అందమైన అభద్దాలు ఎంత పొందిగ్గా రాసేస్తారు తిట్టుకుంటూ ఉండగానే మా ఆయన మాటలు వినబడ్డాయి హాల్లో నుండీ .. ఏంట్రా ఇప్పుడా రావడం ,నువ్వు వచ్చే వరకూ తినను అని మొండికేసి పడుకుంది ఆ పిల్ల మా అత్తగారు అంటున్నారు..ఇది మరీ బాగుంది నేనేమన్నా తినద్దు అన్నానా మా ఆయన రూం లోకి వస్తున్న చప్పుడు..గబుక్కున దిండు లో మొహం పెట్టేసుకుని నిద్ర పోతున్నట్లు పడుకున్నాను.. అసలే నాకు నిద్ర పోయినట్లు నటించడం చేతకాదు..కళ్ళు టక టకా కొట్టుకుంటుంటాను .. కాసేపు పర్స్, వాచ్ లాంటివి టేబుల్ మీద పెడుతున్న చప్పుడు వినబడి ఆగిపోయాయి.. మెల్లిగా నాకు దుప్పటి కప్పి హాల్లో క్రికెట్ చూడటానికి వెళ్ళిపోయారు.. శ్రీలంకకు ,పాకిస్తాన్ కి ఫైనల్ మేచ్ అంట..మావయ్య గారితో అంటున్న మాటలు వినబడుతున్నాయి..తిక్క కోపం వచ్చింది ...అమ్మో ఎంత బండ రాయి ,నేను అన్నం తినలేదు అన్న విషయం తెలిసి కూడా పట్టించుకోకుండా ,నన్ను తినమని అడగ కుండా వెళ్ళీ క్రికెట్ చూస్తున్నారా,బోడి ఈ దుప్పటి కప్పడం అవసరమా ..తీసి నేల కేసి కొట్టాను .ఇంకా నయం ఈ మనిషిని నమ్ముకుని ఆ స్వీట్లు కూడా తినకుండా ఉండలేదు ..ఆకలికి మాడిపోయేదాన్ని ..బోలెడు ఉక్రోషం వచ్చింది.. ఇదే మా నాన్న అయితే నేను అన్నం తినలేదంటే విని ఊరుకోగలిగేవారా .. ఏడుపొచ్చేసింది ..


ప్రొద్దున్న టిపిన్ తింటారా అని నోటి వరకు వచ్చింది గాని ఇప్పుడు అడిగితే మళ్ళీ స్టైల్ కొట్టీ వద్దు అని కడుపు మాడ్చుకుంటారు ..ఎందుకులే అని బీరువాలో బట్టలు తీసుకుంటున్నా...అసలు రాత్రే నిర్ణయించుకున్నా ఇంకోమారు బ్రతిమాల కూడదని.. టిఫిన్ తిన్నావా ఎప్పుడు వచ్చారో మా ఆయన వెనుకనించుని అడుగుతున్నారు ..లేదు ,ఆకలి వేయడం లేదు అన్నాను..వేయదు వేయదు నాలుగు పీకితే వేస్తుంది అన్నారు నవ్వుతూ.. ఆ..అదే మిగిలిపోయింది ఇంక,చిన్న విషయానికి అంత సాధిస్తారనుకోలేదు నాకు అణుచుకున్న కోపం కక్కేస్తే గాని ఫ్రీ అవ్వలేననిపించింది ..అబ్బా తప్పు నీది పెట్టుకుని రాక్షసిలా మళ్ళి నా మీద పడతావే అన్నారు నవ్వుతూ.. అసలు నేనేం చేసా చెప్పండి,నాకేమన్న పరకాయ ప్రవేశం తెలుసా మీ మనసులో ఏముందో చూడటానికి ..అరే అప్పటికీ సారీ చెప్పినా అదేదో క్షమించరాని నేరం లా అన్నం తినడం మానేసి,మాట్లాడటం మానేసి ఆ సాధింపేంటి ,మీ బాధ ఏంటి ఇప్పుడు మా పిన్ని చీర కట్టుకున్నాననేగా ..మీకు ఇంకొకళ్ళ బట్టలు నేను వేసుకోవడం ఇష్టం లేదనుకో మెల్లిగా చెప్పచ్చుకదా ..అయినా ఎంత సేపూ మీ వైపే ఆలోచిస్తారేంటీ ...నా గురించి ఆలోచించరే ..నిన్నగాక మొన్న వరకూ పిన్ని ,పిన్నీ అని తన చుట్టూ తిరిగీ ఇప్పుడు హఠాత్తుగా మా ఆయనకు మీ ఇంట్లో ఉండటం ఇష్టం లేదు,నీ బట్టలు వేసుకోవడం ఇష్టం ఉండదు అని వయ్యారంగా చెప్తే అవతలి మనుషులు ఎంత బాధ పడతారు..మీదే కరెక్ట్ కావచ్చు కాని నాకు టైం కావాలికదా మీ గురించి తెలుసుకోడానికి, అసలు అంత జాలి లేకుండా ఎలా ఉన్నారండీ ,కనీసం పాపం చిన్నపిల్ల ఇలా బాధ పెడుతున్నాను అని యే మాత్రం అనిపించలేదు కదా అని ఒక అరగంట తిట్టిపడేసాను ..

ఎవరూ నువ్వా ,చిన్నపిల్లవా, నా తల్లే మరి నాకు కోపం రాదా ..నా ఫ్రెండేమో మాటల మద్యలో విజయవాడ వెళుతున్నా అని చెప్పాడు ..సరేలే నిన్ను సరదాగా తీసుకు వెళ్ళి అలా అమ్మవారి గుడి ,ఊరు చూపిద్దాం అని అప్పటికప్పుడు ఏదో చెప్పి తీసుకు వచ్చేసా.. కానీ నువ్వెక్కడ ఆగుతావ్ ..ఆ అబ్బాయి నీకు క్లోజా,ఎంత క్లోజు అని వాళ్ళ ముందు ఆరాలు ..అక్కడితో ఊరుకున్నావా సినిమాకి వెళ్ళిపోదాం,పిన్ని ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం అని డైరెక్షన్లు ..అసలు నన్ను చెప్పనిచ్చావా..అసలే ఆ మంట మీద ఉంటే నేను మా పిన్ని ఇంట్లో ఉండిపోతా,చీర కట్టుకొస్తా అని గొడవ ..ఎంత కోపం వచ్చిందో తెలుసా.. పోనీ సరే నాకేదో కోపం వచ్చింది ..నేను వెళ్ళి టీ.వి చూస్తుంటే మళ్ళీ వచ్చి కాసేపు బ్రతిమాలచ్చుగా ..అహా ,వీడి మొహానికి ఒకసారి సారి చెప్పడమే ఎక్కువ అన్నట్లు దున్నపోతులా పడుకున్నావ్ .. ఒక పక్క నాకేమో వేడి చేసిందో,ఆ ఫుడ్ పడలేదో తెలియదు ఒకటే కడుపునొప్పి ..మరి నువ్వు పట్టించుకోకపోతే నాకు కోపం రాదా అన్నారు..


అయ్యో కడుపునొప్పా అన్నాను కంగారుగా ..ఇప్పుడేం అడగక్కరలేదు తగ్గిపోయాకా అన్నారు..ఇదీ మరీ బాగుంది ఇవన్నీ కలగంటానా లేపచ్చుగా ..మరి పెళ్ళాన్ని బాధపెడితే ఆ పాపం ఊరికే పోతుందా అన్నాను నవ్వుతూ .. మరి ఆ మాత్రం ఏడిపించకపోతే నాకోపం తీరేదెలా ..అసలు ప్రొద్దున్నే కోపం పోయింది. టిఫిన్ తినను అనగానే నువ్వు బిక్కమొహం వేయగానే నవ్వు వచ్చింది నువ్వు అలా వెళ్ళగానే నవ్వుకునే వాడిని,అందులోనూ నిన్న నువ్వు ఆ లెటెర్ చీర ముందేసుకుని పడుకుంటే బోలెడు జాలేసింది అన్నారు..ఆ ఏడిపిస్తారు,కాలేజ్ లో నాటకాలేసే బుద్ది ఎక్కడ పోతుంది..పెళ్ళయ్యాక కూడా వేస్తున్నారు అన్నాను కోపంగా..నీకెలా తెలుసే నేను నాటకాలు వేసే వాడినని అన్నారు ఆక్చర్యం గా ..పెళ్ళికి ముందు మా అక్క మీ ఫొటో తెచ్చిందిగా ,అది నా దగ్గరే ఆల్బం లో పెట్టాను జాగ్రత్తగా అన్నాను గొప్పగా..అవునా ఏం ఫొటో అన్నారు కుతూహలం గా ..అదే మీరు అడుక్కున్న వాడిలా ఒక గడ్డం వేసుకుని ,తెల్ల విగ్ పెట్టుకుని జీవించేస్తున్నారుగా అది అన్నాను ..మా ఆయన కాసేపు ఆలోచించి అదా అని పడి పడీ నవ్వుతూ అదీ ,అది మా నాన్న దే బాబు నేను కాదు అన్నారు...ఆ... @$%^* అని ఉండిపోయాను ...

కలహాలు కూడా కమ్మగానే ఉంటాయి మరి

కలహాలు కమ్మగా ఉండటం ఏంటనుకుంటున్నారా,మరదే..పెళ్ళి అయిన కొత్తలో మొదటి కలహం ఒకసారి గుర్తు తెచ్చుకోండి..పెదవులపై చిరుధరహాసం వచ్చేస్తుంది చూసుకోండి.. ఆ తరువాత తరువాత జీవితమే కలహాలమయం అయిపోతుంది అది వేరే విషయం అనుకోండి...కాని మొదటి కలహం చాలా అపురూపంగా ఉంటుంది మనసు పొరల్లో గుర్తు ఉండిపోయి ,నా విషయం లో అయితే పెళ్ళి అయిన కొద్ది రోజులకే మొదలు పెట్టేసాం పోట్లాట ..

పెళ్ళి అయిన తరువాత నేను ఇక్కడకు రాకముందు కొద్దిరోజులు మా అత్తగారి ఇంట్లో ఉన్నాను .నాకిప్పటికీ బాగా గుర్తు కొత్తగా అత్తవారి ఇంట్లో అడుగుపెట్టగానే ఎంత టేన్షన్ గా,భయం గా ,మొహమాటం గా అనిపించిందో..ఆ రోజు రాత్రి నిద్రలో మెలుకువ వచ్చి చుట్టూ చూసి అసలు ఎక్కడ ఉన్నానో తెలియక దిగ్గున లేచి ఒక నిమిషం కంగారుపడిపోయి తరువాత పెళ్ళి అయిందన్న వాస్తవం గుర్తు వచ్చి గంట సేపు ఏడుస్తూ పడుకున్నాను..మావారితో అంతకు ముందు ఫోన్ లో మాట్లాడినా ఇంకా కొత్తదనం పూర్తిగా పోలేదు కాసింత గారం,కాసింత ప్రేమ ,కాసింత భయం ,కాసింత మొహమాటం అన్నీ కలగలపి ఉండేవి ..

మా వారి ఇంటి నిండా చుట్టాలు,బంధువులు,పిల్లలు ఎవరెవరో ,ఒక్కరు కూడా తెలియదు ..పైగా పది నిమిషాల కోమారు నన్ను చూడటానికి ఎవరెవరో వచ్చేవారు .. మా అత్తగారు నన్ను పిలిచి ఈమే నీకు అత్తయ్య వరస అవుతారు, ఆమె పిన్ని వరుస అవుతారు,తను ఇందాక వచ్చిన ఆవిడ ఆడపడుచు కూతురు అని పరిచయం చేసేవారు ..ఎవరు ఎవరో ,ఏమవుతారో ఏంటో కాస్త గజిబిజి గా ఉండేది , అదీ కాకుండా ఇంట్లో పెళ్ళికాని పిల్లలు ఉండటం వల్ల ,ఆ ఇల్లు కూడా మాట్లాడటానికి అనువుగా ఉండకపోవడం వల్ల మావారి తో కాసేపు సరదాగా మాటలాడాలన్నా కొంచెం భయం గా ఉండేది ..నాకు మినిమం మూడు వీదులకు వినబడేలా మాట్లాడానిదే మాట్లాడిన ఫీలీంగ్ రాదు..చిరునవ్వు నవ్వాల్సిన ప్లేస్ లో కూడా 36 పళ్ళు కనబడేలా పకాలున నవ్వుతాను .. అలాంటిది మెల్లిగా మాట్లాడాలంటే భలే కష్టం గా ఉండేది..తనదీ ఇదే పరిస్థితి ..ఇంట్లో ఉండగా ఏం మాట్లాడాలన్నా కాస్త మొహమాటం గా ఫీల్ అయ్యేవారు ..

ఇలా కాదనుకుని మరుసటి రోజు మా అత్తగారి దగ్గరకు వచ్చి అమ్మా దాన్ని హస్పిటల్ కు తీసుకు వెళతాను ..ఫ్రెండ్ కు బాబు పుట్టాడు ..పలకరించక పోతే బాగుండదు అన్నారు..నేను బెడ్ రూం లో బట్టలు మడత పెడుతూ ఒక చెవి వేసి వింటున్నాను ...అసలు ఏం మాట్లాడుతున్నావురా ,పచ్చని పారాణి ఉన్న పిల్లను హాస్పిటల్ చుట్టూతిప్పుతావా,ఇంకేమన్నా ఉందా నాలుగు రోజులు ఆగి వెళుదువులే అన్నారు మా అత్తగారు.. ఊరుకోమ్మా నీ చాదస్తం అని మా ఆయన గొడవ చేస్తున్నారు గాని మా అత్తగారు ససేమిరా అన్నారు .. నాకు భలే నవ్వు వచ్చింది.. పెళ్ళికి ముందు నాదీ ఇదే పరిస్థితి ,అయినా చెప్పినా వినిపించుకునే వారు కాదు ..బాగా అయ్యింది అనుకున్నాను ..


మరుసటి రోజు మా ఆయన మరొక మాస్టరు ప్లాన్ వేసుకుని వచ్చారు ..కాకపోతే ఏది చేసినా ముందు నాకు చెప్పరు ,ఇప్పటికీ అంతే .. సాయంత్రం ఇంటికి వస్తూనే అమ్మా ఫ్రెండ్ ఇంటికి పిలిచాడు భోజనానికి అన్నారు.. మొన్ననే కదరా పిల్ల ఇంటికొచ్చింది అప్పుడే బోజనాలేంటి ..నాలుగు రోజులాగి వస్తాను అని చెప్పు అన్నారు అత్తయ్య ..ఏంటమ్మా నువ్వు ఏం చెప్పినా అలాగే అంటావ్.. బాగోదు వెళ్ళకపోతే అన్నారు విసుగ్గా .. అది కాదురా పసుపుతాడు మెళ్ళో వెసుకుని బయటకు తీసుకు వెళితే గాలీ ,దూళి పడుతుంది..చీకట్లో అలా తీసుకు వెళ్ళకూడదు కొత్త పెళ్ళి కూతురిని అన్నారు ... దెబ్బకి నాకు భయం వేసింది,నాకసలే చిన్నపటి నుండి దెయ్యాలంటే మహా భయం ..పొరపాటున దెయ్యాల సినిమా చుసానో రెండు వారాలు పడుకునేదాన్ని కాదు ...ఊరుకోమ్మా చీకట్లో ఎవరు తీసుకు వెళతారు ,వాడేమన్నా అడవిలో ఉంటున్నాడా..దగ్గరే వాళ్ళ ఇల్లు తొందరగానే తీసుకొచ్చేస్తాను అని నాకేసి చూసి నువ్వేంటి బొమ్మలా నుంచున్నావ్ తయారవ్వు అని వెళ్ళిపోయారు .. ఏమో బాబు పెద్దవాళ్ళు చెప్పిన మాటలు వినరు కదా ..మీ మంచికేగా చెప్పేది మా అత్తగారు అనుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు .. ఇంక తప్పేది లేక తయారయ్యాను..


మావారితో మొదటిసారిగా బైక్ మీద ఎక్కి బయటకు వెళుతుంటే భలే సరదా అనిపించింది ...ప్రపంచం అంతా నాదే అన్నంత ఆనందం .. సరిగా కూర్చో,జారిపోతావ్ అని జాగ్రత్తలు చెబుతుంటే నాకు మా నాన్నే గుర్తు వచ్చారు..బండి ఒక చోట ఆపి ఇక్కడే ఉండు బైక్ పార్క్ చేసి వస్తా అనేంతలో ఒక అతను వచ్చి హలో బాగున్నారా ,సారీ అండి మీ పెళ్ళికి రాలేక పోయాను అని మావారితో అంటూ నావైపు చూసి
బాగున్నారా ..సినిమాకి వచ్చారా అన్నారు పలకరింపుగా..కాదండి భోజనానికి పిలిస్తే వచ్చాం అన్నాను ... అతను షాక్ తిన్నట్టు ఒక సారి నావైపు చూసి ఇబ్బందిగా నవ్వాడు ..ఈ లోపల మా ఆయన నా కాలు తొక్కారు ..అబ్బా నా కాలు తొక్కారు అని అంటూ పక్కకు జరిగాను ...మా ఆయన నావైపు కౄరంగా చూసారు... నాకర్దం కాలేదు ఎందుకలా మొహం పెట్టారో ... కాసేపు మాట్లాడి అతను వెళ్ళిపోగానే కయ్యిమన్నారు నాపైన.. బుద్ది ఉందా పెద్దవాళ్ళకు అలాగేనా సమాధానం చెప్పేది అన్నారు..నేనే మన్నాను అన్నాను అయోమయం గా ..సినిమా కొచ్చారా అంటే కాదు బోజనానికి వచ్చాం అని వెటకారిస్తావేంటి ..సినిమా హాల్ ఎదురుగా నించుని అన్నారు.. అప్పుడు చూసాను ఆ పక్కన కటవ్ట్లు ..ఊరు కొత్తది అవ్వడం వల్ల ,మొదటి సారి మా ఆయనతో బయటకు వస్తున్నా అన్న సంబరం వల్ల ఏమీ సరిగా గమనించలేదు ..నాకేం తెలుసు ఇంట్లో ఫ్రెండ్ ఇంటికి భోజనానికి అంటే అక్కడికే అన్న ఆలోచనలో ఉన్నాను అన్నాను.. అప్పటికీ కాలు తొక్కితే మళ్ళీ నాకాలు తొక్కుతారేంటి అని పైకి అన్నావు చూడు ..నాకు భలే కోపం వచ్చింది ఏమీ అర్దం చేసుకోవు తిక్క మొహమా అన్నారు ప్రేమ గా నవ్వుతూ ...


హాల్లో కూర్చున్నాక అన్నారు అది కాదురా ఇంట్లో అసలు మాట్లాడటానికి అవ్వడం లేదని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాను ఇప్పుడు చెప్పుఅన్నారు ... మా ఆయన పెద్ద హీరోలా అనిపించేసాడు ఎందుకో ఆ క్షణం లో .. ఈ లోపల సినిమా స్టార్ట్ .కొత్త సినిమా ..అందులోనూ కామెడీ సినిమా ..జనాలు ఇసుకవేస్తె రాలనట్లు పొలోమని ఉన్నారు.. సీను సీను కీ చప్పట్లూ ,నవ్వులూ ...ఆ గోలలో ఏం మాట్లాడుకుందాం అన్నా వినబడటం లేదు..మహా బోరు అనిపించింది .. అయిదు నిమిషాలు అయిపోగానే బయటకు వెళ్ళిపోదామా అన్నారు ..సరే సరే అన్నాను ఉత్సాహంగా..బయటకు రాగానే ఎక్కడికి వెళదాం అన్నారు.. బీచ్ కి అన్నాను ఉత్సాహం గా.. దా తవ్విద్దాం మొహం చూడు అన్నారు.. హూం ..మీ ఊర్లో బీచ్ లేదుగా ..పోనీ ఏదన్నా పార్క్ కీ అన్నాను ..ఉహు సరి అయినవి లేవు అన్నారు బైక్ స్టార్ట్ చేస్తూ..ఇంకెక్కడికెళతాం నా బొంద మనసులో అనుకున్నాను ..

బండి ఎక్కి మరి ఇప్పుడు ఎక్కడికెళదాం అన్నాను నిరుత్సాహం గా ..ఊరికే కాసేపు అలా తిరుగుదాం మా ఊరు నువ్వు చూడలేదుగా అన్నారు ..సరే అన్నాను...తను చిన్నపుడు చదివిన స్కూల్ ..ఈత కొట్టిన పిల్ల కాలువలు ఏవేవో చూపించారు .క్రమం,క్రమం గా ఇళ్ళూ ,కాలువలు దాటుకుని ఎక్కడికో తీసుకువెళ్ళారు ..చుట్టూ చీకటి ...చెట్ట్లు ,తప్ప ఇంకేం లేవు ... బండి ఆపి .. ఇప్పుడు
చెప్పు ..ఊరి చివరకు వచ్చేసాం ..హాయిగా ,ప్రశాంతం గా మాట్లాడుకోవచ్చు అన్నారు ...ముందు ఉత్సాహం గా అనిపించినా తరువాతా భయమేసింది ...మా అత్తగారి మాటలు గుర్తు వచ్చాయి.. కొత్త పెళ్ళి కూతురూ ,గాలీ,దూళీ అని ...


దూరంగా భోగి మంటలు వేసినట్లు మంటలు కనబడుతున్నాయి.... కొంపదీసి శ్మశానమా??..ఊరి చివరన అదేగా ఉంటుంది .. భయపడినట్లు తెలిస్తే అలుసైపోనూ ...ఆహా చల్ల గాలీ వీస్తుంది కదా అన్నారు...పైకి చూసాను..చెట్ట్లు ఊగుతున్నాయి ..రక రకాలా ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి ,అవునూ .. దెయ్యాలు మర్రి చెట్టు మీద ఉంటాయా లేక చింత చెట్టు పైనా ???ఎదురుగా చందమామ గుండ్రంగా కనబడుతున్నాడు.. దెయ్యాలు పౌర్ణమి రోజున వస్తాయా బయటకు ???లేక అమావాస్యా? కొంపదీసి ఈ రోజు పౌర్ణమి కాదుకదా ..అందుకేనా చందమామ గుండ్రం గా ఉన్నాడు...మెల్లిగా బయలు దేరిన భయం బీకరంగా పెద్దదయింది ...మా పెద్ద అత్త అంతకు ముందు తన చిన్నపుడు తెల్ల బట్టలు వేసుకు వెళితే దెయ్యం ఎలా మీద పడిందో చెప్పింది ...నాకలాంటివి వినడమే భయం .. నా చీర చూసుకున్నాను ..క్రీం కలర్ చీర ...కొంపదీసి చీకట్లో దెయ్యాలకు కనబడక ఇది తెల్లచీర అనుకుంటాయో ఏమో ఖర్మా ...

మా ఆయనకు చిరాకేసినట్లు ఉంది ...ఉట్టపుడు అందరితో తెగ సోది వేస్తావ్ కదా తీరా ఇక్కడకొచ్చాక ఆకాశం,భూమి చూస్తావేంటి ..ఏదన్నా మాట్లాడు అన్నారు ...ఏమండీ అక్కడ మంటలెందుకున్నాయి అన్నాను ...శీతాకాలం కదా చలివేస్తుంది కదా అందుకే ఎవరో మంటలేసుకున్నారనుకుంటా అన్నారు....ఈ రోజు తిది ఏంటి పౌర్ణమా అన్నాను ...ఏమో ..ఏ ఎందుకని అన్నారు ..ఏమీ లేదు ఊరికే అడిగా ఇది చింత చెట్టా ,రావి చెట్టా అన్నాను పైకి చూస్తూ ... రెండూ కాదు కొబ్బరి చెట్టు ..ఇప్పుడు అది అవసరమా.. ఏదన్నా మాట్లాడవే అంటే ఈ రోజు తిది ఏంటీ ,వారం ఏంటీ ,ఇది ఏం చెట్టు ,కాయలు కాస్తాయా, పువ్వులు పూస్తాయా అనుకుంటూ ఉప్పర సోది వేస్తావ్ విసుక్కున్నారు మా ఆయన ...మరి ఇంకేం మాట్లాడను ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతున్నాను గా నేనూ అరిచాను..

పక్కన ఏదో కదలిన సౌండ్ ..ఏమండి ఇక్కడ పాములుంటాయా కొద్దిగా భయం గా చూస్తూ అన్నాను ..ఇదిగో పిచ్చి భయాలతో లేనిపోని అనుమానాలు నాకు తెప్పించకు నీ ప్రాణానికి నాప్రాణం అడ్డు సరేనా ..హూం చెప్పు ఇంకా... మొన్న రాత్రి ఏదో చెపుతూ మద్యలో ఆపేసావ్ కదా ఇప్పుడు చెప్పుఅన్నారు .. నా దృష్టి అంతా అటు వైపు వెళుతున్న లారీల మీద పడింది ..ఈ సమయం లో ఒంటరిగా ఒక్కళ్ళమే ఉండటం మంచిది కాదేమో అనిపించింది ..అప్పటి వరకూ ఉన్న దెయ్యం భయం పోయి కొత్త భయం పట్టుకుంది .. మా ఆయన ఏదో చెబుతున్నారు గాని నాకు వినిపించడం లేదు.. ఏమండీ ఈ టైంలో ఇక్కడ ఒక్కళ్ళమే ఉండటం మంచిది కాదేమో అన్నాను మెల్లగా .. మా ఆయన నవ్వుతూ నా సంగతి తెలియదు నీకు ..జిం కి వెళ్ళే బోడీ యే ఇది ఎవరన్నా వస్తే అయిపోయాడేవాడు అన్నారు .. ప్రతీ మగాడు పెళ్ళాం దగ్గర చెప్పే కామన్ డయిలాగ్ ఇది గొణుకున్నాను .. ఏంటీ అంటున్నావ్ అన్నారు.. మా నాన్న కూడా ఇలాగే అంటారు నా అంత గొప్ప భలవంతుడు లేడని అన్నాను.మీ నాన్నకూ నాకూ పోలికా.. అంటూ నాన్న మీద జోకులెయ్యడం మొదలు పెట్టారు.. మామూలుగా అయితే ఉడుక్కుంటూ ఏదో ఒకటి అనేదాన్ని ..నాకెందుకో ఆ వాతావరణం ముళ్ళ మీద కూర్చున్నట్లు ఉంది .....


ఇలా లాభం లేదని వెళ్ళిపోదాం అన్నాను ..ఎందుకు అన్నారు నావైపు చూస్తూ ..ఏం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు ..ఆకలేస్తుంది వెళ్ళిపోదాం ఇంటికి అన్నాను. ఇంకా ఎనిమిది కూడా కాలేదు ఇందాకా ఏమన్నా తింటవా అనంటే వద్దు అన్నావ్ అన్నారు .అప్పుడు ఆకలి వేయలేదు, ఇప్పుడు వేస్తుంది అన్నాను ..అంతే , చటుక్కున లేచి బండి స్టార్ట్ చేసి ఎక్కు అన్నారు సీరియస్సు గా.. తన మొహం చూడగానే గుండేల్లో దడ దడ మంది అయినా నేను చెప్పింది నిజమని ఒప్పించడానికి నాకు నిజంగానే ఆకలి వేస్తుంది అన్నాను .నేనేం నాకోసం ఇక్కడికి నిన్ను తీసుకురాలేదు నువ్వే నిన్నమీతో మాట్లాడడానికి కుదరడం లేదని అన్నావని తీసుకొచ్చాను, నువ్వేం పోజులు కొట్టేయక్కరలేదు అన్నారు ఆయన కోపం చూడాగానే భయం వేసింది ..అప్పటి వరకు ఎప్పుడు సరదాగా మాట్లాడే ఆయన ఒక్కసారి గా అలా మొహం పెట్టేసరికి ఏడుపొచ్చేసింది ..


దారిలో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు ...హొటెల్ లో భోజనం తినబుద్ది కాలేదు అలా కలుపుతూ కూర్చున్నాను ..ఏమనుకున్నారో మరి, ఇందాక ఆకలో అని గొడవ చేసావ్ కదా ఇప్పుడేమయింది అన్నారు ..అంతే నాకు కళ్ళలో నుండి నీళ్ళు దారల్లా వచ్చేయడం మొదలు పెట్టాయి ఎంత ఆపుకుందామన్నా ఆగకుండా ..ఇప్పుడేమన్నానే బాబు ఎవరన్నా చూస్తే ఏమనుకుంటారు ..తల్లీ ఆపు చేయి కంగారుగా అని కర్చీఫ్ ఇచ్చారు ..నాకు అక్కడ భయమేసింది అన్నాను కళ్ళూ,ముక్కు తుడుచుకుంటూ ..సరేలే నువ్వన్నది కూడా నిజమే రాత్రి పూట ఒంటరిగా ఉండటం అంత మంచిది కాదు అందుకే తీసుకొచ్చెసా అన్నారు... హమ్మయ్యా ,దేవుడా నా మనసంతా తేలికైపోయింది తను నార్మల్ గా ఉండటం చూసి .. మా మొదటి కలహం అలా తప్పి పోయింది అని అనుకున్నాను కాని నాకేం తెలుసు ఆ తరువాత రెండు రోజులకే గొడవ అవుతుందని :)